medycyna praktyczna dla lekarzy
medycyna praktyczna dla lekarzy
Właściwe postępowanie przeciwbólowe wpływa bezpośrednio na komfort i satysfakcję pacjentki, czas rozpoczęcia rehabilitacji i uruchomienie oraz ryzyko wystąpienia powikłań pooperacyjnych i rozwoju bólu przewlekłego.
Artykuł ten powstał po cyklu szkoleń z zakresu ZWR w 26 polskich szpitalach, co bez wątpienia również wpłynęło na nasze postrzeganie tego tematu. W części pierwszej przedstawiliśmy ogólne założenia ZWR, niniejszym artykule omawiamy natomiast – już bardziej szczegółowo – pilotażowe wdrażanie systemu w warunkach polskich.
Wyobraźmy sobie, że nagle odczuwamy silny ból w klatce piersiowej, brakuje nam tchu, ogarnia nas strach i z trudem wołamy o pomoc. Czy wolelibyśmy wówczas znaleźć się na zatłoczonej ulicy w centrum dużego miasta, czy na oddziale szpitalnym, na przykład chirurgicznym?
Wdychanie toksycznego dymu może wywołać u dzieci poważne zaburzenia w zakresie układu oddechowego i krążenia. W niniejszym artykule opisano mechanizm tego uszkodzenia, możliwości jego wczesnego leczenia, w tym sposoby prowadzenia wentylacji mechanicznej, oraz odległe wyniki leczenia.
Decyzję o zastosowaniu analgetyków opioidowych (AO) u chorego z bólem przewlekłym o umiarkowanym lub dużym natężeniu zawsze podejmuje się indywidualnie u każdego chorego, po analizie bilansu zysków (zmniejszenie dolegliwości bólowych, poprawa codziennej aktywności oraz jakości życia) i strat (działania niepożądane leków, rozwój tolerancji lub uzależnienia).
Utrzymanie drożności dróg oddechowych i prowadzenie wentylacji zastępczej należy do podstawowych umiejętności każdego członka ZRM. W artykule omówiono m.in. tryby wentylacji, parametry respiratorów oraz zakres monitorowania pacjenta w świetle aktualnych wytycznych.
Celem tego artykułu jest próba uporządkowania i usystematyzowania dostępnej wiedzy płynącej z aktualnych wytycznych oraz aktualnych wyników badań i jednocześnie próba osadzenia jej w realiach polskiego systemu ochrony zdrowia.
Jaki jest mechanizm działania nowego analgetyku opioidowego jak dobrać dawkę?
Zastosowanie leku w terapii bólu przewlekłego - dawkowanie, bezpieczeństwo i skuteczność
Dożylna płynoterapia jest integralnym i ratującym życie elementem postępowania z chorymi wymagającymi leczenia chirurgicznego. Nadmiar płynów podawanych i.v. to jedna z przyczyn nasilenia reakcji zapalnej w tkankach, powstawania obrzęków oraz upośledzenia gojenia. Aby temu zapobiec, stosuje się: strategię zerowego bilansu płynów (restrykcyjną) oraz leczenie płynami ukierunkowane na cel.
W niniejszym artykule przedstawiono aktualne wytyczne dotyczące wyboru doraźnej interwencji przeciwbólowej u dzieci oraz zagadnienia związane z występowaniem działań niepożądanych zarówno po zastosowaniu powszechnie dostępnych leków przeciwbólowych zgodnie ze wskazaniami rejestracyjnymi, jak i poza nimi.
Kluczowe w okresie okołooperacyjnym jest leczenie odpowiednią ilością i rodzajem płynów. Najnowsze odkrycia dotyczące integralności bariery naczyniowej, jej funkcji fizjologicznych oraz znaczenia dla zapobiegania przepuszczalności naczyń wyznaczają zupełnie nowy kierunek w podejściu do podaży płynów.
Dzięki ogromnemu postępowi w intensywnej terapii oraz lepszemu zrozumieniu patomechanizmów choroby oparzeniowej przeżywa coraz więcej ofiar ciężkich oparzeń. Nie ma jednak obiektywnych danych, jaka jest skala problemów zdrowotnych po wyleczeniu oparzenia, po opuszczeniu przez chorego oddziału szpitalnego.
Pełna ocena bólu powinna obejmować rozpoznanie przyczyny bólu wraz z określeniem jego charakteru i oceną funkcjonowania fizycznego, psychospołecznego oraz poznawczego pacjenta. Zobacz, jakie elementy powinna uwzględniać ocena historii bólowej pacjenta.
Na podstawie badań epidemiologicznych przyjmuje się, że ból występuje u ponad połowy chorych ze stwardnieniem rozsianym. Choć ból jest tak powszechnym objawem u pacjentów z SM, to mało jest wiarygodnych badań dotyczących jego oceny i leczenia w tej grupie pacjentów.
Po wstępnej ocenie stanu chorego dokonanej przy przyjęciu do szpitala i po rozpoczęciu intensywnej resuscytacji płynowej konieczne jest wdrożenie kompleksowego leczenia na oddziale intensywnej terapii. Zapoznaj się ze schematem postępowania.
Leki znieczulenia miejscowego (LZM) stosowane w technikach anestezji regionalnej skutecznie hamują przewodzenie bodźca bólowego we włóknach czuciowych, w związku z czym są najbardziej efektywnymi lekami w uśmierzaniu bólu. W praktyce klinicznej w medycynie bólu najczęściej stosuje się lidokainę, bupiwakainę i ropiwakainę.
Krytycznie chorzy na oddziałach intensywnej opieki medycznej (OIOM) są szczególnie narażeni na inwazyjne infekcje oportunistycznymi drobnoustrojami, których źródłem może być zarówno środowisko szpitalne jak i własna mikroflora kolonizująca skórę i błony śluzowe pacjenta.
Mimo postępu, jaki się dokonuje w chirurgii i intensywnej terapii, leczenie zapalenia otrzewnej pozostaje wyzwaniem terapeutycznym, jest obciążone 20% śmiertelnością i ma znaczący udział wśród przyczyn zgonu z powodu zakażeń ogółem.
