medycyna praktyczna dla lekarzy
medycyna praktyczna dla lekarzy
Błonica to występująca na całym świecie ciężka choroba zakaźna o dużej zaraźliwości. Czynnik etiologiczny błonicy stanowią maczugowce Corynebacterium diphtheriae i Corynebacterium ulcerans, które wykazują zdolność wytwarzania swoistej egzotoksyny.
Krztusiec należy do często występujących chorób zakaźnych. Według danych Światowej Organizacji Zdrowia (World Health Organization – WHO) w ciągu ostatnich lat na świecie notowano rocznie około 10 000 000 zachorowań na krztusiec.
Wraz ze zwiększaniem się zapadalności na miażdżycową chorobę wieńcową i częstości jej występowania na całym świecie coraz więcej osób przyjmuje leki przeciwpłytkowe, takie jak kwas acetylosalicylowy (ASA) i/lub klopidogrel.
Tlenoterapię stosuje się w ostrej i przewlekłej niewydolności oddechowej. Bezwzględnym wskazaniem w stanach ostrych jest wysycenie tlenem hemoglobiny krwi tętniczej (SaO2) <94%; wyjątek stanowi rozpoznana lub podejrzewana hiperkapniczna niewydolność oddechowa.
Onkologia, jak żadna inna dziedzina medycyny, jest bezpośrednio powiązana ze zmianami molekularnymi na poziomie komórki. Zgodnie z maksymą cancer is a genetic disease przyjmuje się, że różnego rodzaju zaburzenia materiału genetycznego są podstawą powstawania większości nowotworów.
Ocenia się, że w ciągu całego życia u około 15–25% mężczyzn i 2–3% kobiet może się pojawić przepuklina pachwinowa. Ponadto rosnącym problemem stają się przepukliny w bliźnie pooperacyjnej, które – jak się szacuje – występują po około 10% tak zwanych otwartych operacji narządów jamy brzusznej.
Pierwotne guzy stanowią mniej niż 10% nowotworów kręgosłupa. Mimo że występują one rzadko, to mogą prowadzić do poważnych następstw, wynikających z miejscowego zniszczenia kości oraz naciekania otaczających struktur nerwowych i naczyniowych. Ich leczenie jest trudne nawet dla najbardziej doświadczonych lekarzy i wymaga wielospecjalistycznego postępowania w celu uzyskania jak najlepszego wyniku. W artykule omówiono najczęściej występujące pierwotne guzy kości i najnowsze osiągnięcia w zakresie ich leczenia operacyjnego i farmakologicznego, a także radioterapii.
Nowe, wybiórcze inhibitory aktywowanego czynnika X i trombiny – w porównaniu z enoksaparyną, będącą obecnie lekiem standardowym – są skuteczne w zapobieganiu żylnej chorobie zakrzepowo-zatorowej (ŻChZZ) u chorych obciążonych dużym ryzykiem.
Każde dziecko z pierwszym rzutem ZN należy przyjąć do szpitala w celu przeprowadzenia diagnostyki.
W powyższym artykule poglądowym autorka zafascynowana zabiegami u płodu dokonuje ich retrospektywnej analizy, sięgając do początków rozwoju ultrasonografii prenatalnej i pierwszych prób terapii płodu z lat 60. ubiegłego wieku.
ŁZS typowo zajmuje obszary skóry bogate w gruczoły łojowe, czyli twarz, skórę owłosioną głowy, górną część klatki piersiowej oraz okolice uszu.
W ciągu ostatniej dekady dokonał się ogromny postęp w zakresie technik pozwalających na analizę ekspresji genów. Analiza profili genowych (podpisu genowego) znalazła zastosowanie w diagnostyce nowotworów złośliwych, a także w ocenie rokowania i odpowiedzi na leczenie. W wyczerpującym artykule przeglądowym przedstawiono nowe biologiczne czynniki rokownicze: test Mammaprint, podpis "rotterdamski" i Oncotype Dx, a także opisano sposoby ich zastosowania w praktyce klinicznej. Użycie nowych metod oceny rokowania oraz spodziewanej odpowiedzi na leczenie umożliwi indywidualizację postępowania poprzez bardzo swoisty dobór terapii, zgodny z genetyczną charakterystyką komórek raka piersi.
W Polsce studentom wydziałów lekarskich uniwersytetów medycznych wiedzę na temat seksualności człowieka przekazuje się w formie szczątkowej lub nie przekazuje się jej wcale.
Współpraca w leczeniu czy też przestrzeganie zaleceń (compliance) przez pacjentów to tematy najczęściej omawiane w piśmiennictwie naukowym w kontekście leczenia farmakologicznego.
Jednym z głównych celów leczenia astmy jest zapobieganie zaostrzeniom, ale pomimo wyraźnego zmniejszenia częstości zaostrzeń dzięki stosowaniu glikokortykosteroidów (GKS) wziewnych nie udaje się ich całkowicie wyeliminować, nawet u chorych z astmą klinicznie dobrze kontrolowaną.
Rozpoznanie, a przede wszystkim diagnostyka różnicowa psychozy w przypadku choroby Parkinsona (Parkinson's disease – PD) z istniejącym już otępieniem lub bez oraz w przypadku otępienia z ciałami Lewy'ego (dementia with Lewy bodies – DLB), stanowi swoiste wyzwanie zarówno dla klinicysty, jak i dla lekarzy pierwszego kontaktu.
Wykazano, że inhibitory konwertazy angiotensyny (ACEI) skutecznie zmniejszają umieralność i częstość hospitalizacji u chorych z niewydolnością serca (heart failure – HF) i ze zmniejszoną frakcją wyrzutową lewej komory (reduced ejection fraction – REF; HFREF)
Nie trzeba przekonywać nikogo, kto leczył pacjentów z zaburzeniem osobowości z pogranicza (borderline personality disorder – BPD), że jest to zadanie trudne, a podawanie leków nie dostarcza łatwych i trwałych rozwiązań.
Skrót eksperckich zaleceń dotyczących sposobów postępowania w przypadku wodobrzusza o etiologii nowotworowej, opracowanych przez autorów amerykańskich. Tekst przypomina o dostępnych możliwościach leczenia. Niestety, wiele z omawianych metod budzi wątpliwości co do skuteczności, warto więc przypomnieć, że decyzje dotyczące leczenia należy podejmować w każdym przypadku indywidualnie, biorąc pod uwagę szczególną sytuację każdego chorego.
Zwiększenie liczby rozpoznań autyzmu na świecie, prawdopodobnie spowodowane rozszerzeniem kryteriów rozpoznania tej choroby oraz zwiększoną świadomością, podsyciło obawy, że przyczyną zachorowania może być ekspozycja na czynniki środowiskowe (w tym na szczepionki).
