medycyna praktyczna dla lekarzy
medycyna praktyczna dla lekarzy
Zakażenia wewnątrzbrzuszne (ZWB) definiuje się jako procesy zapalne dotyczące jamy otrzewnej oraz położonych w niej narządów będące odpowiedzią na obecność mikroorganizmów albo na ich toksyny. Zakażenia wewnątrzbrzuszne zalicza się do najpoważniejszych bakteryjnych infekcji u człowieka i charakteryzują się one najcięższym przebiegiem klinicznym.
Artykuł w przystępny sposób omawia aktualne wytyczne postępowania w chorobie refluksowej przełyku, przedstawia plan postępowania, zalecenia dotyczące profilaktyki powikłań, sposoby leczenia oraz wskazania do konsultacji.
Leczenie żywieniowe (synonim: żywienie kliniczne) jest jednym z podstawowych elementów opieki nad pacjentem oddziału chirurgicznego. Może być realizowane drogą dojelitową (do przewodu pokarmowego) lub pozajelitową (dożylną), bądź obiema jednocześnie.
Artykuł omawia problem kliniczny, z którym często spotykają się lekarze rodzinni. Czym się różni uchyłkowatość od choroby uchyłkowej okrężnicy? Jak powinien być leczony pacjent, kiedy należy skierować go do specjalisty, a kiedy do szpitala?
W artykule przedstawiono pozawątrobowe manifestacje immunologiczne zakażenia wirusem zapalenia wątroby typu C: małopłytkowość immunologiczną, objawy ze strony układu nerwowego, nerek, skóry, tarczycy i objawy reumatologiczne.
Eradykacja zakażenia H. pylori przerywa ścieżkę patogenetyczną prowadzącą do raka żołądka, dlatego też w ramach prewencji raka żołądka zaleca się wczesne przeprowadzanie eradykacji H. pylori. Najbardziej odpowiedni moment to okres po 12. roku życia, a przed rozwojem stanów przedrakowych, jakimi są zanik błony śluzowej i metaplazja jelitowa. Więcej o ustaleniach konsensusu z Kioto...
Krwawienia z górnego odcinka przewodu pokarmowego u dzieci występują rzadko, ale mogą mieć ciężki, zagrażający życiu przebieg. U dzieci w niestabilnym stanie należy przede wszystkim szybko ocenić ich stan kliniczny, a dopiero później przeprowadzić dalszą diagnostykę.
Przegląd wiedzy na temat wskazań do leczenia operacyjnego KPŻ utwierdza nas w przekonaniu, że cholecystektomię należy polecać tylko osobom z objawową KPŻ oraz że wskazań tych nie wolno rozszerzać na grupę osób z niemą klinicznie KPŻ (poza pewnymi wyjątkami).
Biorąc pod uwagę zapadalność, rak trzustki stanowi jeden z najczęstszych nowotworów układu pokarmowego, równocześnie w zależności od rejonu geograficznego jest 4. lub 6. co do częstości przyczyną zgonów na nowotwory złośliwe ogółem.
W leczeniu nieswoistych zapaleń jelit stosuje się m.in. leki immunosupresyjne, które zwiększają ryzyko zakażenia. Jednym ze sposobów zapobiegania zakażeniom są odpowiednio zaplanowane i podawane we właściwym czasie szczepienia ochronne.
Zaparcia są tradycyjnie definiowane jako trzy lub mniej wypróżnień w ciągu tygodnia. Czynniki ryzyka zaparć obejmują: płeć żeńską, starszy wiek, brak aktywności fizycznej, spożywanie małej liczby kalorii, dietę niskobłonnikową, niski dochód, niski poziom edukacji oraz przyjmowanie dużej liczby leków. Przewlekłe zaparcia klasyfikuje się jako czynnościowe (pierwotne) lub wtórne.
Zespół drażliwego jelita (irritable bowel syndrome, IBS) definiuje się jako dyskomfort lub ból w obrębie jamy brzusznej z towarzyszącą zmianą rytmu wypróżnień, utrzymujący się przez co najmniej trzy dni w miesiącu w poprzedzających rozpoznanie 3 miesiącach przy braku choroby organicznej.
Zgodnie z wytycznymi Barcelona Clinic Liver Cancer (BCLC) zaawansowanie HCC klasyfikuje się w stopniach 0–D. Bardzo wczesny HCC (BCLC 0) jest pojedynczym guzem do 2 cm średnicy.
W opracowaniu omówiono trudności diagnostyki różnicowej polipów (zmian) ząbkowanych, jak też kontrowersje dotyczące częstości rozwoju raka jelita grubego u osób z zespołem polipowatości ząbkowanej (hiperplastycznej). Podano także rekomendacje dotyczące endoskopowego nadzoru nad pacjentami po usunięciu zmian ząbkowanych.
Co należy zrobić i jakie są na to dowody?
W artykule omówiono trudności diagnostyczne i odrębności leczenia wynikające ze współistnienia niewydolności serca i choroby wątroby.
Kłykciny kończyste to brodawkowaty rozrost nabłonka płaskiego (różowe lub cieliste brodawkowate wykwity o wąskiej podstawie, zlewające się w skupiska wielkości kilku milimetrów, ale też kalafiorowate guzy o średnicy kilkunastu centymetrów), wywołany infekcją HPV (gł. przez kontakt seksualny). Zmiany rozwijają się w okolicach narządów płciowych, jak również krocza i odbytu. Wywiad w kierunku praktyk seksualnych pacjenta ma znaczenie ze względów epidemiologicznych. Objawy infekcji HPV okolicy odbytu u małoletnich mogą być następstwem molestowania seksualnego, więc ostrożny, acz gruntowny wywiad ma kapitalne znaczenie dla ewentualnych dalszych czynności prokuratorskich.
Niniejsza publikacja zawiera syntetyczne podsumowanie aktualnego stanu wiedzy na temat terapii raka żołądka miejscowo zaawansowanego, które zostało dokonane przez autorów pochodzących z jednego z najlepszych ośrodków onkologicznych na świecie z Anderson Cancer Center w Houston w Teksasie.
Wydaje się celowe ciągłe szkolenie ginekologów przynajmniej w zakresie podstawowych zaburzeń proktologicznych wobec częstości ich występowania, tym bardziej że to właśnie lekarz ginekolog stale opiekuje się ciężarną i położnicą i może wcześnie zauważyć objawy.
