medycyna praktyczna dla lekarzy
medycyna praktyczna dla lekarzy
Jadłowstręt psychiczny (anorexia nervosa – AN) jest 3. pod względem częstości chorobą przewlekłą stwierdzaną u młodzieży, natomiast bulimia (bulimia nervosa – BN) dotyka ponad 1% dziewcząt.
Komentowany artykuł stanowi bardzo udaną próbę poszerzenia cennej dla lekarzy praktyków wiedzy na temat masturbacji dziecięcej.
W komentowanym artykule zwięźle opisano podstawowe czynniki, jakie powinien uwzględnić lekarz w diagnostyce różnicowej dziecka odmawiającego przyjmowanie pokarmów, oraz wyznaczono prosty algorytm postępowania.
Zasypianie, cykliczne następowanie po sobie snu z szybkimi ruchami gałek ocznych (rapid eye movement – REM) i bez (nonrapid eye movement – NREM), przechodzenie z jednego stadium snu w kolejne, budzenie się ze snu – wszystkie te procesy związane są ze złożonymi zmianami wielu procesów fizjologicznych.
Leczenie stosowane w przypadku tików wciąż stanowi duży problem, dobrze więc, że autorzy postanowili opracować to zagadnienie, a redakcja czasopisma przedstawia tę pracę polskim czytelnikom.
W artykule zawarte są konkretne wskazówki dotyczące diagnostyki zaburzeń odżywiania się, odchyleń w badaniu przedmiotowym oraz powikłań somatycznych jadłowstrętu psychicznego i żarłoczności psychicznej.
Artykuł F.R. Volkmara i K. Chawarskiej prezentuje w kompetentny i zarazem zwięzły sposób istotny problem specyfiki diagnozy wczesnych objawów autyzmu dziecięcego.
Zainteresowanie autyzmem oraz świadomość jego istnienia zarówno w społeczeństwie, jak i w środowiskach lekarzy wzrosły w ciągu ostatnich kilku lat. Dzięki większej świadomości rodziców dzieci znacznie wcześniej są kierowane do lekarza na konsultację, badane oraz diagnozowane.
Niniejszy artykuł stanowi pierwszą z dwóch części systematycznego przeglądu piśmiennictwa na temat samobójstw wśród dzieci i młodzieży i dotyczy epidemiologii oraz czynników ryzyka takich zachowań. Uwzględniono w nim pozycje zawarte w bazach danych: Cochrane Central Register of Controlled Trials (CCTR) i Cochrane Database of Systematic Reviews (za pomocą wyszukiwarki Ovid i haseł "samobój$" [suic$] i "lecz$" [treat$] lub "interwen$" [interven$]).
Zaburzenia dwubiegunowe, a zwłaszcza BD typu II i zbliżone do niego spektrum zaburzeń dwubiegunowych, występują znacznie powszechniej niż dotychczas sądzono. Ilość danych poświęconych leczeniu pacjentów z tymi zaburzeniami jest niewystarczająca. Konieczne są dalsze badania farmakologiczne przeprowadzone z grupą kontrolną i zaprojektowane tak, aby podczas kwalifikacji pacjentów do poszczególnych podgrup uwzględniano często mieszany charakter BD.
