medycyna praktyczna dla lekarzy
medycyna praktyczna dla lekarzy
Rozpoznanie autyzmu może być trudne ze względu na różnorodny obraz tej grupy zaburzeń. Można je zdiagnozować we wczesnym dzieciństwie lub – częściej – w późniejszym dzieciństwie albo w okresie dojrzewania lub nawet w okresie dorosłości (a do tego czasu pacjent może zgromadzić mnóstwo negatywnych doświadczeń, prowadzących do pogorszenia stanu psychicznego).
W niniejszym artykule przedstawiono uzasadnienie odstępowania od leczenia bezsenności z użyciem leków z tej grupy, a także podsumowano zalecenia i najważniejsze informacje dla lekarzy płynące z nowych wytycznych postępowania klinicznego wraz z przeglądem wspierających je danych naukowych.
Artykuł dostarcza wskazówek umożliwiających podjęcie rozmowy na temat dysfunkcji seksualnych, ustalenie rozpoznania klinicznego na podstawie objawów, a także przeprowadzenie leczenia zaburzeń seksualnych u kobiet w wieku około- i pomenopauzalnym.
Uchodźcy i osoby ubiegające się o nadanie takiego statusu, docierając do państw „docelowych”, mają za sobą doświadczenie głębokiej traumy, związanej z konfliktem zbrojnym, utratą bliskich osób, torturami, bezprawnym uwięzieniem, wykorzystaniem seksualnym lub inną formą przemocy.
Motywowanie pacjentów do realizacji zaleceń medycznych jest równie istotnym elementem, jak odpowiednio postawiona diagnoza i dobór farmakoterapii.
Najogólniej mówiąc, medycyna psychosomatyczna zajmuje się zależnościami pomiędzy sferą psychiczną człowieka, czynnikami społecznymi i biologicznymi a rozwojem i przebiegiem danej jednostki chorobowej. Cechuje ją holistyczne podejście do diagnostyki i leczenia.
Zaburzenia funkcjonowania seksualnego to utrzymujące się przewlekle, uciążliwe zaburzenia dotyczące któregokolwiek z etapów cyklu reakcji seksualnej. Zgodnie z najczęściej stosowanym podziałem przyjęto, że w jej skład wchodzą: faza pożądania, podniecenia, orgazmu i odprężenia, jednak w DSM-5 połączono nieprawidłowości fazy pożądania i podniecenia w jedną kategorię, określaną mianem zaburzeń zainteresowania i wzbudzenia seksualnego.
W niniejszej pracy przybliżono wnioski płynące z niedawno opublikowanych artykułów dotyczących częstości występowania NPS, ze szczególnym uwzględnieniem objawów apatii, obniżonego nastroju, lęku, psychozy, pobudzenia i odhamowania oraz związku tych symptomów z rozwijającymi się zaburzeniami neuropoznawczymi.
Częstość występowania schizofrenii ocenia się na 1% populacji ogólnej. Osoby dotknięte tym zaburzeniem mogą doświadczać zróżnicowanych, a zarazem poważnych symptomów psychopatologicznych, takich jak objawy pozytywne (do których zalicza się m.in. urojenia i omamy), objawy negatywne oraz zaburzenia czynności poznawczych, a dolegliwości te mogą towarzyszyć im przez całe życie.
Objawy mutyzmu wybiórczego mogą być zauważalne już w okresie przedszkolnym, ale zaburzenie to nie jest często rozpoznawane dopóki dziecko nie rozpocznie nauki szkolnej. W rozpoznaniu należy wykluczyć zaburzenia słuchu, mowy i intelektu.
Płodowy zespół alkoholowy (fetal alcohol syndrome – FAS) i spektrum płodowych zaburzeń alkoholowych (fetal alcohol spectrum disorders – FASD) są wynikiem wewnątrzmacicznego narażenia na alkohol i stanowią najczęstsze niedziedziczne przyczyny niepełnosprawności intelektualnej.
Jaka jest szkodliwość e-papierosów oceniana na podstawie emitowanych substancji toksycznych oraz badań przedklinicznych i klinicznych? Czy e-papierosy wspomagają rzucenie palenia tytoniu? Jaki wpływ ma używania e-papierosów przez młodzież na ich stan zdrowia?
Decyzję o zastosowaniu analgetyków opioidowych (AO) u chorego z bólem przewlekłym o umiarkowanym lub dużym natężeniu zawsze podejmuje się indywidualnie u każdego chorego, po analizie bilansu zysków (zmniejszenie dolegliwości bólowych, poprawa codziennej aktywności oraz jakości życia) i strat (działania niepożądane leków, rozwój tolerancji lub uzależnienia).
W swojej codziennej pracy klinicyści mogą zetknąć się z pacjentami, którzy doświadczyli traumy i wymagają leczenia zarówno somatycznego, jak i psychiatrycznego. Dlatego też bardzo istotne jest, by potrafili poprawnie zidentyfikować indywidualne potrzeby pacjenta i na nie odpowiedzieć.
Pod pojęciem otępienia nie kryje się pojedyncza jednostka chorobowa. Termin ten odnosi się do zespołu objawów związanych z postępującym pogarszaniem się funkcjonowania intelektualnego, które prowadzi do utraty możliwości samodzielnego wykonywania podstawowych czynności życia codziennego.
Psychiatrzy dzieci i młodzieży często uważają zaburzenia zachowania za wyzwanie diagnostyczne. Problem ten wynika z niejednorodnych kryteriów rozpoznawania i prawdopodobnie z dużej częstości współwystępowania innych problemów behawioralnych.
Zachowania trudne o typie samouszkodzeń i autostymulacji są to nieakceptowane formy autoagresji bezpośredniej i/lub stymulacji, w których osoba dąży do wyrządzenia sobie natychmiastowej szkody lub dostarczenia sobie dodatkowych doznań. Przedmiotem działania osoby jest jej ciało.
Chorzy na cukrzycę z psychologicznymi lub społecznymi problemami upośledzającymi ich zdolność do samokontroli i aktywnego udziału w procesie leczenia rzadziej przestrzegają zaleceń lekarskich, gorsze jest u nich wyrównanie metaboliczne oraz rozwija się więcej powikłań.
Teoria ewolucji jest najbardziej podstawową zasadą organizacyjną w biologii i może mieć swoje zastosowanie w obszarach badawczych wszelkich dziedzin związanych z problematyką zdrowia.
Jednym z największych wyzwań związanych z leczeniem chorych na schizofrenię jest dopilnowanie, by pacjent regularnie przyjmował leki przeciwpsychotyczne. Stosowanie ich w formie dépôt lub w iniekcjach o przedłużonym uwalnianiu jest jedną z możliwości rozwiązania tego problemu. Dane wskazują na pozytywny wpływ tego rodzaju preparatów na wiele aspektów terapii.
