medycyna praktyczna dla lekarzy
medycyna praktyczna dla lekarzy
W artykule omówiono zalecenia dotyczące szczepień tej grupy chorych z uwzględnieniem danych o skuteczności poszczególnych szczepionek.
Ocena bólu obejmuje: wywiad, badanie przedmiotowe, badania pomocnicze oraz ocenę nasilenia bólu za pomocą stosownych skal, dlatego nie może być prawidłowo przeprowadzona wyłącznie podczas teleporady.
Płyny krystaloidowe różnią się nie tylko składem elektrolitowym, ale również rodzajem zastosowanego buforu. Zrozumienie roli mleczanu, octanu, glukonianu i jabłczanu ma istotne znaczenie praktyczne, ponieważ wybór konkretnego roztworu może wpływać zarówno na parametry biochemiczne, jak i na interpretację monitorowanych wskaźników.
Odstępy czasowe między stosowaniem leków przeciwkrzepliwych a znieczuleniem regionalnym są kluczowe dla minimalizacji ryzyka krwawienia. Prezentujemy szczegółowe wytyczne dotyczące przerwania stosowania tych leków przed wykonaniem blokad centralnych oraz głębokich blokad nerwów obwodowych i ponownego ich włączenia po wykonaniu procedury.
Kompendium wiedzy o FMT: mechanizm działania, wskazania, opis procedury, w tym kwalifikacja dawcy i przygotowanie biorcy.
Płynoterapia należy do najczęściej stosowanych interwencji szpitalnych, a jednocześnie w wielu ośrodkach pozostaje terapią zaskakująco słabo ustrukturyzowaną. Mimo dostępnych zaleceń klinicznych praktyka dotycząca wskazań, wyboru płynu, monitorowania efektu i momentu zakończenia terapii bywa niespójna.
Wodorowęglan sodu od lat stosowany jest u pacjentów w stanie krytycznym. W świetle nowych badań jego rola nabiera nowego znaczenia – przemyślanej terapii pomostowej dla wybranych pacjentów, zwłaszcza z AKI.
Pożar na bloku operacyjnym, choć rzadki, może prowadzić do poważnych obrażeń pacjenta i personelu medycznego. Skuteczna prewencja opiera się na ocenie ryzyka, komunikacji i wdrożeniu prostych, sprawdzonych środków bezpieczeństwa.
Artykuł stanowi cenne studium przypadku pacjenta, u którego podczas hospitalizacji zmniejszono dawkę metforminy i rozpoczęto insulinoterapię w modelu wielokrotnych wstrzyknięć.
Badania obserwacyjne wskazują, że u pacjentów z sepsą i wstrząsem septycznym dodatni bilans płynowy częściej koreluje z gorszym rokowaniem, choć interpretację tych danych utrudniają liczne czynniki, takie jak ciężkość stanu klinicznego i problem z raportowaniem.
Omdlenie jest częstym objawem w praktyce lekarzy rodzinnych. Ocena lekarska w pierwszej kolejności obejmuje: staranne zebranie wywiadu, badanie przedmiotowe z oceną tętna oraz ciśnienia tętniczego, w tym także po 1 i 3 minutach po pionizacji, osłuchiwanie serca, wykonanie zapisu EKG.
W artykule omówiono m.in. prewencję i wczesne leczenie cukrzycy typu 1, systemy automatycznego podawania insuliny (AID) i ciągłego monitorowania glikemii (CGM) oraz badania nad insulinami wziewnymi.
Przypomina o tym w swoim artykule prof. Iwona Paradowska-Stankiewicz z Narodowego Instytutu Zdrowia Publicznego PZH-PIB.
Hipotensja śródoperacyjna stanowi częste powikłanie u pacjentów poddawanych zabiegom niekardiochirurgicznym w znieczuleniu ogólnym i wiąże się ze zwiększonym ryzykiem powikłań narządowych, w tym AKI. W codziennej praktyce klinicznej dąży się do utrzymania odpowiedniego ciśnienia perfuzyjnego, a jednym z najczęściej stosowanych leków wazopresyjnych jest noradrenalina.
Dokładność rozpoznania niewydolności serca przed planowanym zabiegiem operacyjnym może mieć kluczowe znaczenie dla przebiegu i bezpieczeństwa leczenia. Właściwa identyfikacja pacjentów z HF pozwala na lepsze dostosowanie strategii płynoterapii śródoperacyjnej oraz może wpłynąć na zmniejszenie ryzyka AKI, co przekłada się na poprawę wyników leczenia okołooperacyjnego.
Wodorowęglan sodu od lat pozostaje kontrowersyjnym elementem terapii ciężkiej kwasicy mleczanowej. Najnowsza metaanaliza z 2025 r. wskazuje, że jego wczesne zastosowanie u chorych we wstrząsie może się wiązać z poprawą przeżywalności, redukcją stężenia mleczanów, krótszym pobytem na OIT oraz mniejszą częstością powikłań, w tym zespołu niewydolności wielonarządowej.
W artykule omówiono zasady leczenia zakażeń wywoływanych przez wybrane grupy MDR-GNB z uwzględnieniem aktualnych zaleceń amerykańskich (IDSA 2024), europejskich (ESCMID 2022, EUCAST 2025) i polskich (NPOA 2022), a także aktualnej sytuacji epidemiologicznej i dostępności leków w Polsce.
Podanie jodowego środka kontrastowego podczas tomografii komputerowej może prowadzić do ostrego uszkodzenia nerek (AKI), znanego jako AKI indukowane kontrastem. Skuteczne zapobieganie temu zjawisku jest szczególnie istotne u pacjentów z grup ryzyka, w tym tych z upośledzoną czynnością nerek, aby minimalizować ryzyko ciężkich powikłań.
W niniejszym artykule podsumowano najważniejsze zmiany w PSO na 2026 rok względem dokumentu z 2025 roku, a kontrowersyjne zapisy opatrzono komentarzami.
Sewofluran, czyli powszechnie stosowany anestetyk wziewny, coraz częściej rozważa się jako opcję terapeutyczną w leczeniu opornego stanu astmatycznego. Chociaż dostępne dane pochodzą głównie z opisów przypadków, sugerują one, że sewofluran może poprawiać parametry oddechowe u pacjentów z ciężkim zaostrzeniem astmy.
