medycyna praktyczna dla lekarzy
medycyna praktyczna dla lekarzy
Artykuł stanowi cenne studium przypadku pacjenta, u którego podczas hospitalizacji zmniejszono dawkę metforminy i rozpoczęto insulinoterapię w modelu wielokrotnych wstrzyknięć.
W artykule omówiono m.in. prewencję i wczesne leczenie cukrzycy typu 1, systemy automatycznego podawania insuliny (AID) i ciągłego monitorowania glikemii (CGM) oraz badania nad insulinami wziewnymi.
W artykule przedstawiono wyroby medyczne objęte refundacją na zlecenie lekarza, zgodnie z obowiązującymi kodami w wykazie (rozporządzenie Ministra Zdrowia z 2025 r.).
W European Association for the Study of Diabetes (EASD) Annual Meeting wzięło udział ponad 14 tysięcy uczestników. W trakcie pięciu dni odbyło się ponad 160 sesji naukowych, 1200 prezentacji ustnych, liczne debaty i spotkania z czołowymi naukowcami w dziedzinie diabetologii i obesitologii.
Mimo znaczących postępów w technologiach AI, istnieją pewne wyzwania związane z ich wdrożeniem w praktyce klinicznej.
Systemy przesiewowe do wykrywania DR
Sztuczna inteligencja zaczyna odgrywać kluczową rolę w automatyzacji procesu diagnozowania DR. Algorytmy oparte na głębokim uczeniu, takie jak głębokie sieci neuronowe, są w stanie analizować obrazy siatkówki i wykrywać charakterystyczne zmiany związane z DR.
Gdy wprowadzenie insuliny było zbyt długo odwlekane i u pacjenta występuje nasilona hiperglikemia, można rozważyć wprowadzenie intensywnej insulinoterapii (skierowanie do diabetologa).
Artykuł zawiera odpowiedzi na pytania dotyczące cukrzycy typu 2 na podstawie zaleceń Polskiego Towarzystwa Diabetologicznego z 2024 roku.
Artykuł zawiera przegląd publikacji dotyczących m.in. hydrochlorotiazydu w zapobieganiu nawrotom kamicy moczowej i tempa korekcji hiponatremii.
Fenofibrat został zidentyfikowany jako skuteczny lek redukujący ryzyko progresji retinopatii cukrzycowej.
W intensywnej terapii stosowanie 5% roztworu glukozy budzi liczne kontrowersje ze względu na ryzyko hiperglikemii, obrzęku komórek oraz zwiększonego wytwarzania kwasu mlekowego. Współczesne podejście zaleca unikanie tego roztworu u pacjentów w stanie krytycznym, na rzecz nowoczesnych metod terapii płynowej.
Płynoterapia odgrywa kluczową rolę w leczeniu hiperkaliemii, wspomagając przesunięcie potasu do komórek i przywracając równowagę elektrolitową. W artykule przedstawiono, jak odpowiednie nawodnienie i monitorowanie płynów mogą poprawić efektywność terapii u pacjentów z tym groźnym zaburzeniem.
Szacuje się, że obecnie na świecie żyje około 103 milionów osób z retinopatią cukrzycową, a liczba ta do 2045 roku ma wzrosnąć do 161 milionów.
Należy rozważać zastosowanie systemów automatycznego podawania insuliny u wszystkich pacjentów z cukrzycą typu 1, ponieważ zwiększają one prawdopodobieństwo osiągnięcia zalecanych docelowych wartości glikemii.
Liczne prace naukowe potwierdziły, że tzw. narząd bakteryjny jest aktywny metabolicznie, stąd jego modyfikacje mogą być czynnikiem patogenetycznym cukrzycy typu 2, ale i środkiem wykorzystywanym w terapii, w tym ograniczającym częstość występowania działań niepożądanych leków hipoglikemizujących.
Mylne, oparte na kryteriach klinicznych rozpoznanie cukrzycy typu 1 zamiast GCK-MODY prowadzi do niepotrzebnego leczenia insuliną i pogarsza jakość życia pacjenta.
Artykuł zawiera przegląd i omówienie najważniejszych wytycznych i publikacji dotyczących leczenia cukrzycy.
Celem przeglądu jest przedstawienie aktualnych, zależnych od wieku definicji hipoglikemii u noworodków, dzieci i młodzieży, zwięzłego i praktycznego przeglądu jej głównych przyczyn i postępowania oraz omówienie aktualnych strategii diagnostyczno-terapeutycznych.
Z wykorzystaniem dobrze przygotowanego modelu powinno być możliwe wyznaczenie wartości zadanego parametru, np. stężenia insuliny z jak najwyższą dokładnością.
