medycyna praktyczna dla lekarzy
medycyna praktyczna dla lekarzy
Przepukliny pępkowe i w kresie białej stanowią istotny odsetek wszystkich przepuklin, a częstość ich występowania w populacji osób dorosłych wynosi około 2%.
Żywienie pacjentów z ostrym zapaleniem trzustki (OZT) odgrywa istotną rolę w poprawie wyników leczenia. Wczesne wdrożenie odpowiedniej formy wsparcia żywieniowego może zmniejszyć ryzyko powikłań i skrócić czas hospitalizacji. W artykule omówiono najnowsze zalecenia dotyczące żywienia doustnego, dojelitowego oraz pozajelitowego w zależności od ciężkości choroby.
Całościowa wiedza w dziedzinie anatomii prawidłowej i chirurgicznej, w tym znajomość przebiegu nerwów w okolicy pachwinowej i stosunków topograficznych w obrębie kanału pachwinowego, jest niezbędna dla wszystkich chirurgów zajmujących się hernioplastyką. W technice operacyjnej należy uwzględnić: szerokie preparowanie tkanek, oszczędzenie powięzi pokrywającej nerwy, delikatne preparowanie, uwidacznianie nerwów i neurektomię ze wskazań.
Dane z piśmiennictwa pokazują, że pacjenci zużywają jedynie połowę z przepisanej dawki opioidów w ciągu pierwszego tygodnia po wypisie ze szpitala. A co dzieje się z drugą połową?
W artykule przeglądowym opisano 10 pacjentów z nietypowymi, nienowotworowymi zmianami guzopodobnymi mózgu, wymagającymi biopsji w celu ustalenia właściwego rozpoznania.
Samoistne bakteryjne zapalenie otrzewnej (SBP) to poważne powikłanie marskości wątroby, które może prowadzić do niewydolności nerek i zgonu. Leczenie albuminami w połączeniu z antybiotykoterapią znacząco zmniejsza ryzyko uszkodzenia nerek oraz poprawia rokowania pacjentów.
Płynoterapia u osób w starszym wieku to kluczowy element skutecznej opieki okołooperacyjnej, wymagający precyzyjnego dostosowania do zmienionych z wiekiem funkcji organizmu. Odpowiednie zarządzanie płynami może znacząco zmniejszyć ryzyko powikłań, poprawiając wyniki leczenia chirurgicznego w tej wrażliwej grupie pacjentów.
Przyłóżkowa ultrasonografia (POCUS) zyskuje na znaczeniu w ocenie płynoresponsywności i tolerancji płynowej u pacjentów w stanie krytycznym. Sprawdź, jak dynamiczne monitorowanie hemodynamiki może poprawić skuteczność płynoterapii i zapobiec powikłaniom.
Płynoterapia śródoperacyjna zgodna z protokołami ERAS opiera się na podejściu zrównoważonym, który ma na celu utrzymanie euwolemii. W zależności od ryzyka zabiegu oraz obciążeń pacjenta, stosuje się strategię zero-balance lub płynoterapię ukierunkowaną na cel, aby zoptymalizować wyniki leczenia i zmniejszyć ryzyko powikłań.
Ukazały się wyniki NAP7 Royal College of Anaesthetists – raport przedstawia nowe spojrzenie na bezpieczeństwo znieczuleń w Wielkiej Brytanii. Stanowi doskonałą lekcję dla innych krajów, w których takich raportów brakuje.
Podsumowanie wytycznych ESPEN dotyczących żywienia klinicznego chorych na choroby zapalne jelit.
Płynoterapia pooperacyjna, stanowiąca istotny element opieki, nie tylko pomaga w utrzymaniu odpowiedniej wolemii, ale również odgrywa kluczową rolę w zapobieganiu powikłaniom po operacjach.
O ile wyrażenie przez pacjenta zgody na zabieg jest oczywiste, to wykonanie go bez jego zgody jest już mniej oczywiste i stanowi pewien dylemat etyczny i prawny. Zapoznaj się z obowiązującym stanem prawnym.
Wady zastawkowe serca zwiększają ryzyko operacji niekardiochirurgicznych. Znajomość patofizjologii wady i wykorzystanie dostępnych metod monitorowania hemodynamicznego pomagają w prawidłowym prowadzeniu tych chorych w okresie okołooperacyjnym i zastosowaniu optymalnych metod znieczulenia.
Celem przyświecającym autorom wytycznych było przedstawienie danych mogących posłużyć za punkt wyjścia do podejmowania decyzji diagnostyczno-terapeutycznych, bez narzucania jedynego słusznego postępowania.
Artykuł zawiera przegląd dostępnego piśmiennictwa dotyczącego długoterminowego leczenia i nadzoru nad kikutem odbytnicy pozostawionym po kolektomii z powodu colitis ulcerosa, a także skonsolidowane zalecenia z wytycznych odnośnie do badań kontrolnych tej grupy pacjentów.
U pacjenta we wstrząsie septycznym istotne jest nie tylko uzyskanie odpowiedzi na pytanie, który pacjent jest tzw. fluid responder, ale również określenie celu płynoterapii. Odchodzą czasy, kiedy dążyliśmy jedynie do poprawy ciśnienia tętniczego.
Najczęstszą chorobą zapalną jelit jest wrzodziejące zapalenie jelita grubego. Zmienione chorobowo są wyłącznie powierzchowne warstwy okrężnicy i odbytnicy, a zabieg chirurgiczny prowadzi do wyleczenia. Szacowane ryzyko kolektomii w ciągu całego życia wynosi 20–30%.
Udar mózgu w okresie okołooperacyjnym dramatycznie zwiększa chorobowość i śmiertelność. Z kolei pacjent po przebytym udarze mózgu jest dla anestezjologa wyzwaniem, ponieważ zwiększa się ryzyko incydentów sercowo-naczyniowych.
Ostre choroby chirurgiczne, które nieraz wymagają natychmiastowej operacji wiążą się z zaburzeniami wodno-elektrolitowymi. Jakich zaburzeń wodno-elektrolitowych można się spodziewać w tej grupie chorych?
