W metodyce postępowania terapeutycznego dokonuje się reorganizacji zaburzonych czynności językowych z wykorzystaniem zachowanych elementów, dążąc do przełamania defektu podstawowego, czyli uszkodzonego ogniwa funkcjonalnego łańcucha mowy.
Choroba Alzheimera jest poważnym problemem coraz bardziej starzejącego się społeczeństwa krajów rozwiniętych, w tym Polski. Prowadzone w ostatnich latach badania doprowadziły do wielu ważnych odkryć dotyczących patogenetycznego znaczenia różnych procesów komórkowych i molekularnych.
Zagadnienia dotyczące aspektów opieki nad pacjentką z padaczką są niezwykle istotnym problemem klinicznym. Około 30% kobiet chorych na padaczkę jest w wieku rozrodczym. Zmiany hormonalne zachodzące w organizmie kobiety w czasie cyklu miesiączkowego, a także w kolejnych etapach życia, mają ogromny wpływ na metabolizm leków, i tym samym na przebieg choroby.
Terapia stwardnienia rozsianego rozwija się bardzo szybko: obecnie dostępnych jest 11 klas leków modyfikujących przebieg choroby. W tym artykule omówiono nowy system klasyfikacji metod leczenia modyfikujących przebieg stwardnienia rozsianego oraz przedstawiono schemat ich bezpiecznego i skutecznego wykorzystania.
Leukoencefalopatie są niejednorodną grupą chorób uwarunkowanych licznymi przyczynami genetycznymi i środowiskowymi (nabytymi). Często trudno je rozpoznać, a pacjenci z tymi chorobami przechodzą zwykle wiele kosztownych i czasochłonnych, a niekiedy również inwazyjnych badań.
W ciągu ostatnich 25 lat obserwujemy nieustanny rozwój metod leczenia stwardnienia rozsianego. Jeszcze w latach 90. ubiegłego stulecia choroba ta kojarzyła się z inwalidztwem, prowadząc do wykluczenia społecznego.
Czy bilans przemawia na korzyść szczepień?
Powikłania neurologiczne leczenia przeciwnowotworowego stanowią obszerne zagadnienie, którego nie da się dokładnie omówić w ramach niniejszego przeglądu. Przyczyną powikłań neurologicznych u chorych na nowotwory mogą być: radioterapia, zabiegi chirurgiczne i stosowane leki.
Ucisk rdzenia kręgowego przez przerzut zajmujący przestrzeń nadtwardówkową jest częstym powikłaniem neurologicznym nowotworów (występującym u 5–10% pacjentów). Stanowi neuroonkologiczny stan naglący, ponieważ korzystny efekt neurologiczny ściśle zależy od wczesnego rozpoznania i leczenia.
Nadciśnienie wewnątrzczaszkowe jest częstym neurologicznym stanem naglącym u chorych na choroby nowotworowe. Pozostawione bez odpowiedniego leczenia szybko prowadzi do nieodwracalnych deficytów neurologicznych i śmierci.
Cechy uszkodzenia pierwotnie mięśniowego w badaniu elektromiograficznym obejmują: nieprawidłową (tzw. wczesną) rekrutację potencjałów jednostek ruchowych oraz skrócony czas trwania, obniżoną amplitudę i zwiększoną liczbę faz potencjałów jednostek ruchowych. W chorobie Pompego takie zmiany stwierdza się zwłaszcza w mięśniach proksymalnych kończyn i mięśniach przykręgosłupowych.
Zespół niespokojnych nóg, określany również mianem choroby Willisa i Ekboma, jest częstą chorobą neurologiczną, której obraz kliniczny zależy od złożonych interakcji środowiskowych i genetycznych. Zespół niespokojnych nóg występuje samodzielnie, zwykle w młodym wieku, lub współistnieje z różnymi zaburzeniami.
Zawroty głowy są często występującym, ale niedokładnie sprecyzowanym objawem. Tradycyjny podział obejmował 4 kategorie oparte na danych z wywiadu. Rozróżnienie pomiędzy tymi kategoriami ma jednak ograniczoną przydatność kliniczną.
Rabdomioliza obejmuje zespół objawów klinicznych (ból, osłabienie i obrzęk mięśni), któremu towarzyszy znaczne zwiększenie stężenia kinazy kreatynowej w surowicy (>50 000 IU/l). Przyczyny tego stanu są bardzo różne; w tym artykule zajmujemy się głównie rabdomiolizą po wysiłku.
Wytyczne te stanowią aktualizację wytycznych z 2004 roku dotyczących stosowania felbamatu i leków przeciwpadaczkowych drugiej generacji (gabapentyny, lamotryginy, lewetyracetamu, okskarbazepiny, tiagabiny, topiramatu i zonisamidu).
Zespół cieśni nadgarstka (carpal tunnel syndrome – CTS), najczęstsza neuropatia uciskowa kończyny górnej, jest spowodowany uciskiem nerwu pośrodkowego w jego odcinku przebiegającym przez kanał nadgarstka.
Eksperci ze Stanów Zjednoczonych i Kanady dokonali przeglądu prac naukowych opublikowanych do 1 kwietnia 2017 roku dotyczących stosowania preparatów toksyny botulinowej w leczeniu różnych objawów stwardnienia rozsianego. Ocenili jakość metodologii analizowanych badań naukowych oraz wiarygodność uzyskanych danych. Na tej podstawie sformułowali praktyczne wnioski i zalecenia.
W tym artykule omówiono częste stany patologiczne związane z bólem krzyża, które wymagają zaawansowanych technik obrazowania, przedstawiając odpowiednie dane kliniczne i obrazy radiologiczne.
Rozpoznanie choroby Méniere’a i migreny przedsionkowej opiera się głównie na kryteriach klinicznych, a różnicowanie obu tych jednostek jest często trudne. Nie opracowano jak dotąd precyzyjnego testu diagnostycznego, pozwalającego trafnie rozróżnić obie choroby.
Nie przeprowadzono żadnych badań klinicznych z randomizacją, pozwalających określić, czy, kiedy i dlaczego należy zakończyć leczenie modyfikujące przebieg choroby u pacjenta z rzutowo-remisyjną postacią stwardnienia rozsianego bez rzutów klinicznych lub postępowania niesprawności i ze stabilnym obrazem zmian w badaniu MR.