medycyna praktyczna dla lekarzy
medycyna praktyczna dla lekarzy
Praktyczne aspekty postępowania z pacjentem.
Resekcja miąższu płucnego to nie tylko zabieg torakochirurgiczny, ale sprawdzian jakości całej opieki okołooperacyjnej – od kwalifikacji i optymalizacji chorego po strategię znieczulenia, wentylacji i analgezji. W artykule pokazujemy, jak podejście ERS/ESTS porządkuje te działania i pomaga ograniczać powikłania płucne oraz przyspieszać powrót do sprawności.
W ramach tzw. mapy wiedzy szczegółowo omówiono sposoby postępowania w przypadku wczesnych i późnych powikłań stomii, tj. martwica, rozejście się zrostu śluzówkowo-skórnego, zapadnięcie się, zwężenie czy wypadanie stomii, przepuklina okołostomijna oraz krwawienie ze stomii.
W przypadku tzw. trudnego pęcherzyka żółciowego jego laparoskopowe subtotalne wycięcie może zapobiec uszkodzeniom dróg żółciowych. Wiąże się jednak z ryzykiem pooperacyjnego przecieku żółci i pozostawieniem kamieni żółciowych. Chory może wówczas wymagać uzupełniającej cholecystektomii.
W ostatnich latach poszerzyła się wiedza na temat znaczenia polipów ząbkowanych jelita grubego i ważnych cech klinicznych tych zmian patologicznych. Zalecane interwały czasowe między badaniami kontrolnymi w przypadku gruczolaków ząbkowanych są odmienne od odstępów przewidzianych dla gruczolaków okrężnicy innych niż ząbkowane.
Leczenie neoadiuwantowe ma na celu: 1) zmniejszenie stopnia zaawansowania nowotworu, co ma ułatwić jego radykalne usunięcie podczas operacji i przeciwdziałać wznowie lokoregionalnej, 2) likwidację odległych mikroprzerzutów zapobiegającą wznowie systemowej oraz 3) zachowanie narządu dzięki operacji oszczędzającej zwieracz lub w ogóle odstąpieniu od zabiegu resekcyjnego.
Różnice w podejściu do zapobiegania rakowi szyjki macicy znajdują odzwierciedlenie we wskaźnikach śmiertelności notowanych w poszczególnych krajach Unii Europejskiej. Niestety, największe ryzyko zgonu z powodu tego nowotworu wśród przedstawionych krajów występuje w Polsce.
Płynoterapia u osób w starszym wieku to kluczowy element skutecznej opieki okołooperacyjnej, wymagający precyzyjnego dostosowania do zmienionych z wiekiem funkcji organizmu. Odpowiednie zarządzanie płynami może znacząco zmniejszyć ryzyko powikłań, poprawiając wyniki leczenia chirurgicznego w tej wrażliwej grupie pacjentów.
W artykule opatrzonym komentarzem dr. hab. n. med. Marka Sierżęgi prof. UJ wskazano zakres wiedzy, która powinna być objęta podstawą programową.
Śluzak rzekomy otrzewnej to nowotwór śluzowy wyrostka robaczkowego z galaretowatym rozsiewem w jamie otrzewnej. W publikacji omówiono aktualne zasady postępowania.
U ciężarnych dolegliwości ze strony zwłaszcza okolicy odbytu oraz zaparcia nierzadko utrzymują się po porodzie i nawracają podczas kolejnych ciąż. W niniejszej publikacji dokonano przeglądu aktualnych doniesień poświęconych wymienionym zagadnieniom oraz przedstawiono obowiązujące zalecenia dobrej praktyki klinicznej.
Dysponujemy obecnie niewielką liczbą danych dotyczących łączenia SBRT z przeciwciałami anty-VEGF, anty-EGFR i anty-HER2. Jakie zalecenia w tym zakresie uzgodnili specjaliści EORTC–ESTRO OligoCare Consortium?
Na 44. Kongresie ESPEN w 2022 r. uchwalono Międzynarodową deklarację o prawie człowieka do opieki żywieniowej będącej istotnym elementem zapobiegania chorobom i ich leczenia.
Pomimo coraz częstszego łączenia SBRT z leczeniem celowanym/immunoterapią w praktyce klinicznej, istnieje niewiele danych dotyczących bezpieczeństwa takiego postępowania oraz mało dowodów wysokiej jakości, na podstawie których można by formułować zalecenia dotyczące leczenia. eksperci z EORTC i ESTRO dokonali przeglądu dostępnych danych naukowych w celu opracowania konsensusu na temat bezpieczeństwa i zmniejszenia ewentualnego ryzyka takiego postępowania.
Leczenie przeciwpłytkowe w okresie okołooperacyjnym z jednej strony może zmniejszać ryzyko zakrzepowe, ale z drugiej strony nasila ryzyko krwawień. Jakie powinno być prawidłowe postępowanie w oparciu o najnowsze wytyczne?
Chirurgia przytarczyc powinna się koncentrować w placówkach specjalistycznych, gdzie chirurdzy z doświadczeniem w tej dziedzinie rocznie wykonują odpowiednio dużą liczbę operacji z tego zakresu. Konsensus ekspertów European Society of Endocrine Surgeons zaleca koncentrację chirurgii przytarczyc w ośrodkach z oddziałami typu Endocrine Surgery Unit. Zapraszamy do lektury artykułu autorstwa prof. Marcina Barczyńskiego i prof. Aleksandra Konturka.
Bogato ilustrowany artykuł komentuje dr hab. n. med. Marek Sierżęga prof. nadzw.: Dynamicznemu rozwojowi technik chirurgicznych towarzyszy zwiększenie zainteresowania anatomią topograficzną, a wiedza z tej dziedziny powinna ewoluować w odpowiedzi na potrzeby rozwijającej się medycyny klinicznej.
Niepołożnicze operacje chirurgiczne w okresie ciąży stanowią duże obciążenie (i dla ciężarnej, i dla płodu). Przed ich wykonaniem należy zasięgnąć opinii położników, którzy jako jedyni mają kwalifikacje do omówienia aspektów anatomiczno-fizjologicznych, które mogą oddiaływać na stan matki i płodu podczas zabiegu.
W przebiegu nienowotworowych chorób pęcherzyka żółciowego wykrywa się zmiany w jego świetle (złogi żółciowe, błotko żółciowe, polipy cholesterolowe, gruczolaki; te ostatnie należy różnicować z polipowatym rakiem pęcherzyka żółciowego) oraz miejscowe lub rozlane pogrubienie jego ściany.
Przetoki między przewodem pokarmowym a układem moczowym to heterogeniczna grupa jednostek chorobowych stanowiących rzadkie powikłanie zarówno nowotworów złośliwych, jak i chorób innych niż nowotwory. Występują rzadko, lecz ich częstość we współczesnej praktyce chirurgicznej stale się zwiększa i będzie zwiększać z uwagi na coraz dłuższy oczekiwany czas życia.
