medycyna praktyczna dla lekarzy
medycyna praktyczna dla lekarzy
Jak jest, a jak być powinno? W jaki sposób można upowszechnić szczepienia wśród pracowników ochrony zdrowia?
Immunoonkologia stworzyła nowe perspektywy dla chorych na chłoniaka Hodgkina opornego na leczenie lub z wznową chłoniaka Hodgkina, umożliwiając uzyskanie większych odsetków odpowiedzi i odpowiedzi całkowitych niż tradycyjna chemioterapia. Jakimi możliwościami dziś dysponujemy i czego musimy się jeszcze dowiedzieć, aby leczenie było coraz bardziej skuteczne?
W artykule przedstawiono pozawątrobowe manifestacje immunologiczne zakażenia wirusem zapalenia wątroby typu C: małopłytkowość immunologiczną, objawy ze strony układu nerwowego, nerek, skóry, tarczycy i objawy reumatologiczne.
Celiakia dotyczy co najmniej 1–3% populacji europejskiej. Niestety choroba ta pozostaje nierozpoznana u 9 na 10 chorych.
Na podstawie przeprowadzonych w Polsce badań epidemiologicznych nad występowaniem astmy i chorób alergicznych, w szczególności badań PMSEAD i ECAP, stwierdzono, że znacząca część przypadków astmy w Polsce jest nierozpoznana.
W artykule przedstawiono nowe nazewnictwo i definicje zapaleń naczyń przyjęte przez Międzynarodową Konferencję Uzgodnieniową w Chapel Hill.
Reakcje uboczne o poważnym przebiegu klinicznym po zastosowaniu leków znieczulających miejscowo stanowią w stomatologii 0,5–1% przypadków.
W niniejszym artykule omówiono wskazania i skuteczność ITA, różne techniki podawania preparatów oraz ryzyko związane z tym sposobem leczenia.
W Wielkiej Brytanii kładzie się duży nacisk na aspekt akceptacji nowych szczepionek przez społeczeństwo. Takie dane są niezbędne do prognozowania odsetka osób zaszczepionych w populacji oraz planowania kampanii informacyjnych.
Najważniejszym celem immunoterapii z wykorzystaniem szczepionek jest wywołanie odpowiedzi immunologicznej powodującej zniszczenie nowotworu oraz pozostawienie trwałej pamięci immunologicznej, która z kolei zagwarantuje całkowitą remisję i zahamowanie progresji nowotworu. Oczywistymi zaletami szczepionek rakowych są: możliwość oddziaływania ukierunkowanego zarówno na antygeny powierzchniowe, jak i wewnątrzkomórkowe oraz wywołanie silnej odpowiedzi humoralnej i komórkowej, a także możliwość wywołania odpowiedzi długotrwałej. Jej pojawienie się wyeliminuje konieczność wielokrotnego podawania leków i preparatów zapobiegających nawrotowi choroby przez długi czas. W artykule przedstawiono w przejrzysty i usystematyzowany sposób aktualną wiedzę na temat szczepionek przeciwnowotworowych, sposobów ich uzyskania oraz zasady oddziaływania na układ odpornościowy.
