medycyna praktyczna dla lekarzy
medycyna praktyczna dla lekarzy
Istnieje wiele przyczyn zwiększonej liczby leukocytów, obejmujących stany związane i niezwiązane z nowotworami złośliwymi. Ważne, aby liczbę krwinek białych zawsze oceniać w odniesieniu do zakresów prawidłowych określonych zależnie od wieku czy obecności ciąży.
W niniejszym artykule opisano najważniejsze objawy kliniczne i wyniki badań laboratoryjnych, pozwalające na ustalenie rozpoznania, a także wskazówki dotyczące leczenia, szczególnie zastosowania czynników stymulujących wzrost kolonii granulocytarnych u dzieci z neutropenią.
Narkolepsja, samoistne porażenie nerwu twarzowego, małopłytkowość - czy szczepienie przeciwko grypie może zwiększać ryzyko ich wystąpienia? Zapoznaj się z wynikami raportu ekspertów Institute for Vaccine Safety.
Występowanie wrodzonych zaburzeń w układzie krzepnięcia lub ich brak można ustalić na podstawie oceny morfologii krwi, czasu częściowej tromboplastyny po aktywacji oraz czasu protrombinowego.
W artykule przedstawiono metabolizm żelaza oraz zasady leczenia niedokrwistości z niedoboru żelaza preparatami doustnymi i dożylnymi, monitorowanie odpowiedzi na leczenie, a także postępowanie w przypadku działań niepożądanych.
W artykule omówiono epidemiologię, patofizjologię oraz trudności diagnostyczne i odrębności leczenia wynikające ze współistnienia niewydolności serca niedokrwistości/niedoboru żelaza.
Aby w nowoczesny sposób podjąć problem rzadkich nowotworów, należy bezwzględnie stworzyć odpowiednie struktury organizacyjne oraz zapewnić taki poziom specjalizacji, który pozwoli na właściwe postępowanie z chorymi na rzadkie nowotwory złośliwe. Specjalistyczne ośrodki powinny zostać utworzone na poziomie krajowym lub co najwyżej międzywojewódzkim; ośrodki z całej Europy powinny nawiązywać współpracę, aby stworzyć europejskie sieci referencyjne.
Opublikowane wyniki badań z grupą kontrolną i randomizacją wskazują, że żelazo podawane dożylnie zwiększa odsetki odpowiedzi na ESA i może być skuteczne w zmniejszaniu dawek ESA i zapotrzebowania na transfuzje krwi.
Potransplantacyjne zespoły limfoproliferacyjne cechują się różnorodnym obrazem klinicznym. Mogą, wystąpić u biorców przeszczepów narządów oraz biorców macierzystych komórek. Ryzyko rozwoju chłoniaka u chorych jest większe o 20–120% w porównaniu z populacją ogólną; ryzyko to w pewnym zakresie zależy od stopnia immunosupresji.
Dzieci z nawracającymi krwawieniami i łatwym powstawaniem podbiegnięć krwawych w wywiadzie często stanowią wyzwanie diagnostyczne dla lekarzy.
W artykule pochodzącym z wydania specjalnego "Annals of Oncology", opublikowanego z okazji 11th International Conference on Malignant Lymphoma, która odbyła się 15-18 czerwca 2011 roku w Lugano w Szwajcarii, omówiono najczęstsze typy pierwotnych chłoniaków skórnych (m.in. ziarniniak grzybiasty, zespół Sézary'ego, pierwotne skórne choroby limfoproliferacyjne z komórek T CD30+, chłoniak z komórek T typu zapalenia tkanki podskórnej, pierwotny chłoniak skórny z obwodowych komórek T [odmiany rzadkie] oraz skórny chłoniak z komórek B). Przedstawiono także szczegółowe rekomendacje odnośnie do diagnostyki i optymalnego postępowania leczniczego w przypadku tych chorób.
