medycyna praktyczna dla lekarzy
medycyna praktyczna dla lekarzy
Rozpoznanie wstrząśnienia mózgu i późniejsze postępowanie mogą stanowić wyzwanie, co jest dodatkowo utrudnione przez brak jednolitej definicji. Ustalając rozpoznanie i prowadząc leczenie, lekarze muszą polegać na zaleceniach ekspertów oraz dostępnych narzędziach diagnostycznych i ocenie klinicznej.
Postępy w leczeniu rdzeniowego zaniku mięśni są bez wątpienia jednym z bardziej spektakularnych osiągnięć medycyny w ostatnich latach. Artykuł przybliża najważniejsze dane kliniczne i genetyczne oraz najnowsze strategie leczenia.
Przedstawiamy dane naukowe, obecną praktykę kliniczną i uzgodnione wytyczne opracowane w czasie projektu National Institute of Health, poświęconego omamom wzrokowym w ważnych i powodujących duże obciążenie zdrowotne chorobach, takich jak choroby oczu, otępienie i choroba Parkinsona.
Ból ściany jamy brzusznej jest często mylony z pochodzącym z jej wnętrza bólem trzewnym, co skutkuje przeprowadzaniem drogich i zbędnych badań laboratoryjnych oraz obrazowych, konsultacji i procedur inwazyjnych.
Miotonia jest objawem klinicznym oznaczającym utrudnione lub opóźnione rozluźnienie mięśnia po skurczu. Rozpoznanie zespołów miotonicznych opiera się na: obrazie klinicznym, wywiadzie rodzinnym, badaniu elektrofizjologicznym i ostatecznie na wyniku badań genetycznych.
Zatrzymanie moczu to całkowita lub częściowa niezdolność do zależnego od woli oddawania odpowiedniej ilości moczu. Stan ten dotyczy w przeważającej mierze mężczyzn.
W tym artykule skupiono się na zaobserwowanych dotychczas neurologicznych objawach COVID-19. Rozpoznanie tych zaburzeń u pacjentów bez innych objawów COVID-19 może się przyczynić do ograniczenia rozprzestrzeniania się epidemii zakażeń koronawirusem.
Często nie można dokładnie odróżnić bezpośrednich następstw urazowego uszkodzenia mózgu od efektów postępującego procesu neurozwyrodnieniowego lub innych następstw pourazowych, takich jak zaburzenia psychiczne.
W artykule omówiono leczenie padaczki u pacjentów podatnych na farmakoterapię, uwzględniając czynniki, które mogą spowodować przemijający nawrót napadów, oraz strategie stosowane przez pacjenta i lekarza w celu podtrzymania opanowania napadów.
W artykule omówiono całościowo zagadnienia dotyczące epidemiologii, potencjalnych czynników etiologicznych oraz patologii stwardnienia rozsianego oraz kliniczne aspekty rozpoznawania i leczenia tej choroby.
Raport American Academy of Neurology. W artykule omówiono epidemiologię, genetyczne i środowiskowe czynniki ryzyka, rozpoznanie kliniczne, wskaźniki biologiczne i leczenie choroby Alzheimera o późnym początku definiowanej początkiem klinicznym w wieku ≥65 lat.
Poza dusznością do objawów należą m.in: bóle mięśniowe, zajęcie mięśni szkieletowych, zajęcie mięśni oddechowych, a także zajęcie innych układów (zespół sztywnego kręgosłupa, zajęcie naczyń mózgowych).
W wytycznych postępowania w bólu krzyża listę potencjalnych objawów ostrzegawczych najczęściej grupuje się w następujące kategorie: podejrzenie zakażenia, złamania kompresyjnego, przerzutu do kręgosłupa oraz zagrażający deficyt neurologiczny.
Szacuje się, że w Polsce na chorobę Parkinsona choruje obecnie około 80 tysięcy osób. Komentarz prof. dr hab. n. med. Moniki Rudzińskiej-Bar do artykułu "Choroba Parkinsona" z European Journal of Neurology.
Przedstawiona klasyfikacja powinna być szczególnie przydatna w odniesieniu do zespołów drżenia samoistnego i zespołów drżenia współistniejącego z innymi objawami o niepewnym znaczeniu. Artykuł wraz z komentarzem prof. dr hab. n. med. Moniki Rudzińskiej-Bar.
Powikłania kardiologiczne dotyczą 40–60% chorych na chorobę Fabry’ego, zarówno kobiet, jak i mężczyzn, stanowiąc ważną przyczynę przedwczesnego zgonu.
Każdego chorego na miastenię przed planowym zabiegiem operacyjnym należy skonsultować z neurologiem, optymalnie z neurologiem prowadzącym leczenie przewlekłe miastenii. Konsultacja powinna zawierać informacje o aktualnie przyjmowanych lekach i ich dawkach, w tym propozycję dawkowania inhibitorów acetylocholinoesterazy (IAChE) i leków immunosupresyjnych w okresie okołooperacyjnym.
Pierwszą manifestację choroby stanowi ostra niewydolność oddechowa, najczęściej w przebiegu infekcji czy znieczulenia ogólnego.
Chociaż w ostatnich latach dokonał się znaczny postęp w leczeniu migreny, u części pacjentów mimo optymalnego leczenia nadal występuje silny i powodujący niesprawność ból głowy.
Jakie analgetyki i koanalgetyki warto ze sobą łączyć, a jakich połączeń należy unikać?
