medycyna praktyczna dla lekarzy
medycyna praktyczna dla lekarzy
Lekarz rodzinny często ma do czynienia z chorobami skóry. W jednym z retrospektywnych przeglądów skierowań do dermatologów, przeprowadzonym w uniwersyteckiej poradni medycyny ogólnej, stwierdzono, że około 1/3 pacjentów ze zmianami skórnymi kierowano do specjalisty już podczas ich pierwszej wizyty w podstawowej opiece zdrowotnej.
W niniejszym artykule omówiono najczęstsze czynniki etiologiczne pieluszkowego zapalenia skóry i kontaktowego zapalenia skóry z podrażnienia, zwracając szczególną uwagę na choroby, które mogą się wiązać z kontaktowym zapaleniem skóry lub przebiegać z podobnymi objawami klinicznymi.
Zarówno przebieg, jak i epidemiologia czerniaka u dzieci istotnie różni się od jego charakterystyki w populacji dorosłych. W artykule wymieniono i w skrócie omówiono te różnice.
W niniejszym artykule dokonano przeglądu najnowszego piśmiennictwa oraz danych dotyczących epidemiologii, etiologii, obrazów klinicznych, rozpoznawania i leczenia grzybicy paznokci u dzieci, a także jej różnych manifestacji u dorosłych.
Zmiany skórne na twarzy są bardzo częstym i istotnym problemem klinicznym. Lekarz dentysta powinien traktować ocenę skóry twarzy jak część rutynowego badania klinicznego. W niektórych chorobach przebiegających ze zmianami w obrębie skóry twarzy mogą współistnieć zmiany błony śluzowej jamy ustnej, w innych przypadkach stosowane leczenie dermatologiczne może wpływać na stan jamy ustnej i przebieg leczenia stomatologicznego.
Łojotokowe zapalenie skóry jest częstą chorobą skóry występującą u niemowląt, nastolatków i dorosłych. Charakterystyczne objawy – łuszczenie się skóry, rumień oraz świąd – pojawiają się najczęściej na skórze owłosionej głowy, twarzy, klatce piersiowej, w dołach pachowych i w pachwinach.
W niniejszym artykule dokonano przeglądu najnowszego piśmiennictwa dotyczącego HFMD ze zwróceniem szczególnej uwagi na nietypowe postaci skórne choroby, rozpoznanie choroby o ciężkim przebiegu z objawami zagrażającymi życiu, jak również nowe kierunki w zapobieganiu i leczeniu tego zakażenia.
W artykule przedstawiono pozawątrobowe manifestacje immunologiczne zakażenia wirusem zapalenia wątroby typu C: małopłytkowość immunologiczną, objawy ze strony układu nerwowego, nerek, skóry, tarczycy i objawy reumatologiczne.
W niniejszym artykule omówiono kilka najczęstszych form wykwitów trądzikopodobnych, takie jak trądzik niemowlęcy, krostkowicę głowy, okołoustne zapalenie skóry, naczyniakowłókniaki twarzy, jatrogenne, polekowe wykwity trądzikopodobne oraz dziecięcy trądzik różowaty.
Pokrzywka występuje powszechnie i może dotyczyć wszystkich grup wiekowych. Pokrzywka charakteryzuje się występowaniem przemijających bąbli, które składają się z obrzękniętej, wypukłej części centralnej, często otoczonej rumieniem.
Ginekolog może i powinien dokonać wstępnej oceny łysienia; może również samodzielnie leczyć kobiety, u których występuje łysienie androgenowe typu kobiecego oraz telogenowe wypadanie włosów – zaznacza prof. Piotr Skałba.
Autorzy niniejszego artykułu przeanalizowali dostępne dane dotyczące związku diety z atopowym zapaleniem skóry, a także wpływu diet eliminacyjnych i suplementacji diety na leczenie tej choroby.
Większość z tych chorób rozpoznają ginekolodzy, dermatolodzy i pediatrzy, ale wiedzę dotyczącą ich diagnostyki powinien posiadać każdy lekarz, który ma kontakt z dziećmi – podkreśla dr hab. n. med. Wojciech Baran.
Praca zawiera cenne wskazówki diagnostyczno-terapeutyczne, które będą pomocne dla lekarzy sprawujących opiekę nad kobietami w ciąży – podkreśla dr hab. n. med. Adam Reich, prof. UM.
Nadmierna potliwość jest częstą, ale zbyt rzadko rozpoznawaną chorobą u dzieci, istotnie wpływającą na jakość życia. Leczenie powinno być zindywidualizowane w zależności od celu, potrzeb chorego i charakterystyki klinicznej.
W niniejszym artykule opisano epidemiologię, czynniki ryzyka, badania laboratoryjne oraz leczenie zakażeń C. trachomatis, Neisseria gonorrhoeae i Treponema pallidum.
Trądzik pospolity to zapalna choroba jednostek włosowo-łojowych (mieszków włosowych). Występuje bardzo często, dotyczy 90% nastolatków, aczkolwiek u większości ma przebieg łagodny.
Grzybica paznokci jest grzybiczym zakażeniem paznokci rąk lub stóp, co jest przyczyną ich przebarwień, pogrubienia oraz oddzielenia od łoża paznokcia. Choroba występuje u 10% osób w populacji ogólnej, ale jest częstsza u osób starszych; jej częstość występowania wynosi 20% u osób > 60. r.ż. oraz 50% u osób > 70. r.ż.
