medycyna praktyczna dla lekarzy
medycyna praktyczna dla lekarzy
Epidemiologia, czynniki ryzyka, objawy ostrzegawcze i rola pediatry w ich rozpoznawaniu
Behawioralne zaburzenia snu i czuwania, obok głównego problemu zdrowotnego u dziecka, z którym rodzice zgłaszają się do lekarza, są jednym z najczęstszych problemów poruszanych w gabinetach pediatrycznych.
Zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne (obsessive compulsive disorder – OCD; dawniej nerwica natręctw) w zależności od klasyfikacji diagnostycznych jest sytuowane w kategorii „zaburzeń lękowych” (DSM IV) lub „zaburzeń nerwicowych, związanych ze stresem lub pod postacią somatyczną”.
MSBP jest formą maltretowania dziecka. Podobnie jak w przypadku innych metod maltretowania, jego nasilenie obejmuje zakres od łagodnego do ciężkiego i rozpoznaje się je niezależnie od motywacji lub intencji opiekuna.
Okazuje się, że przez nieuwagę możemy zaprosić lękowe zamartwianie się, depresyjne ruminacje czy nieprzychylne odnoszenie się wobec samych siebie do bezkarnego buszowania w naszych głowach i sercach.
Przewlekłe stosowanie organicznej marihuany, zwłaszcza rozpoczęte w wieku młodzieńczym, prowadzi do pogorszenia stanu neuropsychologicznego obejmującego wszystkie obszary funkcjonowania.
Prezentowany artykuł stanowi więc cenną pozycję jako praktyczne repetytorium z wiedzy dotyczącej podstaw rozpoznawania i postępowania terapeutycznego.
W różnych opracowaniach może być używane to samo słowo „narcyzm”, ale nie znaczy to, że nazywa się nim to samo pojęcie, że ma tę samą kryjącą się pod nim treść i że jest stosowane w tym samym kontekście.
Artykuł zawiera niezwykle dużo cennych informacji na temat różnicowania zaburzeń katatonicznych u dzieci, które rzadko można spotkać w fachowej literaturze dla psychiatrów dzieci i młodzieży.
Zastosowanie EEG w psychiatrii może być pomocne w zrozumieniu etiologii i mechanizmów patologicznych zaburzeń psychicznych, tym samym pomagając w ustalaniu rozpoznania i doborze odpowiedniego leczenia.
Pierwszy epizod psychozy występuje zazwyczaj u młodych i jest często skrajnie traumatycznym doświadczeniem dla chorych i ich rodzin. Efektywna interwencja zastosowana tak wcześnie, jak to możliwe, może zapobiec zakłóceniu realizacji podstawowych zadań rozwojowych pacjenta, co niejednokrotnie ma kluczowe znaczenie dla poprawy rokowania.
Zaburzenia identyfikacji płciowej są przedmiotem zainteresowania większej liczby dyscyplin medycznych niż wiele innych zagadnień z zakresu psychiatrii. W opiekę nad osobami, które cierpią na te zaburzenia, rutynowo zaangażowani są endokrynolodzy, logopedzi i chirurdzy.
Depresja jest – obok zaburzeń lękowych – jednym z najczęściej rozpoznawanych zaburzeń w populacji dzieci, a zwłaszcza młodzieży.
Zaburzenia psychiczne mogą - w dużo większym stopniu niż sama niepełnosprawność intelektualna - wpływać negatywnie na funkcjonowanie i jakość życia zarówno upośledzonych umysłowo, jak i osób z ich otoczenia.
W Polsce pierwsze artykuły na temat omawianego zaburzenia pojawiły się przed wojną, pierwsza praca "Dysleksja" autorstwa psychiatry dziecięcego dr Anny Drath ukazała się na łamach "Szkoły Specjalnej" (1959).
Komentowany artykuł "Dysleksja rozwojowa. Zarys problemu", który ukazał się w "Advances in Psychiatric Treatment" jest bardzo interesującą publikacją, a to dlatego, że stanowi syntezę aktualnej wiedzy na temat specyficznych trudności w czytaniu – dysleksji rozwojowej, a także odsłania wiele sprzeczności, niejasności i braków w zakresie wiedzy o dysleksji. Jest też publikacją potrzebną szczególnie w polskim środowisku medycznym. Wiedza na temat specyficznych trudności w uczeniu się czytania i pisania nie jest w tej społeczności powszechnie znana.
Lekarze podstawowej opieki zdrowotnej (POZ) mogą mieć często do czynienia z dziećmi cierpiącymi na zaburzenia lękowe (anxiety disorders – AD), ponieważ dotyczą one znacznej części populacji ogólnej.
Nie ma leków skutecznych w terapii chorych – zarówno dzieci, młodzieży, jak i dorosłych – z zaburzeniami odżywiania się. Podstawowe leczenie obejmuje różne formy działań psychoterapeutycznych.
Celem autorek artykułu jest analiza i porównanie korzyści płynących z różnych strategii leczenia osób cierpiących na jadłowstręt psychiczny (anorexia nervosa – AN) oraz dokonanie przeglądu rozmaitych metod terapeutycznych, które okazały się pomocne w postępowaniu z młodymi chorymi na AN.
