Immunoonkologia stworzyła nowe perspektywy dla chorych na chłoniaka Hodgkina opornego na leczenie lub z wznową chłoniaka Hodgkina, umożliwiając uzyskanie większych odsetków odpowiedzi i odpowiedzi całkowitych niż tradycyjna chemioterapia. Jakimi możliwościami dziś dysponujemy i czego musimy się jeszcze dowiedzieć, aby leczenie było coraz bardziej skuteczne?
Wprowadzenie jednolitego systemu oceny odpowiedzi na leczenie było konieczne ze względu na rosnącą liczbę badań klinicznych. Dzisiaj jest on używany także w codziennej praktyce klinicznej. Zastosowanie leków z grupy immunoterapii wymusiło modyfikację dotychczas stosowanych kryteriów. W artykule przedstawiono w skrócie najważniejsze założenia kryteriów RECIST 1.0, RECIST 1.1 oraz iRECIST.
Czerniak błony naczyniowej jest najczęstszym nowotworem wewnątrzgałkowym u dorosłych. Stanowi on 85% wszystkich przypadków czerniaka gałki ocznej. Około 85–90% przypadków tego nowotworu dotyczy naczyniówki, pozostałe wywodzą się z tęczówki lub ciała rzęskowego.
Jeśli chodzi o terapię ogniskową, nie ma danych z badań z randomizacją, podobnie jak niewiele jest danych porównawczych. Jednak biorąc pod uwagę biologię raka stercza i wyniki badań z pośrednim okresem obserwacji, wiele wskazuje na skuteczność tak prowadzonego leczenia.
Rak jajnika należy do rzadkich chorób, a mimo to stanowi czwartą spośród głównych przyczyn zgonów z powodu nowotworów u kobiet. Do niedawna jedynym dostępnym w tym wskazaniu lekiem ukierunkowanym był bewacyzumab, lecz dotychczas nie zidentyfikowano biologicznych czynników predykcyjnych odpowiedzi na jego zastosowanie. Czy zstosowanie inhibitorów PARP to alternatywna opcja leczenia?
Przerzuty w ośrodkowym układzie nerwowym (OUN) występują u <44% chorych na niedrobnokomórkowego raka płuca. W artykule podsumowano dostępne metody terapeutyczne, zarówno w zakresie eczenia miejscowego, jak i systemowego.
Zachęcamy do zapoznania się z podsumowaniem wykładu M. Schmidingera pt.: Solitary bone mets spinal, wygłoszonego podczas Twelfth European International Kidney Cancer Symposium (Monachium 2017)
Dynamika wyrażona tempem wzrostu nowotworu i zdolnością do tworzenia mnogich zmian w ważnych dla życia narządach – jest podstawowym kryterium determinującym rokowanie i sposób postępowania. Jak się ją ocenia?
W kwietniu 2017 roku, w Monachium w Niemczech, pod patronatem Kidney Cancer Association odbyło się European International Kidney Cancer Symposium, na którym zaprezentowano między innymi wyniki badań nad zatotosowaniem nowych leków u chorych na raka nerki.
W całej Europie obserwuje się znaczne różnice w zakresie odsetków przeżywalności chorych na nowotwory złośliwe wieku dziecięcego. W pewnych krajach odsetek osób przeżywających 5 lat jest o 10–20% mniejszy niż w innych, Choć nowotwory złośliwe należą do chorób rzadko występujących u dzieci i ludzi młodych, to co roku około 6 tysięcy spośród nich umiera z tego powodu. Jest to główna przyczyna zgonów z powodu choroby w grupie dzieci i ludzi młodych (po 1. roku życia), a zatem ważny problem w dziedzinie zdrowia publicznego.
Zarówno przebieg, jak i epidemiologia czerniaka u dzieci istotnie różni się od jego charakterystyki w populacji dorosłych. W artykule wymieniono i w skrócie omówiono te różnice.
Ta postać raka jest złośliwym nowotworem wątroby uważanym za odmianę raka wątrobowokomórkowego. Stanowi niewielki odsetek przypadków i występuje u zdecydowanie odmiennej grupy pacjentów. W tekście omówiono diagnostykę i leczenie tej odmiany raka.
Rak jajnika i rak piersi uwarunkowane genetycznie występują rzadko, ale wiążą się ze zwiększonym ryzykiem zachorowania w młodym wieku oraz bardziej agresywnym przebiegiem – wyjaśnia dr Marek Jasiówka z Centrum Onkologii – Instytutu im. Marii Skłodowskiej-Curie Oddział w Krakowie.
Rozpoznanie guzów wątroby na podstawie samych tylko badań obrazowych pozostaje wyzwaniem, a zmiany, które nie spełniają określonych kryteriów diagnostycznych, mogą wymagać biopsji. Dzięki swoim fascynującym właściwościom przedmiotem aktywnych badań stały się nowe hepatotropowe środki kontrastowe.
Autorzy przedstawiają zasady monitorowania chorych po leczeniu z powodu raka płuca.
Artykuł to zapis prezentacji przygotowanej przez Paolo Casaliego z National Cancer Institute w Mediolanie. Duże zróżnicowanie tych nowotworów wymaga szczególnej uwagi podczas ustalania rozpoznania i podejmowania decyzji co do sposobu leczenia.
Toksyczność związana z radioterapią wynika z oddziaływania promieniowania jonizującego na prawidłowe, szybko dzielące się tkanki, takie jak skóra i błony śluzowe. Ostre odczyny powstają w trakcie leczenia i 2–3 tygodni od zakończenia radioterapii, natomiast późne w ciągu wielu tygodni i lat po leczeniu.
Autorzy przedstawiają zasady monitorowania chorych po leczeniu z powodu raka odbytnicy.