Zaburzenia dwubiegunowe, a zwłaszcza BD typu II i zbliżone do niego spektrum zaburzeń dwubiegunowych, występują znacznie powszechniej niż dotychczas sądzono. Ilość danych poświęconych leczeniu pacjentów z tymi zaburzeniami jest niewystarczająca. Konieczne są dalsze badania farmakologiczne przeprowadzone z grupą kontrolną i zaprojektowane tak, aby podczas kwalifikacji pacjentów do poszczególnych podgrup uwzględniano często mieszany charakter BD.