Pomimo znacznego postępu onkologii chirurgia wciąż jest najbardziej efektywną metodą leczenia większości nowotworów przewodu pokarmowego, w tym raka jelita grubego (RJG). Zasady leczenia operacyjnego są powszechnie znane: usunięcie guza z odpowiednimi marginesami i drenującym go układem chłonnym.
Najczęściej oparzeniom ulegają ręce i twarz. Do urazów środkami chemicznymi dochodzi zwykle w zakładach przemysłowych, rzadziej w domu lub na skutek zatrucia gazami bojowymi.
Nie chciałbym, aby mój komentarz przerodził się w kolejne opracowanie poglądowe, dlatego odniosę się tylko do kilku dyskusyjnych wątków tematu...
Pierwsza pomoc i leczenie miejscowe rany oparzeniowej zależą od kilku czynników, między innymi od: głębokości i rozległości uszkodzenia powłok ciała, stanu ogólnego chorego oraz chorób towarzyszących.
Guzki krwawnicze (hemoroidy) powstają w wyniku poszerzenia podśluzówkowej tkanki naczyniowej w dystalnym odcinku kanału odbytu. Szkieletem, na którym opiera się ta tkanka naczyniowa, jest tkanka łączna, której osłabienie powoduje obniżenie lub wypadanie guzków krwawniczych
Dążeniem większości chirurgów jest wykonanie zabiegu doszczętnego onkologicznie, z równoczesnym zachowaniem czynności zwieraczy.
Po wstępnej ocenie stanu chorego dokonanej przy przyjęciu do szpitala i po rozpoczęciu intensywnej resuscytacji płynowej konieczne jest wdrożenie kompleksowego leczenia na oddziale intensywnej terapii. Zapoznaj się ze schematem postępowania.
Przepuklinę okołostomijną definiuje się jako wpuklanie się zawartości jamy brzusznej do otworu w powłokach brzusznych, przez który wyłoniona jest stomia.
Prawie pół miliona Polaków rocznie ulega oparzeniom. Zapoznaj się ze schematem postępowania w przypadku chorych z oparzeniowymi uszkodzeniami skóry i głębiej położonych tkanek.
Resuscytacja płynowa jest najważniejszym elementem wczesnego postępowania z ciężko oparzonymi. Na miejscu zdarzenia należy uzyskać dostęp dożylny (najbezpieczniej dwa wkłucia obwodowe).
W opracowaniu omówiono trudności diagnostyki różnicowej polipów (zmian) ząbkowanych, jak też kontrowersje dotyczące częstości rozwoju raka jelita grubego u osób z zespołem polipowatości ząbkowanej (hiperplastycznej). Podano także rekomendacje dotyczące endoskopowego nadzoru nad pacjentami po usunięciu zmian ząbkowanych.
Mimo postępu, jaki się dokonuje w chirurgii i intensywnej terapii, leczenie zapalenia otrzewnej pozostaje wyzwaniem terapeutycznym, jest obciążone 20% śmiertelnością i ma znaczący udział wśród przyczyn zgonu z powodu zakażeń ogółem.
Badaniem objęto 159 729 chorych operowanych z powodu ostrego zapalenia wyrostka robaczkowego.
Zakażenia mające swoje źródło w jamie brzusznej stanowią prawie 50% ciężkich zakażeń, jakie są leczone na oddziałach intensywnej terapii.
Pooperacyjny drenaż jamy brzusznej jest jednym z chirurgicznych kanonów postępowania znanym od dziesięcioleci. Wymieniane przez jego zwolenników zalety mają obejmować między innymi: możliwość ewakuacji płynu gromadzącego się w otrzewnej, zapobieganie powikłaniom infekcyjnym czy ułatwienie zachowawczego leczenia nieszczelności zespoleń.
Kłykciny kończyste to brodawkowaty rozrost nabłonka płaskiego (różowe lub cieliste brodawkowate wykwity o wąskiej podstawie, zlewające się w skupiska wielkości kilku milimetrów, ale też kalafiorowate guzy o średnicy kilkunastu centymetrów), wywołany infekcją HPV (gł. przez kontakt seksualny). Zmiany rozwijają się w okolicach narządów płciowych, jak również krocza i odbytu. Wywiad w kierunku praktyk seksualnych pacjenta ma znaczenie ze względów epidemiologicznych. Objawy infekcji HPV okolicy odbytu u małoletnich mogą być następstwem molestowania seksualnego, więc ostrożny, acz gruntowny wywiad ma kapitalne znaczenie dla ewentualnych dalszych czynności prokuratorskich.
Wydaje się celowe ciągłe szkolenie ginekologów przynajmniej w zakresie podstawowych zaburzeń proktologicznych wobec częstości ich występowania, tym bardziej że to właśnie lekarz ginekolog stale opiekuje się ciężarną i położnicą i może wcześnie zauważyć objawy.
Wprawdzie nastąpił znaczny postęp w metodach profilaktyki i leczenia krwawień z żylaków przełyku, jednak nadal jest to stan zagrażający życiu, obarczony dużym odsetkiem zgonów. Ponadto - w obliczu rosnącej częstości występowania chorób związanych z nadciśnieniem wrotnym - konieczna wydaje się nie tylko znajomość zasad profilaktyki krwawienia z żylaków przełyku, jak również postępowania w aktywnym krwawieniu z uwzględnieniem profilaktyki wtórnej. Wszystkie te aspekty w przystępny sposób zostały przedstawione w opracowaniu dr. Marka Sierżęgi.
Trudno oszacować rzeczywistą częstość występowania zwężeń dróg żółciowych z uwagi na ich różnorodną etiologię, niemniej jednak u niemal 40% dorosłych chorych z objawami żółtaczki przyczyną dolegliwości jest upośledzenie drożności odcinka zewnątrzwątrobowego.
Z anatomicznego i dydaktycznego punktu widzenia zamieszczony artykuł przeglądowy wydaje się istotny, osobiście jednak uważam za bardzo naiwny pogląd, by jakikolwiek ośrodek naukowy na świecie był w stanie narzucić swoją opinię innym ośrodkom, biorąc szczególnie pod uwagę nikły wpływ anatomów na nomenklaturę używaną w języku (slangu) klinicznym.