medycyna praktyczna dla lekarzy
medycyna praktyczna dla lekarzy
W artykule przedstawiono kryteria rozpoznania zespołu aktywacji mastocytów, wskazania do przeprowadzenia diagnostyki w jego kierunku, skórne objawy mastocytozy, znaczenie różnych badań laboratoryjnych w rozpoznawaniu tego zespołu oraz postępowanie u chorych z współistniejącą alergią na jad owadów błonkoskrzydłych.
Jakie znamy mechanizmy nadwrażliwości na leki? Jakie są możliwości rozpoznawania? Jak można wybrać leki alternatywne?
W tym roku osobną ścieżkę tematyczną stanowiły między innymi problemy związane z poszerzeniem dostępu do specjalistycznej opieki medycznej za pomocą telemedycyny oraz efektywnością kosztową najnowszych metod diagnostyki onkologicznej w skali globalnej. Jak zawsze, przedstawiono wyniki badań klinicznych i zaktualizowano dane z dotychczasowych obserwacji w trwających badaniach. Przedstawiamy w skrócie wybrane, interesujące z punktu widzenia klinicysty doniesienia z tegorocznego kongresu ASCO.
Właściwa diagnostyka zmian skórnych jest kluczowa dla powodzenia leczenia w przypadku rozpoznania czerniaka. Wyniki nowych badań opublikowanych w ostatnim czasie zmieniły zarówno zasady postępowania chirurgicznego, jak i możliwości leczenia systemowego w III stopniu zaawansowania choroby.
Liszajec zakaźny (impetigo) jest często występującym, zaraźliwym, powierzchownym, bakteryjnym zakażeniem skóry. Wywołany jest przez gronkowca złocistego (Staphylococcus aureus) lub – rzadziej – przez paciorkowca β-hemolizującego z grupy A (Streptococcus pyogenes).
Patogeneza, klasyfikacja i strategie leczenia trądziku pospolitego.
Diagnostyka różnicowa i metody leczenia dermatoz związanych z występowaniem zmian obrączkowatych.
Immunoterapia jest bezpiecznym rodzajem terapii dla chorych z rozsiewem czerniaka skóry i błon śluzowych. Umożliwia ona uzyskanie przeżywalności całkowitej sięgającej 30 miesięcy już w pierwszej linii leczenia. Skuteczność niwolumabu wykazano nie tylko u chorych z dobrymi czynnikami rokowniczymi, ale także u tych z przerzutami w mózgu. Jeszcze większą skutecznością niż monoterapia cechuje się leczenie dwoma lekami z tej grupy.
Trądzik odwrócony często uznawany jest za rzadką i nieuleczalną chorobę, ale jej wczesne postaci kliniczne niejednokrotnie obserwuje się w POZ, dzięki czemu można podjąć działania w celu opanowania stanu zapalnego, zapobiegania bliznowaceniu oraz złagodzenia bólu u pacjenta.
W związku z pandemią COVID-19 personel medyczny znacznie częściej niż zazwyczaj stosuje środki ochrony indywidualnej (PPE) oraz myje i dezynfekuje ręce.
Niniejsze zalecenia stanowią aktualizację dokumentu Canadian Paediatric Society z 2008 roku, który dodatkowo uzupełniono informacjami dotyczącymi nowszych produktów leczniczych. W artykule opisano także aktualne dane dotyczące niepowodzeń leczniczych.
Jakie zmiany wprowadzono w aktualnej klasyfikacji TNM czerniaka i które z nich wływają na postępowanie kliniczne? Jakie informacje muszą zostać podane w raporcie z badania histologicznego?
Rozpoznanie i leczenie zmian skórnych na prąciu może być trudne z uwagi na brak znajomości tej tematyki przez lekarzy oraz skrępowanie pacjenta.
Z dotychczasowych badań wiadomo, że obecność mutacji BRAF V600E/K jest podstawowym czynnikiem różnicującym chorych potencjalnie opornych i podatnych na leczenie ukierunkowane molekularnie. Christian Blank zwrócił uwagę na to, że nie wiadomo, czy chorzy z mutacją genu BRAF innego typu będą odpowiadać na leczenie, czy też nie.
Na przełomie września i października 2019 roku odbył się w Barcelonie kongres European Society for Medical Oncology (ESMO). Omawiano na nim między innymi zagadnienia dotyczące toksyczności immunoterapii. Jakie dane na temat leczena chorych na czerniaka przyniosły przedstawione doniesienia?
Już w XX wieku podejmowano w grupie chorych w III stopniu zaawansowania liczne próby leczenia uzupełniającego, uzyskując jednak jedynie niewielką korzyść, przy znacznej tokstyczności leczenia. Komentowane badanie potwierdziło po raz pierwszy wyraźną korzyść z terapii uzupełniającej (ipilimumabem) w tej grupie chorych, a jego wyniki stały się punktem odniesienia dla najnowszych badań.
Artykuł koncentruje się na przyczynach i postępowaniu w przypadku uogólnionego świądu bez osutki, który stanowi temat wytycznych opublikowanych przez British Association of Dermatologists.
Autorzy niniejszego artykułu omówili objawy przedmiotowe i podmiotowe kontaktowego zapalenia skóry, jego przyczyny i powikłania, a także badania diagnostyczne, leczenie i sposoby zapobiegania.
Głównymi przyczynami PChN są cukrzyca, nadciśnienie tętnicze oraz kłębuszkowe zapalenie nerek. Zmiany skórne stwierdza się u większości chorych na PChN, w tym u niemal każdego ze schyłkową niewydolnością nerek (stadium 5 PChN).
Autorzy przedstawiają etiologię oraz zasady diagnostyki i leczenia łysienia androgenowego.
