medycyna praktyczna dla lekarzy
medycyna praktyczna dla lekarzy
Wywiad i badanie przedmiotowe mają podstawowe znaczenie w rozpoznawaniu chorób reumatologicznych u dzieci. Trafność takiego badania można zwiększyć, stosując ustalony schemat postępowania.
Artykuł ten przedstawia zasady postępowania diagnostycznego w razie wystąpienia różnorodnych objawów klinicznych u dziecka, które wróciło z podróży do krajów tropikalnych. Czytelnik znajdzie w nim informacje dotyczące okresów wylęgania różnych chorób, przenoszących je zwierząt oraz innych czynników zwiększających ryzyko zachorowania.
Krup wirusowy to niezwykle częsta choroba wieku dziecięcego. Obraz kliniczny tej choroby wzbudza zazwyczaj duży niepokój rodziców, ale jej przebieg jest na ogół łagodny.
Biegunka przewlekła stanowi zespół objawów o różnorodnej etiologii. Postępowanie diagnostyczne wymaga logicznego zaplanowania badań, aby ograniczyć do minimum ich inwazyjność i jednocześnie uzyskać jak najwięcej informacji diagnostycznych.
Zainteresowanie autyzmem oraz świadomość jego istnienia zarówno w społeczeństwie, jak i w środowiskach lekarzy wzrosły w ciągu ostatnich kilku lat. Dzięki większej świadomości rodziców dzieci znacznie wcześniej są kierowane do lekarza na konsultację, badane oraz diagnozowane.
W artykule poruszono bardzo ważny i aktualny problem przygotowania rodziny z małymi dziećmi do podróży. Światowa Agencja Turystyki szacuje, że w 2010 roku liczba osób podróżujących przekroczy miliard. Wielkim powodzeniem cieszą się wyjazdy w regiony egzotyczne, do krajów o klimacie tropikalnym, do stref malarycznych. Wyjazdy, zwłaszcza do krajów rozwijających się, w regionach tropikalnych wiążą się z niebezpieczeństwem zachorowania na chorobę zakaźną.
Niedobór żelaza jest najczęstszą przyczyną niedokrwistości we wszystkich grupach wiekowych i może istotnie zwiększać krótkoterminową i odległą zachorowalność na różne choroby.
Pediatrzy obejmują opieką dzieci z rozpoznaną chorobą uwarunkowaną genetycznie lub z podejrzeniem takiej choroby, a także zagrożone rozwojem choroby stwierdzonej u członków rodziny. Oczekuje się, że pediatra pomoże w rozpoznaniu takiej choroby, będzie koordynować długofalową opiekę i odpowie na wszystkie pytania rodziny.
Dziecko, którego matka cierpi na chorobę tarczycy, także może być zagrożone wystąpieniem zaburzeń funkcji tarczycy. Mogą one mieć charakter przemijający lub trwały. Do czynników wpływających na płód i noworodka zalicza się: niedobór jodu, niedoczynność lub nadczynność tarczycy u matki oraz stosowane leki.
Ból wzrostowy występuje najczęściej u dzieci pomiędzy 3. a 12. rokiem życia. Rozpoznanie ustala się na podstawie typowej konstelacji objawów klinicznych i braku objawów alarmowych.
Niniejszy artykuł stanowi pierwszą z dwóch części systematycznego przeglądu piśmiennictwa na temat samobójstw wśród dzieci i młodzieży i dotyczy epidemiologii oraz czynników ryzyka takich zachowań. Uwzględniono w nim pozycje zawarte w bazach danych: Cochrane Central Register of Controlled Trials (CCTR) i Cochrane Database of Systematic Reviews (za pomocą wyszukiwarki Ovid i haseł "samobój$" [suic$] i "lecz$" [treat$] lub "interwen$" [interven$]).
