medycyna praktyczna dla lekarzy
medycyna praktyczna dla lekarzy
Utrzymanie drożności dróg oddechowych i prowadzenie wentylacji zastępczej należy do podstawowych umiejętności każdego członka ZRM. W artykule omówiono m.in. tryby wentylacji, parametry respiratorów oraz zakres monitorowania pacjenta w świetle aktualnych wytycznych.
Na Oddziale Klinicznym Neurologii Szpitala Uniwersyteckiego w Krakowie opracowano protokół postępowania w przypadkach stanu padaczkowego u dorosłych, uwzględniający najnowsze zalecenia amerykańskie, ale dostosowany do polskich realiów.
Artykuł przedstawia zasady optymalnej współpracy pomiędzy Lotniczym Pogotowiem Ratunkowym (LPR) a Zespołami Ratownictwa Medycznego (ZRM).
Ostre urazy barku u dorosłych często są wstępnie leczone przez lekarzy rodzinnych. Do uszkodzeń takich należą: urazy stawu barkowo-obojczykowego, złamania obojczyka, zwichnięcia w stawie ramiennym, złamania bliższego końca kości ramiennej oraz uszkodzenia stożka rotatorów.
Rocznie na terenie Europy dochodzi do 350–500 tys. nagłych zatrzymań krążenia. Coraz częściej u tych poszkodowanych zabiegi resuscytacyjne podejmują świadkowie zdarzenia. W miejscach publicznych nierzadko są dostępne zautomatyzowane defibrylatory zewnętrzne AED, dlatego zespół ratownictwa medycznego coraz częściej przyjeżdża do resuscytacji prowadzonej z AED.
Właściwości lecznicze tlenu są znane od dawna. W codziennej praktyce klinicznej tlen bywa wykorzystywany również w specjalistycznych ośrodkach leczenia oparzeń.
Wstępne postępowanie z odmrożeniem polega na zabezpieczeniu rany jałowym opatrunkiem i stopniowym ogrzewaniu (najbezpieczniej poprzez zanurzenie w ciepłej wodzie o temperaturze 40–42°C), zastosowaniu profilaktyki przeciwtężcowej i przeciwzakrzepowej.
Ofiary oparzeń elektrycznych stanowią 4–10% osób hospitalizowanych na specjalistycznych oddziałach leczenia oparzeń.
Jak odróżnić skręcenie stawu skokowego od złamania kości? Które dzieci wymagają konsultacji ortopedycznej? Kiedy konieczny jest opatrunek gipsowy?
Najczęściej oparzeniom ulegają ręce i twarz. Do urazów środkami chemicznymi dochodzi zwykle w zakładach przemysłowych, rzadziej w domu lub na skutek zatrucia gazami bojowymi.
Przemijające (zwiewne) zapalenie stawu biodrowego (PZSB) jest łagodnym, samoograniczającym się procesem chorobowym. Rozpoznanie ustala się po wykluczeniu poważniejszych przyczyn ostrego bólu stawu biodrowego. Chociaż etiologia choroby pozostaje niejasna, powszechnie uważa się, że ma ona podłoże wirusowe.
Pierwsza pomoc i leczenie miejscowe rany oparzeniowej zależą od kilku czynników, między innymi od: głębokości i rozległości uszkodzenia powłok ciała, stanu ogólnego chorego oraz chorób towarzyszących.
Prawie pół miliona Polaków rocznie ulega oparzeniom. Zapoznaj się ze schematem postępowania w przypadku chorych z oparzeniowymi uszkodzeniami skóry i głębiej położonych tkanek.
Efekt programu szczepień przeciwko Haemophilus influenzae typu b
Majaczenie alkoholowe jest jednym z najgroźniejszych powikłań AZA i dotyczy 4–5% pacjentów z objawami tego zespołu. Ta krótkotrwała i przemijająca ostra psychoza pochodzenia somatogennego przebiega z zaburzeniami świadomości, dezorientacją, zaburzeniami spostrzegania oraz nasilonymi, potencjalnie zagrażającymi życiu objawami somatycznymi.
Kłykciny kończyste to brodawkowaty rozrost nabłonka płaskiego (różowe lub cieliste brodawkowate wykwity o wąskiej podstawie, zlewające się w skupiska wielkości kilku milimetrów, ale też kalafiorowate guzy o średnicy kilkunastu centymetrów), wywołany infekcją HPV (gł. przez kontakt seksualny). Zmiany rozwijają się w okolicach narządów płciowych, jak również krocza i odbytu. Wywiad w kierunku praktyk seksualnych pacjenta ma znaczenie ze względów epidemiologicznych. Objawy infekcji HPV okolicy odbytu u małoletnich mogą być następstwem molestowania seksualnego, więc ostrożny, acz gruntowny wywiad ma kapitalne znaczenie dla ewentualnych dalszych czynności prokuratorskich.
Zaburzenia świadomości w przebiegu chorób neurodegeneracyjnych należą do najczęściej obserwowanych zespołów psychopatologicznych u osób w wieku podeszłym. Epizody majaczeniowe w otępieniu wiążą się z niekorzystnym rokowaniem, wskazują na zaawansowanie samego procesu otępiennego oraz na obecność powikłań somatycznych.
Wśród zespołów zaburzeń świadomości obserwowanych w codziennej praktyce lekarskiej szczególną pozycję zajmuje majaczenie somatogenne (delirium) - groźne i obciążające rokowanie powikłanie wielu ostrych stanów chorobowych. Wystąpienie zaburzeń świadomości stanowi przeważnie objaw głębokich zaburzeń homeostazy ustrojowej, świadczy o załamaniu mechanizmów kompensacyjnych organizmu, a także o neurotoksycznym wpływie stosowanego leczenia lub przyjętej substancji psychoaktywnej.
Nebulizacja jest metodą rozpraszania roztworów lub zawiesin w leczeniu inhalacyjnym chorób układu oddechowego, powszechnie stosowaną przez lekarzy rodzinnych i specjalistów w praktyce ambulatoryjnej i szpitalnej.
