Małopłytkowość w wywiadzie nie stanowi bezwzględnego przeciwwskazania do szczepień, w tym szczepionką MMR – takich pacjentów należy kwalifikować do szczepień według ogólnych zasad. Zgodnie z ogólnymi zaleceniami amerykańskiego Advisory Committee on Immunization Practices (ACIP), szczepienia należy odroczyć w ostrej fazie choroby infekcyjnej o umiarkowanym lub ciężkim przebiegu lub w przypadku zaostrzenia choroby przewlekłej. W wybranych sytuacjach klinicznych czasowe odroczenie szczepienia MMR ma związek z leczeniem małopłytkowości. Dzieci, u których stosowano preparaty immunoglobulin, wymagają odroczenia szczepienia MMR (a także szczepienia przeciwko ospie wietrznej) o 10 miesięcy (przy dawce 1 g/kg mc.) lub 11 miesięcy (przy dawce 2 g/kg mc.). Natomiast po zastosowaniu glikokortykosteroidów w dawce immunosupresyjnej (dawka prednizonu ≥2 mg/kg mc./24 h lub ≥20 mg/24 h u dzieci z mc. >10 kg przez ≥14 dni), MMR można podać dopiero ≥1 miesiąc po zakończeniu leczenia.
Piśmiennictwo:
1. Kroger A.T., Sumaya C.V., Pickering L.K., Atkinson W.L.: General recommendations on immunization. Recommendations of the Advisory Committee on Immunization Practices (ACIP). MMWR, 2021. www.cdc.gov/vaccines/hcp/acip-recs/general-recs/index.html (dostęp: 01.11.2023)2. Bibby A.C., Farrell A., Cummins M. i wsp.: Is MMR immunisation safe in chronic idiopathic thrombocytopenic purpura? Arch. Dis. Child., 2008; 93: 354–355
3. Neunert C., Lim W., Crowther M. i wsp.: The American Society of Hematology 2011 evidence-based practice guideline for immune thrombocytopenia. Blood, 2011; 117 (16): 4190–4207
