medycyna praktyczna dla lekarzy
medycyna praktyczna dla lekarzy
Niektóre dzieci temperamentalnie cechują się bardziej lękliwym usposobieniem i jeśli nie powoduje to ich cierpienia i nie utrudnia w znaczący sposób funkcjonowania, nie wymagają leczenia. Szczególnym wyzwaniem jest ocena pod kątem zaburzeń lękowych niemowląt i dzieci młodszych. Kontakt werbalny w tych początkowych latach życia jest ograniczony, więc podstawą lekarskiej oceny w tym przypadku są w dużej mierze przekazy niewerbalne.
Dokonując diagnostyki różnicowej, należy brać pod uwagę takie jednostki chorobowe, które mają podobną symptomatologię do ADHD, ale także te, które mogą z tym zaburzeniem współwystępować oraz które współwystępując, okresowo pogarszają funkcjonowanie dziecka.
Dzieci z tym rozpoznaniem doświadczają ciągłego napięcia, które w tej populacji często manifestuje objawami somatycznymi, np. zaburzeniami żołądkowo-jelitowymi czy bólami głowy lub symptomatologia sugeruje zgoła inne rozpoznanie psychiatryczne. Dlatego ustalenie trafnego rozpoznania często stanowi wyzwanie dla klinicystów.
Czy palenie e-papierosów jest bezpieczne? Jaki wpływ na stan zdrowia ma używanie przez młodzież e-papierosów? Czy e-papierosy są mniej szkodliwe od tradycyjnego palenia tytoniu?
Co może zrobić rodzic i lekarz, aby dziecko mniej bało się wizyty w gabinecie.
W artykule przedstawiono psychologiczne następstwa kwarantanny w czasie epidemii, ze szczególnym uwzględnieniem pracowników ochrony zdrowia, oraz możliwości przeciwdziałania jej negatywnym efektom.
W artykule omówiono aktualnie stosowane definicje PANDAS i PANS oraz dostępne dane naukowe dotyczące metod postępowania, a także zaproponowano schemat postępowania klinicznego u dzieci z nagłymi objawami spełniającymi kryteria rozpoznania.
W artykule omówiono epidemiologię, patofizjologię, objawy kliniczne i postępowanie u dzieci z zespołem niespokojnych nóg.
W niniejszym artykule opisano badania dotyczące wpływu nowych technologii na rozwój społeczno-emocjonalny małych dzieci. Czy powinniśmy się niepokoić?
Myślisz, że znasz zagrożenia dla dzieci i młodzieży w internecie? Po przeczytaniu tego artykułu zmienisz zdanie.
Niniejszy artykuł, przygotowany na podstawie przeglądu piśmiennictwa, ma pomóc w zapewnieniu opieki nad zdrowiem psychicznym dzieci, dostarczyć wytycznych i schematów postępowania w najczęstszych psychiatrycznych stanach nagłych u dzieci oraz pozwolić na poszerzenie zakresu opieki w ramach SOR.
Czy i dlaczego pediatrzy powinni rozmawiać z rodzicami o skutecznych metodach wychowawczych? Czy dawanie klapsów jest złe?
Jakie mechanizmy marketingowe stosują sprzedawcy i dlaczego młodzież jest na nie podatna?
Rozpoznanie autyzmu może być trudne ze względu na różnorodny obraz tej grupy zaburzeń. Można je zdiagnozować we wczesnym dzieciństwie lub – częściej – w późniejszym dzieciństwie albo w okresie dojrzewania lub nawet w okresie dorosłości (a do tego czasu pacjent może zgromadzić mnóstwo negatywnych doświadczeń, prowadzących do pogorszenia stanu psychicznego).
Kluczowe znaczenie ma rozróżnienie między zwykłymi zmianami nastroju w wieku młodzieńczym, zespołami subklinicznymi a zaburzeniami lękowymi i depresyjnymi. U dzieci lub młodzieży może występować klinicznie jawna depresja bez faktycznego obniżenia nastroju.
Uchodźcy i osoby ubiegające się o nadanie takiego statusu, docierając do państw „docelowych”, mają za sobą doświadczenie głębokiej traumy, związanej z konfliktem zbrojnym, utratą bliskich osób, torturami, bezprawnym uwięzieniem, wykorzystaniem seksualnym lub inną formą przemocy.
Co się kryje za samookaleczeniami? Jaka jest rola pediatry w rozmowie z pacjentem okaleczającym się? Czy piercing i tatuaże to wyraz skłonności autodestrukcyjnych u młodzieży?
Objawy mutyzmu wybiórczego mogą być zauważalne już w okresie przedszkolnym, ale zaburzenie to nie jest często rozpoznawane dopóki dziecko nie rozpocznie nauki szkolnej. W rozpoznaniu należy wykluczyć zaburzenia słuchu, mowy i intelektu.
Ponieważ artykuł o bezsenności u niemowląt i małych dzieci wzbudził bardzo żywą dyskusję, zdecydowaliśmy się poprosić autorkę artykułu oraz psychiatrę dziecięcego, specjalistę w dziedzinie snu, o odpowiedzi na kilka najważniejszych pytań.
Niniejszy artykuł zawiera wiele podstawowych informacji dotyczących fizjologii snu i łagodnych zaburzeń. Pokazuje również jak sobie radzić w przypadku cięższych zaburzeń negatywnie wpływających na funkcjonowanie rodziny.
