Badanie piersi, która została zrekonstruowana przy użyciu implantu wykonuje się przede wszystkim w celu wykrycia patologii tkanek otaczających oraz oceny stanu wszczepionego implantu i ewentualnych powikłań po zabiegu.
W artykule podsumowano aktualny stan wiedzy na temat zagrożenia zakrzepowego u kobiet stosujących estrogenowo-progestagenowe doustne środki antykoncepcyjne.
W artykule przedstawiliśmy patogenezę obrzęku limfatycznego, metody diagnostyczne i przebiegu naturalny w przypadku zajęcia kończyny. Głównym tematem jest występowanie obrzęku limfatycznego kończyny górnej u chorych leczonych z powodu raka piersi oraz obrzęku limfatycznego kończyny dolnej w przebiegu nowotworów ginekologicznych. Dokonaliśmy też przeglądu dotychczas stosowanych sposobów leczenia obrzęku limfatycznego oraz nowych metod leczenia chirurgicznego, będących obecnie przedmiotem zaawansowanych badań klinicznych.
Wydaje się celowe ciągłe szkolenie ginekologów przynajmniej w zakresie podstawowych zaburzeń proktologicznych wobec częstości ich występowania, tym bardziej że to właśnie lekarz ginekolog stale opiekuje się ciężarną i położnicą i może wcześnie zauważyć objawy.
Szczepienie kobiet w ciąży może zapewnić ochronę przed ciężkimi chorobami zakaźnymi zarówno samej zaszczepionej, jak i jej dziecku. Zapobieganie zakażeniu poprzez szczepienie kobiet w czasie ciąży zmniejsza ryzyko kontaktu dziecka z daną chorobą, wpływa na zwiększenie stężenia swoistych matczynych przeciwciał transportowanych przezłożyskowo i chroni niemowlę w okresie jego wrażliwości na zachorowanie.
Autorzy dokumentu jednoznacznie wskazują, że badanie doplerowskie nie jest metodą badania przesiewowego w kierunku IUGR u ciężarnych z grup małego ryzyka. Stanowi natomiast pomocne narzędzie w razie podejrzenia lub rozpoznania tej nieprawidłowości.
Autorzy artykułu poruszyli bardzo ważny dla praktykujących położników i ultrasonografistów problem błędnych rozpoznań ustalanych na podstawie badań ultrasonograficznych (USG) wykonywanych w czasie ciąży.
Częstsze zachodzenie w ciążę przez kobiety w nieco starszym wieku zwiększyło prawdopodobieństwo rozpoznania nowotworu złośliwego u chorej będącej w trakcie laktacji. Dostępnych jest jednak bardzo mało danych na temat karmienia piersią w trakcie lub po rozpoznaniu i leczeniu nowotworu złośliwego. Kobietom w takiej sytuacji zazwyczaj zaleca się przerwanie karmienia piersią.
Określenie dokładnego czasu, kiedy rezerwa czynnościowa jajników jest wyczerpana, ma wielkie znaczenie w podejmowaniu decyzji dotyczących optymalnej hormonoterapii uzupełniającej u chorych na hormonozależnego raka piersi.
Bezmózgowie, skrajne wodogłowie, rozszczep czaszki z przepukliną oponowo-mózgową lub mózgową oraz rozległy rozszczep kręgosłupa z przepukliną oponowo-rdzeniową lub rdzeniową w odcinku szyjnym albo piersiowym należą do skrajnie ciężkich, nieodwracalnych wad płodu.
Na podstawie aktualnego stanu wiedzy na temat kobiecej reakcji seksualnej można wskazać kilka potencjalnych mechanizmów ewentualnego długoterminowego wpływu przebytej ciąży i sposobu porodu na aktywność seksualną kobiet.
Autorzy artykułu na podstawie opisanego przypadku pokazują kruchość homeostazy u osoby w zaawansowanym wieku, co uzasadnia konieczność ścisłego monitorowania i wyrównywania zaburzeń metabolicznych u takich pacjentów.
Zmniejszone napięcie mięśniowe, czyli wiotkość (hipotonia), oznacza zmniejszony opór na ruchy bierne kończyn, czemu niekiedy towarzyszy zwiększony zakres ruchów w obrębie stawów.
W tekście omówiono różne możliwości postępowania oraz odnośne wskazania, uwzględniając poziom wiarygodności dostępnych dowodów. Przedstawiono także algorytmy diagnostyczno-terapeutyczne z uwzględnieniem stopnia zaawansowania choroby.
Myślą przewodnią tegorocznej konferencji było określenie strategii postępowania dla poszczególnych podtypów raka piersi w świetle ich biologicznej odmienności.
Mięśniaki macicy stanowią pod względem nozologicznym jedną jednostkę chorobową, ale w rzeczywistości są klinicznie i patologicznie heterogenną grupą guzów.
Powyższy artykuł polecam wszystkim początkującym położnikom ultrasonografistom, neonatologom i pediatrom, a także radiologom.
U większości kobiet zgłaszających się do lekarza z powodu dolegliwości ze strony piersi występują zmiany niezłośliwe. Na podstawie badań radiologicznych oraz analizy materiału pobranego metodą przezskórnej biopsji igłowej można zwykle szybko ustalić rozpoznanie, w wielu przypadkach bez konieczności przeprowadzania dodatkowych zabiegów. Postępowanie podejmowane po ustaleniu diagnozy zmiany niezłośliwej ma na celu złagodzenie objawów i udzielenie porad pacjentce. W artykule omówiono najczęściej występujące niezłośliwe choroby piersi, zasady ich diagnostyki i leczenia.