medycyna praktyczna dla lekarzy
medycyna praktyczna dla lekarzy
Większość dotychczas opublikowanych artykułów dotyczących jakości leczenia chorych na raka piersi dotyczy badań nad jakością życia. Liczba publikacji odnoszących się do oceny jakości całego procesu diagnostyczno-terapeutycznego jest niewielka, a dostępne dane pochodzą zwykle z retrospektywnych analiz uwzględniających badania przeprowadzone z udziałem niewielkich grup chorych i ocenach różnie opisywanych wskaźników jakości. Usystematyzowanie wskaźników jakości umożliwia nie tylko weryfikację poziomu usług świadczonych w placówkach onkologicznych, ale także podnoszenie standardów i poprawę wyników leczenia.
Autorzy przedstawiają dostępne dane naukowe dotyczące możliwości zastosowania i skuteczności poszczególnych sposobów leczenia ciężarnych chorych na nowotwory złośliwe. Omówiono postępowanie w przypadku raka piersi, narządów rodnych, raka płuca, chłoniaków i białaczek.
Kompleksowa opieka nad chorymi na nowotwory złośliwe obejmuje wiele czynników, takich jak leczenie przyczynowe (radykalne lub paliatywne), wspomagające i objawowe. Jednym z ważnych elementów jest właściwe postępowanie żywieniowe.
Autorka przedstawia korzyści i skutki uboczne przesiewowych badań mammograficznych w kierunku raka piersi oraz aktualne zalecenia.
Zespół męczliwości związany z chorobą nowotworową definiuje się jako "subiektywną niezdolność do podejmowania wysiłku, zdecydowanie różniącą się pod względem jakości i nasilenia w porównaniu z typowym zmęczeniem, która niekorzystnie wpływa na funkcjonowanie i nie ulega złagodzeniu pod wpływem wypoczynku lub snu".
Uszkodzenie prawidłowego miąższu płucnego w wyniku napromieniania pozostaje jedną z głównych przeszkód w leczeniu wielu nowotworów. Dodatkowo większość chemioterapeutyków stosowanych łącznie z radioterapią zwiększa ryzyko uszkodzenia prawidłowych tkanek. Dlatego zmniejszenie popromiennego uszkodzenia prawidłowych tkanek (w szczególności popromiennego uszkodzenia płuc [radiation-induced lung injury - RILI]) ma podstawowe znaczenie jeśli chodzi o poprawę kontroli choroby i jakości życia chorego. W artykule przedstawiono współczesne poglądy na patomechanizm rozwoju RILI, a także przejrzyście omówiono dostępne sposoby jego profilaktyki i leczenia (odrębnie omawiając metody doświadczalne oraz powszechnie uznane).
Artykuł Murraya i Nicholsona stanowi przegląd współczesnej wiedzy na temat guzów germinalnych wieku rozwojowego.
Współcześnie nie ma żadnej wątpliwości, że najwłaściwszym sposobem leczenia chorych na raka wątrobowokomórkowego (hepatocellular carcinoma – HCC) jest resekcja lub przeszczepienie wątroby.
W artykule przedstawiono oparte na dostępnych danych zalecenia odnośnie do doboru nowych, innych schematów leczenia systemowego w poszczególnych najczęstszych typach histologicznych mięsaków tkanek miękkich.
Autorzy artykułu dokonali przeglądu piśmiennictwa dotyczącego mięsaków (w tym guzów liściastych) piersi. Podstawowe leczenie polega na wycięciu z odpowiednim marginesem zdrowych tkanek (w przypadku dużych guzów zaleca się mastektomię prostą). Pooperacyjna radioterapia (>48 Gy) wiąże się z niewielką poprawą przeżywalności.
Polska należy do krajów o stosunkowo częstym występowaniu nowotworów mózgu. Rocznie rozpoznawanych jest około 3000 nowych przypadków.
Autorzy pracy w sposób zwięzły i przystępny przedstawili bardzo ciekawe zagadnienie, jakim niewątpliwie są skórne zespoły paranowotworowe towarzyszące nowotworom złośliwym układu rozrodczego oraz rakowi piersi.
W artykule dokonano przeglądu dostępnych technik mastektomii i rekonstrukcji piersi oraz ich wpływu na częstość występowania oraz prawdopodobne lokalizacje wznów lokoregionalnych. Dokonano także przeglądu badań obrazowych i danych odnoszących się do ich stosowania w trakcie obserwacji po zakończeniu leczenia i rekonstrukcji piersi.
Do grupy neurologicznych zespołów paranowotworowych zalicza się zespoły, które występują jako powikłanie choroby nowotworowej niespowodowane występowaniem zmian/nacieków nowotworowych w obrębie ośrodkowego układu nerwowego (OUN), toksycznym działaniem leków przeciwnowotworowych, zmianami naczyniowymi ani współistniejącymi zakażeniami.
Pojęcie "nadwykrywalność" odnosi się do sytuacji, kiedy rozpoznawana jest choroba, która i tak nie spowodowałaby objawów klinicznych ani śmierci, nawet gdyby nie była rozpoznana. Do nadwykrywalności nowotworów dochodzi, gdy: 1) nigdy nie dojdzie do progresji nowotworu (lub ulegnie on regresji) albo 2) progresja nowotworu będzie przebiegała na tyle wolno, że chory umrze z innego powodu, zanim ujawnią się objawy nowotworu. W artykule szczegółowo omówiono zjawisko nadwykrywalności oraz jego wpływ na prowadzenie badań zmierzających do wczesnego wykrywania nowotworów złośliwych (skryningu).
Radykalna limfadenektomia szyjna pozostaje standardem postępowania z węzłami chłonnymi szyi, zarówno zmienionymi – wyczuwalnymi w badaniu dotykiem, jak i niewyczuwalnymi, ale mogącymi zawierać przerzuty nowotworów obszaru głowy i szyi. Jednak niekwestionowanym problemem związanym z tą operacją są związane z nią istotne powikłania. W artykule omówiono ogólnoonkologiczne zasady kwalifikacji chorych do tej operacji z uwzględnieniem wpływu niektórych elementów opieki okołooperacyjnej na ryzyko powikłań. Ponadto przedstawiono aspekty techniki chirurgicznej pozwalające uniknąć najczęstszych powikłań.
Mięsaki macicy występują rzadko i stanowią 4–9% wszystkich nowotworów złośliwych macicy. Charakteryzuje je agresywny przebieg kliniczny, z wyraźną skłonnością do tworzenia wznów miejscowych i przerzutów odległych.
Guzy neuroendokrynne to nowotwory, które mogą produkować różne peptydy i aminy biogenne, występują rzadko, rosną powoli, niemniej jednak wszystkie są potencjalnie złośliwe.
Obrazowanie optyczne wykorzystuje właściwości światła emitowanego między innymi przez źródło promieniowania podczerwonego do obrazowania cech anatomicznych lub właściwości chemicznych materii. Obecnie w obrazowaniu optycznym używa się 3 głównych rodzajów znaczników: białek fluorescencyjnych, znaczników bioluminescencyjnych i barwników fluorescencyjnych. Ta ostatnia grupa jest stosunkowo łatwa do uzyskania, co stwarza to możliwość szybszego - w porównaniu z metodami wymagającymi inżynierii genetycznej - wprowadzenia barwników fluorescencyjnych do zastosowań klinicznych. W niniejszym artykule przedstawiono aktualne zastosowania kliniczne barwników fluorescencyjnych, ze szczególnymi uwzględnieniem biopsji węzła wartowniczego.
Pozytonowa tomografia emisyjna (positron emission tomography - PET) stanowi jeden z najważniejszych kroków naprzód w dziedzinie obrazowania w onkologii. W pierwszej części artykułu, opublikowanej w "Medycyny Praktycznej – Onkologii" 4/2010, omówiono zasadę działania PET, informacje uzyskiwane za pomocą tej metody obrazowania (także w przypadku skojarzenia z TK), jej ograniczenia oraz rodzaje stosowanych znaczników. W drugiej części, ukazującej się w bieżącym zeszycie, przedstawiono wyniki stosowania PET i PET/TK w przypadku konkretnych nowotworów złośliwych.
