medycyna praktyczna dla lekarzy
medycyna praktyczna dla lekarzy
Nie dysponujemy dokładnymi danymi epidemiologicznymi dotyczącymi częstości występowania zaburzeń rytmu serca w Polsce, jednak systematyczne zwiększanie się liczby dzieci i młodzieży zgłaszających się z tego powodu do poradni lub na oddziały kardiologiczne wskazuje, że rozpoznaje się je coraz częściej.
W części pierwszej artykułu autorzy omawiają zagadnienia epidemiologiczne współwystępowania poważnych chorób psychicznych (schizofrenii, zaburzeń afektywnych) z otyłością i zespołem metabolicznym, oraz z chorobami somatycznymi zagrażającymi życiu, jakimi są cukrzyca i choroby sercowo-naczyniowe.
W artykule omówiono znane powikłania sercowo-naczyniowe wywołane stosowaniem chemioterapii uzupełniającej i leków ukierunkowanych molekularnie u chorych na raka piersi. Przybliżono dwa różne typy kardiotyksyczności zależnej od leczenia przeciwnowotworowego. Ponadto przedstawiono czynniki ryzyka powikłań kardiotoksycznych oraz nowe metody diagnostyczne i biomarkery, które mogą stanowić pomoc w ich rozpoznawaniu i kardiologicznym nadzorze nad chorymi. W zarysie omówiono dostępne możliwości zapobiegania powikłaniom kardiologicznym.
Zatorowość cholesterolowa to choroba, którą należy znać i umieć rozpoznawać, szczególnie w dobie coraz częściej wykonywanych zabiegów rewaskularyzacji wieńcowej, które stanowią główne zagrożenie jej wystąpienia u chorych w podeszłym wieku.
Autor odpowiada na pytania: 1) jak leki przeciwnadciśnieniowe mogą działać korzystnie przy niższych wartościach ciśnienia tętniczego? 2) jak silna jest korelacja między niższym ciśnieniem tętniczym i mniejszym ryzykiem choroby w badaniach obserwacyjnych? 3) czy w badaniach klinicznych niższe ciśnienie tętnicze jest korzystniejsze? 4) jakie są implikacje dla postępowania klinicznego?
W artykule autor udziela odpowiedzi na pytania kliniczne związane z antykoagulacją w okresie okołooperacyjnym u chorych leczonych warfaryną, m.in. dotyczące oceny ryzyka powikłań zakrzepowo-zatorowych i krwawienia, wstrzymywania leczenia warfaryną i leczenia pomostowego heparyną.
W 1999 roku opublikowano badanie na wielu populacjach (36 krajów), z wykorzystaniem danych Food and Agriculture Organization (FAO) i World Health Organization (WHO), w których stwierdzono znamienną ujemną korelację między spożyciem ryb a zgonami, z powodu ChNS lub udaru mózgu, oraz zgonami ogółem.
W artykule przedstawiono szczegółowo prosty algorytm leczenia opornego nadciśnienia tętniczego.
Udar mózgu jest jedną z głównych przyczyn chorobowości i umieralności na całym świecie i trzecią przyczyną zgonów w krajach uprzemysłowionych.
Artykuł zawiera wybrane, istotne dla codziennej praktyki informacje ze stanowiska międzynarodowego zespołu ekspertów, dotyczące cukrzycowej polineuropatii czuciowo-ruchowej, bólowej polineuropatii cukrzycowej oraz cukrzycowej neuropatii autonomicznej.
Autorzy zwięźle przedstawiają wpływ aldosteronu na układ sercowo-naczyniowy, farmakologię kliniczną spironolaktonu i eplerenonu oraz zastosowania tych leków.
Ważnym wydarzeniem w rozwoju kardiologii XX wieku było wprowadzenie do praktyki klinicznej wszczepialnych sercowo-naczyniowych urządzeń elektronicznych (cardiovascular implantable electronic devices – CIED).
Do prezentacji wybrano dwa tematy, oba ważne dla lekarzy praktyków: pierwszy to zalecenia, jak opisywać EKG w Polsce (przedstawię je wraz z zastrzeżeniami dotyczącymi paru fragmentów tej pożytecznej publikacji), a drugi to poszukiwanie odpowiedzi na pytanie: czy zespół wczesnej repolaryzacji zagraża nagłym zgonem sercowym? (zalew prac na ten temat budzi poważne wątpliwości wobec 90% tekstów; jednak pozostałe 10% warte jest uwagi).
Autor przedstawia praktyczne aspekty stosowania nowego doustnego leku przeciwkrzepliwego – dabigatranu w zapobieganiu powikłaniom zakrzepowo-zatorowym u chorych z migotaniem przedsionków.
Niedokrwistość jest niezależnym czynnikiem rokowniczym powikłań i zgonu u chorych z zastoinową niewydolnością serca (ZNS). Związek niedokrwistości z niekorzystnym przebiegiem choroby stał się podstawą hipotezy, że leczenie niedokrwistości może poprawić rokowanie u chorych z ZNS.
Z niewielkim uproszczeniem można przyjąć, że dostępne obecnie leki psychotropowe mniej różnią się pod względem skuteczności, niż pod względem ryzyka wywoływania działań niepożądanych.
Wraz ze zwiększaniem się zapadalności na miażdżycową chorobę wieńcową i częstości jej występowania na całym świecie coraz więcej osób przyjmuje leki przeciwpłytkowe, takie jak kwas acetylosalicylowy (ASA) i/lub klopidogrel.
Nowe, wybiórcze inhibitory aktywowanego czynnika X i trombiny – w porównaniu z enoksaparyną, będącą obecnie lekiem standardowym – są skuteczne w zapobieganiu żylnej chorobie zakrzepowo-zatorowej (ŻChZZ) u chorych obciążonych dużym ryzykiem.
Wykazano, że inhibitory konwertazy angiotensyny (ACEI) skutecznie zmniejszają umieralność i częstość hospitalizacji u chorych z niewydolnością serca (heart failure – HF) i ze zmniejszoną frakcją wyrzutową lewej komory (reduced ejection fraction – REF; HFREF)
