medycyna praktyczna dla lekarzy
medycyna praktyczna dla lekarzy
Autorzy tych dotyczących symptomatologii depresji poudarowej toczą dyskusję nad tym, czy depresja poudarowa ma odmienną specyfikę kliniczną w porównaniu z innymi rodzajami depresji, niezależnie od jej nasilenia (duża depresja vs. mała depresja) oraz, czy należy do tzw. depresji naczyniowych.
Czy rzeczywiście jest to kontrowersyjne zagadnienie? Czy jest to podstawowe zagrożenie?
Pierwszą interesującą kwestią poruszaną przez autora komentowanego artykułu jest miejsce farmakoterapii w leczeniu osób uzależnionych od alkoholu.
Autorzy badań naukowych dotyczących problemu alkoholizmu poszukują odpowiedzi na pytanie, dlaczego ludzie spożywają alkohol w nadmiarze, pomimo negatywnych konsekwencji ekonomicznych, społecznych i zdrowotnych, włącznie z utratą życia.
Artykuł zwięźle przedstawia stosunkowo rzadkie bóle głowy, zwykle ujmowane jako "inne rzadkie bóle głowy", których znajomość wśród lekarzy, nawet neurologów, jest niewielka.
Choroba Parkinsona (chP) cechuje się współistnieniem drżenia, sztywności mięśni, spowolnienia ruchowego i zaburzeń chodu. Początkowe objawy są zwykle niesymetryczne.
Pomimo niewątpliwie znaczącego postępu w leczeniu – zwłaszcza doraźnym – migreny część pacjentów nie uzyskuje zadowalających efektów leczenia pod względem opanowania napadów bólu głowy lub zapobiegania częstym nawrotom.
W celu poprawy efektywności opieki medycznej w Stanach Zjednoczonych podjęto projekt opracowania wskaźników oceny jakości tej opieki w chorobach występujących najczęściej i stanowiących największe obciążenie ekonomiczne i społeczne.
W komentowanym opracowaniu przedstawiono rzadkie przyczyny otępienia, które zostały podzielone na 4 kategorie patogenetyczne: choroby zwyrodnieniowe, choroby naczyniowe, pochodzenia prionowego i zakaźne.
Konieczność stworzenia nowych kryteriów wynikała z dwóch głównych powodów. Po pierwsze, podział zespołów powodujących otępienie na choroby pierwotne i wtórne okazał się w czasie, który upłynął od 1984 roku, zbyt uproszczony.
Choroby zapalno-demielinizacyjne dzieci i młodzieży, a w szczególności stwardnienie rozsiane (SM), od kilku lat są przedmiotem wielu badań, głównie w aspekcie ustalenia kryteriów rozpoznania, możliwości terapeutycznych i oceny rokowania.
Żylna choroba zakrzepowo-zatorowa (ŻChZZ), która obejmuje zakrzepicę żył głębokich (ZŻG) i zatorowość płucną (ZP), jest częstą przyczyną chorobowości i zgonów.
Zaburzenia widzenia, ślepota lub nagłe pogorszenie ostrości wzroku nie należą do częstych powodów kierowania pacjentów do neurologa, diagnostyka w takich przypadkach zwykle rozpoczyna się od okulisty.
Padaczka jest częstą i poważną chorobą, która obejmuje nawet 3% populacji do 75. roku życia, wiąże się z istotnie zwiększonym ryzykiem zgonu i pogorszeniem jakości życia oraz powoduje duże koszty ekonomiczne i społeczne.
Zespół męczliwości związany z chorobą nowotworową definiuje się jako "subiektywną niezdolność do podejmowania wysiłku, zdecydowanie różniącą się pod względem jakości i nasilenia w porównaniu z typowym zmęczeniem, która niekorzystnie wpływa na funkcjonowanie i nie ulega złagodzeniu pod wpływem wypoczynku lub snu".
Od lat 70. XX wieku wielu autorów zwraca uwagę, iż katatonia być może nie jest podtypem schizofrenii lecz zespołem zaburzeń motoryki wyzwalanym jako nieswoista reakcja na obciążenie skumulowanymi czynnikami stresu o charakterze biologiczno-fizykalnym i psychologicznym.
Polska należy do krajów o stosunkowo częstym występowaniu nowotworów mózgu. Rocznie rozpoznawanych jest około 3000 nowych przypadków.
Zaburzenie wewnątrzkomórkowego transportu cholesterolu i innych związków lipidowych na poziomie późnych endosomów i lizosomów, prowadzące do gromadzenia się lipidów w komórkach, głównie niezestryfikowanego cholesterolu w tkankach obwodowych z następowym powiększeniem śledziony i wątroby, oraz gangliozydów GM2 i GM3 w ośrodkowym układzie nerwowym z następowym pogorszeniem czynności poznawczych, porażeniem ruchów gałek ocznych do góry i w dół, ataksją, napadami padaczkowymi i/lub dystonią.
Artykuł porusza niezwykle ciekawy (i aktualny w związku z dyskusją o tzw. dopalaczach) problem zaburzeń ruchowych związanych z nadużywaniem różnych substancji.
Do grupy neurologicznych zespołów paranowotworowych zalicza się zespoły, które występują jako powikłanie choroby nowotworowej niespowodowane występowaniem zmian/nacieków nowotworowych w obrębie ośrodkowego układu nerwowego (OUN), toksycznym działaniem leków przeciwnowotworowych, zmianami naczyniowymi ani współistniejącymi zakażeniami.
