medycyna praktyczna dla lekarzy
medycyna praktyczna dla lekarzy
Czy zastosowanie u chorych na NDRP we wczesnych stopniach zaawansowania nowotworu po leczeniu chirurgicznym i standardowym leczeniu uzupełniającym dodatkowego postępowania skutkuje lepszą przeżywalnością? Jakie wyniki uzyskano u chorych z mutacją w genie EGFR warunkującą wrażliwość na TKI?
Aktualnym standardem postępowania w przypadku mięsaka Ewinga jest leczenie skojarzone Korzyść z zastosowania HDT dotyczy niewielkiej podgrupy pacjentów, jednak jednoznaczna poprawa (zarówno w zakresie EFS, jak i OS) uzyskana pod wpływem terapii BuMel może być podstawą do stworzenia nowego standardu postępowania dla chorych na zlokalizowanego mięsaka Ewinga wysokiego ryzyka.
Już w XX wieku podejmowano w grupie chorych w III stopniu zaawansowania liczne próby leczenia uzupełniającego, uzyskując jednak jedynie niewielką korzyść, przy znacznej tokstyczności leczenia. Komentowane badanie potwierdziło po raz pierwszy wyraźną korzyść z terapii uzupełniającej (ipilimumabem) w tej grupie chorych, a jego wyniki stały się punktem odniesienia dla najnowszych badań.
Rak płuca jest najczęstszym nowotworem stwierdzanym u mężczyzn na całym świecie, również w Polsce. Według najnowszych danych w krajach rozwiniętych, w tym w Polsce, w latach 1995–2015 dzięki prewencji pierwotnej ocalono życie niemal 90 tysięcy mężczyzn, a umieralność z powodu raka płuca na poziomie populacyjnym w latach 1992–2015 zmniejszyła się o 45%. Jednak badania przesiewowe w celu wczesnego wykrywania nowotworów powinny być wdrażane jedynie wówczas, gdy spełniają odpowiednie wymagania.
Przewidywany czas życia pacjentów ze szpiczakiem plazmocytowym stale się wydłuża. Jednak ze względu na wysoką heterogenność genetyczną szpiczaka, wybierając schemat leczenia, powinno się dokonać stratyfikacji ryzyka. Specjaliści z Mayo Clinic regularnie dokonują ewaluacji danych z aktualnego piśmiennictwa i formułują wytyczne dotyczące optymalnej opieki nad chorymi na szpiczaka.
Rzadkie występowanie pewnych nowotworów stanowi duże wyzwanie w kontekście prowadzenia badań klinicznych z udziałem odpowiedniej liczby chorych, wystarczającej do zapewnienia właściwej mocy statystycznej, która pozwoli ocenić skutki zastosowania nowej metody leczenia. Założenie, że badanie musi obejmować odpowiednio dużą liczbę chorych, oparte na tradycyjnych parametrach statystycznych, może budzić nieuzasadnione przypuszczenia, że badania z udziałem małej grupy charakteryzuje niska jakość. Jak zatem planować badania, aby uzyskać wiarygodne wyniki?
W artykule przedstawiono wyniki dotychczasowych badań klinicznych dotyczących leczenia adiuwantowego i neoadiuwantowego chorych na RCC poddanych radykalnemu leczeniu operacyjnemu, z uwzględnieniem danych przedstawionych podczas dorocznego kongresu American Society of Clinical Oncology (ASCO) w 2018 roku.
Czy schemat FOLFIRINOX jest skuteczny w leczeniu chorych na raka odbytnicy z synchronicznymi, nieresekcyjnymi przerzutami odległymi? Jaka jest tolerancja takiego leczenia? Jak postępować z tymi chorymi po zakończeniu indukcyjnej chemioterapii?
Celem niniejszej bogato ilustrowanej publikacji jest przedstawienie bardzo aktywnego pod względem badawczo-rozwojowym rynku technologii już wdrożonych oraz wyłaniających się dopiero w chirurgii robotowej, przegląd objął więc systemy robotowe zarówno zarejestrowane przez amerykańską Food and Drug Administration, jak i te, które jeszcze nie uzyskały rejestracji.
Od 2012 roku co dwa lata w Sankt Gallen odbywa się międzynarodowa konferencja dotycząca nowotworów przewodu pokarmowego (The St Gallen International Gastrointestinal Cancer Conference). Jej celem jest omówienie przez ekspertów najnowszych wyników badań i danych naukowych na temat pierwotnych nowotworów przewodu pokarmowego oraz wypracowanie wspólnego stanowiska w kwestii zaleceń dotyczących leczenia i opieki nad chorymi.
Rak pęcherza moczowego jest 6. pod względem częstości występowania nowotworem złośliwym w Stanach Zjednoczonych i przyczyną >16 000 zgonów rocznie. Jego pierwszym objawem jest najczęściej bezobjawowy krwiomocz, którego obecność powinna być wskazaniem do przeprowadzenia diagnostyki obejmującej cystoskopię, badania czynności nerek oraz badania obrazowe górnego odcinka dróg moczowych u osób ≥35. roku życia, a także – niezależnie od wieku – u pacjentów z objawami podrażnieniowymi, czynnikami ryzyka raka pęcherza moczowego lub krwiomoczem makroskopowym.
Do tej pory nie znaleziono żadnego biomarkera pozwalającego przewidzieć, którzy chorzy na mUC odniosą korzyść z terapii lekami z grupy anty-PD-1/PD-L1. Czy istnieje związek pomiędzy odpowiedzią na terapię lekami blokującymi tak zwane punkty kontrolne odpowiedzi immunologicznej, a wadliwymi mechanizmami naprawy DNA?
Przeciwciała monoklonalne anty-PD-L1, nazwane inhibitorami immunologicznych punktów kontrolnych, stały się standardem postępowania klinicznego w pierwszej linii leczenia u chorych na zaawansowanego NDRP.Jak należy dobierać sposób leczenia dla chorych, u których ze względu na brak odpowiednich mutacji nie można zastosować leczenia celowanego?, Co należy wówczas uwzględniać, aby leczenie było optymalne?
U osób z wtórną nadczynnością przytarczyc strategia leczenia operacyjnego polega na takim zaplanowaniu jego zakresu, aby uzyskać radykalność zabiegu, uniknąć nawrotowej lub przetrwałej wtórnej nadczynności tych gruczołów oraz zapobiec przewlekłej ich niedoczynności. Podstawowym celem leczenia operacyjnego jest zmniejszenie stężenia parathormonu w osoczu.
Panele genowe stanowią duży postęp w dziedzinie badań genetycznych. Dają one możliwość oceny predyspozycji dziedzicznych szybko i za rozsądną cenę. Jak należy z nich korzystać i co trzeba wziąć pod uwagę decydując się na takie badanie?
Przedstawiamy krótkie podsumowanie najważniejszych badań dotyczących raka płuca, których wyniki zaprezentowano podczas ASCO Annual Meeting w Chicago.
Przedstawiamy krótkie podsumowanie najważniejszych badań dotyczących raka sutka, których wyniki zaprezentowano podczas ASCO Annual Meeting w Chicago.
Według rejestru EUROCARE istnieją wyraźne różnice w 5-letniej przeżywalności względnej chorych na nowotwory pomiędzy poszczególnymi obszarami świata. W przypadku pacjentów zdiagnozowanych w latach 2000–2007 potwierdzono niską przeżywalność pacjentów w krajach Europy Wschodniej (tu m.in. Polska) i Wielkiej Brytanii/Irlandii oraz wysoką w Europie Północnej i Środkowej. Co jest przyczyną tych różnic?
Przedstawiamy krótkie podsumowanie najważniejszych wyników badań dotyczących czerniaka, które zaprezentowano podczas ASCO Annual Meeting w Chicago.
Wynik badania histologicznego materiału uzyskanego w wyniku biopsji stanowi podstawę rozpoznania, oceny rokowania i zaplanowania leczenia. Niestety, etap ten w wielu polskich ośrodkach jest realizowany nieprawidłowo lub jest pomijany, co przekłada się na gorsze wyniki terapii. Biopsję trzeba przeprowadzić w sposób, który nie wpływa negatywnie na radykalne leczenie miejscowe. Biopsja powinna być poprzedzona wykonaniem badań obrazowych, gdyż biopsja wykonana przed badaniem obrazowym może spowodować znaczne zniekształcenie obrazu radiologicznego, zmniejszając użyteczność oceny miejscowej nowotworu.
