Istotą EBM jest "świadome, jasno sprecyzowane i roztropne korzystanie z najlepszych dostępnych danych naukowych w procesie podejmowania decyzji klinicznych dotyczących konkretnych chorych".
Pierwszy epizod psychozy występuje zazwyczaj u młodych i jest często skrajnie traumatycznym doświadczeniem dla chorych i ich rodzin. Efektywna interwencja zastosowana tak wcześnie, jak to możliwe, może zapobiec zakłóceniu realizacji podstawowych zadań rozwojowych pacjenta, co niejednokrotnie ma kluczowe znaczenie dla poprawy rokowania.
Zaburzenia identyfikacji płciowej są przedmiotem zainteresowania większej liczby dyscyplin medycznych niż wiele innych zagadnień z zakresu psychiatrii. W opiekę nad osobami, które cierpią na te zaburzenia, rutynowo zaangażowani są endokrynolodzy, logopedzi i chirurdzy.
Przedstawiona przez autorów artykułu teoria patomechanizmu autoimmunologicznego zespołów paranowotworowych stanowi cenny wkład w poszerzanie naszej wiedzy na ten temat zarówno w aspekcie poznawczym, jak i czysto praktycznym.
Weiden zaproponował nam przewodnik po jednym trudnym zagadnieniu – braku współpracy w zakresie leczenia. Warto go przeczytać i wykorzystać zawarte w nim wskazówki.
Od opatentowania chlordiazepoksydu przed niemal 50 laty pochodne benzodiazepiny (BDZ) są jednymi z najczęściej przepisywanych leków psychotropowych na świecie.
W wielu przypadkach codzienna praktyka, oparta na klasyfikacji International Classification of Diseases 10th Revision, zmierza do utożsamienia występowania urojeń i omamów ze schizofrenią.
Depresja jest – obok zaburzeń lękowych – jednym z najczęściej rozpoznawanych zaburzeń w populacji dzieci, a zwłaszcza młodzieży.
Wśród cech zwiększających prawdopodobieństwo rozpoznania zaburzenia afektywnego o charakterze dwubiegunowym, a tym samym depresji w przebiegu BD, wskazuje się wystąpienie objawów psychotycznych, objawów atypowych, współwystępowanie uzależnienia od alkoholu, w przeszłości zachowań typu nadmiernej towarzyskości, nadmiernego zainteresowania seksem, zachowań ryzykownych i niezwykłych.
Typowe dla choroby Huntingtona (Huntington disease – HD) zaburzenia ruchowe to mimowolne ruchy pląsawicze i dystoniczne występujące zwykle symetrycznie obustronnie i obejmujące twarz, tułów i/lub kończyny.
Autorzy tych dotyczących symptomatologii depresji poudarowej toczą dyskusję nad tym, czy depresja poudarowa ma odmienną specyfikę kliniczną w porównaniu z innymi rodzajami depresji, niezależnie od jej nasilenia (duża depresja vs. mała depresja) oraz, czy należy do tzw. depresji naczyniowych.
Opisana po raz pierwszy przez francuskiego lekarza Francois Henri'ego Hallopeau trichotillomania (TTM) to nadal zbyt rzadko rozpoznawane i często nieefektywnie leczone zaburzenie. Dopiero od niedawna obserwuje się rosnące zainteresowanie częstością występowania, cierpieniem (distress) i upośledzeniem związanymi z TTM.
Zaburzenia snu powszechnie występują u osób chorujących psychicznie. Neurobiologiczne zmiany w mózgu będące podłożem chorób psychicznych wywierają silny wpływ na strukturę snu, prowadząc do zaburzeń zarówno jego ciągłości, jak i jakości.
Zaburzenia psychiczne mogą - w dużo większym stopniu niż sama niepełnosprawność intelektualna - wpływać negatywnie na funkcjonowanie i jakość życia zarówno upośledzonych umysłowo, jak i osób z ich otoczenia.
Dla potrzeb tego artykułu jego autorki dokonały systematycznego przeglądu baz danych PsycINFO oraz Medline w poszukiwaniu badań empirycznych dotyczących ASA na mężczyzn, których wyniki opublikowano w ciągu ostatnich 25 lat (od stycznia 1984 r. do lipca 2009 r.).
W Polsce pierwsze artykuły na temat omawianego zaburzenia pojawiły się przed wojną, pierwsza praca "Dysleksja" autorstwa psychiatry dziecięcego dr Anny Drath ukazała się na łamach "Szkoły Specjalnej" (1959).
Pierwszą interesującą kwestią poruszaną przez autora komentowanego artykułu jest miejsce farmakoterapii w leczeniu osób uzależnionych od alkoholu.
W części drugiej artykułu autorzy omawiają między innymi zagadnienie zwiększonej zapadalności na choroby infekcyjne i nowotworowe wśród osób cierpiących na poważne choroby psychicznie.
Komentowany artykuł "Dysleksja rozwojowa. Zarys problemu", który ukazał się w "Advances in Psychiatric Treatment" jest bardzo interesującą publikacją, a to dlatego, że stanowi syntezę aktualnej wiedzy na temat specyficznych trudności w czytaniu – dysleksji rozwojowej, a także odsłania wiele sprzeczności, niejasności i braków w zakresie wiedzy o dysleksji. Jest też publikacją potrzebną szczególnie w polskim środowisku medycznym. Wiedza na temat specyficznych trudności w uczeniu się czytania i pisania nie jest w tej społeczności powszechnie znana.