medycyna praktyczna dla lekarzy
medycyna praktyczna dla lekarzy
W artykule omówiono zasady realizacji szczepień u dzieci z asplenią lub przygotowywanych do zabiegu splenektomii oraz zalecenia dotyczące antybiotykoterapii profilaktycznej i poekspozycyjnej.
Niniejszy artykuł stanowi praktyczny przewodnik dotyczący rozpoznawania i postępowania w przypadku krwawienia z przewodu pokarmowego u dzieci, które może dawać różne objawy i lokalizować się w każdym odcinku przewodu pokarmowego.
Czy zasadne są próby badania i modyfikacji mikrobiomu u człowieka? Czy wiemy, co jest normą?
Oprócz znanych zaleceń dotyczących żywienia dzieci w różnym wieku, w artykule opisano jak zapobiegać zachłyśnięciu, jak postępować przy wybiórczości jedzenia, jakie najczęstsze błędy żywieniowe popełniane są w okresie dojrzewania. Opisane są także zagadnienia dotyczące diety sportowców, diet odchudzających, wegetariańskich i wegańskich.
Celiakia dotyczy co najmniej 1–3% populacji europejskiej. Niestety choroba ta pozostaje nierozpoznana u 9 na 10 chorych.
W komentowanym artykule poruszono istotny problem przewlekłego, izolowanego zwiększenia aktywności aminotransferaz o niewyjaśnionej etiologii u dzieci, będący częstą przyczyną konsultacji pediatrycznych oraz gastroenterologicznych.
W komentowanym artykule przedstawiono wartościowy przegląd piśmiennictwa i zalecenia dotyczące żywienia po wypisie ze szpitala noworodków urodzonych przedwcześnie z bardzo małą urodzeniową masą ciała oraz żywienia tzw. późnych wcześniaków, czyli urodzonych między 34. a 37. tygodniem ciąży.
Komentowany artykuł stanowi wnikliwe podsumowanie dostępnych danych naukowych na temat zespołu zapalenia jelit wywołanego przez białka pokarmowe.
W komentowanym artykule podsumowano dostępne dane o ostrym zapaleniu trzustki (OZT) u dzieci, zwracając uwagę na niedostatek badań dokumentujących etiologię, przebieg i postacie kliniczne oraz historię naturalną OZT u dzieci.
Glikogenozy (glycogen storage diseases – GSD) stanowią niejednorodną grupę chorób, których wspólną cechą jest spichrzanie glikogenu. Podział na GSD wątrobowe i mięśniowe jest pomocny w praktyce klinicznej, chociaż (na co zwracają uwagę autorzy artykułu) u wielu pacjentów występują objawy zarówno ze strony wątroby, jak i mięśni szkieletowych oraz mięśnia sercowego.
