medycyna praktyczna dla lekarzy
medycyna praktyczna dla lekarzy
Wstępne postępowanie z odmrożeniem polega na zabezpieczeniu rany jałowym opatrunkiem i stopniowym ogrzewaniu (najbezpieczniej poprzez zanurzenie w ciepłej wodzie o temperaturze 40–42°C), zastosowaniu profilaktyki przeciwtężcowej i przeciwzakrzepowej.
Czy i kiedy odstawić bezpośrednio działające antykoagulanty doustnyne przed zabiegiem operacyjnym?
U pacjentki rozpoznano chorobę węzła zatokowego, chorej zostanie wszczepiony stymulator. Czy ta pacjentka wymaga przerwania antykoagulacji na czas zabiegu?
Jak bezpiecznie wykonać zabieg operacyjny u chorego leczonego przeciwzakrzepowo?
Wydostanie się leku poza żyłę w trakcie chemioterapii może prowadzić do poważnych następstw, które znacznie zwiększają obawy chorego przed kolejnymi cyklami leczenia oraz podważają zaufanie do zespołu leczącego. Wiedza na temat sposobów oceny ryzyka i metod jego zmniejszania, a także zasad postępowania w przypadku wynaczynienia ma w związku z tym istotne znaczenie.
Celem artykułu jest przegląd aktualnych publikacji na temat wrodzonych pierścieni naczyniowych oraz przedstawienie najnowszych osiągnięć w zakresie badań obrazowych.
Czy istnieje związek pomiędzy lekami stosowanymi w psychiatrii a żylną chorobą zakrzepowo-zatorową?
W artykule omówiono epidemiologię, patofizjologię oraz trudności diagnostyczne i odrębności leczenia wynikające ze współistnienia niewydolności serca i nowotworu złośliwego.
Jakie leki znajdują praktyczne zastosowanie w leczeniu chorych na miażdżycę kończyn dolnych? W jakich sytuacjach klinicznych można je stosować?
Autorzy przedstawiają praktyczne informacje na temat nowych doustnych antykoagulantów – apiksabanu, dabigatranu i rywaroksabanu oraz wskazówki dotyczące ich stosowania w różnych sytuacjach klinicznych.
Informowanie o ryzyku wystąpienia ŻChZZ i jej objawach powinno u takich pacjentek stanowić standard opieki. Nie ma konieczności przeprowadzania trudno dostępnej diagnostyki trombofilii u większości kobiet, w tym u rozpoczynających stosowanie doustnych środków antykoncepcyjnych, co podkreśla większość ekspertów w tej dziedzinie.
Autorzy opisują, jak rozpoznawać zespół pozakrzepowy i jakie są czynniki ryzyka jego rozwoju.
W artykule podsumowano aktualny stan wiedzy na temat zagrożenia zakrzepowego u kobiet stosujących estrogenowo-progestagenowe doustne środki antykoncepcyjne.
W artykule omówiono trudności diagnostyczne i odrębności leczenia wynikające ze współistnienia niewydolności serca i przewlekłej obturacyjnej choroby płuc.
Już w starożytności znano właściwości przeciwbólowe i przeciwgorączkowe glikozydu, wyodrębnionego z kory wierzby białej, nazywanego salicyną.
U chorych z ACS przebiegającym z uniesieniem odcinka ST (STEMI) postępowaniem z wyboru jest jak najszybsze wykonanie pierwotnej angioplastyki z wszczepieniem stentu/stentów.
Diagnostyka musi uwzględniać czynniki przyczynowe i inne wpływające na przebieg gojenia się rany przewlekłej (RP). Prawidłowe ustalenie etiologii RP stanowi podstawę dalszego postępowania.
Rana przewlekła to ubytek skóry spowodowany procesem chorobowym lub urazem, niepoddający się leczeniu.
Wprowadzenie do praktyki klinicznej zabiegów przezskórnej rewaskularyzacji (percutaneous coronary interventions – PCI) u chorych na chorobę wieńcową (ChW) zmieniło w istotny sposób pole działań terapeutycznych.
