medycyna praktyczna dla lekarzy
medycyna praktyczna dla lekarzy
Dane z piśmiennictwa pokazują, że pacjenci zużywają jedynie połowę z przepisanej dawki opioidów w ciągu pierwszego tygodnia po wypisie ze szpitala. A co dzieje się z drugą połową?
Optymalizacja równowagi płynowej u pacjentów dializowanych jest kluczowa dla zapobiegania powikłaniom sercowo-naczyniowym i poprawy ich jakości życia. Nowoczesne narzędzia diagnostyczne umożliwiają precyzyjne monitorowanie stanu nawodnienia, przekraczając ograniczenia tradycyjnych metod.
Pacjentka ASA II została poddana operacyjnemu leczeniu złamania kości udowej. Podczas zabiegu zastosowano znieczulenie podpajęczynówkowe oraz blokadę nerwu udowego w celu lepszej kontroli bólu. Niestety, pacjentka doznała trwałego uszkodzenia nerwu, co doprowadziło do poważnych konsekwencji zdrowotnych i złożenia pozwu cywilnego przeciwko szpitalowi.
Stwardnienie rozsiane (SM) to przewlekła choroba o nieprzewidywalnym przebiegu, której objawy mogą się nasilać w okresie okołooperacyjnym. Wybór odpowiedniej metody znieczulenia u pacjentów z SM wymaga rozważenia potencjalnego ryzyka zaostrzenia choroby oraz aktualnych dowodów naukowych, które coraz częściej podważają wcześniejsze obawy dotyczące znieczulenia regionalnego.
Konserwatywne zarządzanie płynami u pacjentów z ostrym zespołem niewydolności oddechowej (ARDS) może poprawić parametry oddechowe i zmniejszyć ryzyko obrzęku płuc. Choć podejście to nie zawsze wpływa na śmiertelność, oferuje więcej dni bez wentylatora oraz krótszy pobyt na OIT.
W intensywnej terapii stosowanie 5% roztworu glukozy budzi liczne kontrowersje ze względu na ryzyko hiperglikemii, obrzęku komórek oraz zwiększonego wytwarzania kwasu mlekowego. Współczesne podejście zaleca unikanie tego roztworu u pacjentów w stanie krytycznym, na rzecz nowoczesnych metod terapii płynowej.
Samoistne bakteryjne zapalenie otrzewnej (SBP) to poważne powikłanie marskości wątroby, które może prowadzić do niewydolności nerek i zgonu. Leczenie albuminami w połączeniu z antybiotykoterapią znacząco zmniejsza ryzyko uszkodzenia nerek oraz poprawia rokowania pacjentów.
Płynoterapia odgrywa kluczową rolę w leczeniu hiperkaliemii, wspomagając przesunięcie potasu do komórek i przywracając równowagę elektrolitową. W artykule przedstawiono, jak odpowiednie nawodnienie i monitorowanie płynów mogą poprawić efektywność terapii u pacjentów z tym groźnym zaburzeniem.
Płynoterapia u osób w starszym wieku to kluczowy element skutecznej opieki okołooperacyjnej, wymagający precyzyjnego dostosowania do zmienionych z wiekiem funkcji organizmu. Odpowiednie zarządzanie płynami może znacząco zmniejszyć ryzyko powikłań, poprawiając wyniki leczenia chirurgicznego w tej wrażliwej grupie pacjentów.
Czas trwania antybiotykoterapii powinien być adekwatny do leczonej infekcji, ale wydłużone leczenie przeciwdrobnoustrojowe może zwiększać odsetek szczepów opornych na antybiotyki, zwiększa także koszt leczenia i wydłuża czas hospitalizacji. Czy istnieją badania, które mogą nam pomóc podjąć decyzję o zakończeniu leczenia sepsy?
Przyłóżkowa ultrasonografia (POCUS) zyskuje na znaczeniu w ocenie płynoresponsywności i tolerancji płynowej u pacjentów w stanie krytycznym. Sprawdź, jak dynamiczne monitorowanie hemodynamiki może poprawić skuteczność płynoterapii i zapobiec powikłaniom.
Płynoterapia śródoperacyjna zgodna z protokołami ERAS opiera się na podejściu zrównoważonym, który ma na celu utrzymanie euwolemii. W zależności od ryzyka zabiegu oraz obciążeń pacjenta, stosuje się strategię zero-balance lub płynoterapię ukierunkowaną na cel, aby zoptymalizować wyniki leczenia i zmniejszyć ryzyko powikłań.
Zachęcamy do zapoznania się z informacjami na temat częstości powikłań związanych z nieprawidłowym przekazywaniem informacji. Ponadto, w materiale znajdą Państwo przykładowy schemat przekazywania pacjentów podczas znieczulenia – do wydrukowania i zastosowania w praktyce.
Spadek ciśnienia podczas operacji jest związany ze wzrostem ryzyka powikłań. Zalecenia dobrej praktyki klinicznej American Patient Safety Foundation zawierają kilka wskazówek postępowania, które pozwolą zmniejszyć to ryzyko.
Ukazały się wyniki NAP7 Royal College of Anaesthetists – raport przedstawia nowe spojrzenie na bezpieczeństwo znieczuleń w Wielkiej Brytanii. Stanowi doskonałą lekcję dla innych krajów, w których takich raportów brakuje.
Glikokaliks to jedna z ważniejszych form histologicznych, poddawanych analizom w najnowszych badaniach. Jaki wpływ ma na niego płynoterapia oraz jakie pełni funkcje?
Zachęcamy do zapoznania się z grafiką, na której przedstawiono, jak zmienia się dynamika bilansu płynowego pod wpływem czynników zależnych i niezależnych od pacjenta.
Od wielu lat propofol jest kojarzony ze skuteczną i krótką sedacją. Niemniej jednak, ze względu na dość wąskie okno terapeutyczne, jego stosowanie wiąże się z kilkoma istotnymi działaniami niepożądanymi. Czy ciprofol ma szansę wyprzeć propofol z rynku?
Płynoterapia pooperacyjna, stanowiąca istotny element opieki, nie tylko pomaga w utrzymaniu odpowiedniej wolemii, ale również odgrywa kluczową rolę w zapobieganiu powikłaniom po operacjach.
Przeczytaj, kiedy zaprzestać płynoterapii u pacjentów z sepsą, którzy hospitalizowani są poza oddziałami intensywnej terapii, gdzie możliwości monitorowania są ograniczone.
