medycyna praktyczna dla lekarzy
medycyna praktyczna dla lekarzy
Choć procedura TA nie została wyceniona przez NFZ, a tym samym nie ma możliwości jej refundacji, to oczekiwane w 2022 roku zaktualizowane polskie wytyczne dotyczące diagnostyki i leczenia raka tarczycy być może utorują drogę tej metodzie, jeśli będą precyzowały, w jakich sytuacjach klinicznych TA może być zalecana.
W artykule opisano pacjentkę z szybko postępującym pogorszeniem pamięci, u której wykryto przeciwciała przeciwko receptorom AMPA, oraz przedstawiono praktyczny protokół diagnostyczno-terapeutyczny.
W ostatnim czasie pojawiła się nowa opcja leczenia przypadków raka podstawnokomówkowego i kolczystokomórkowego z zastosowaniem immunoterapii systemowej cempilimabem.
Omówienie najnowszych zaleceń i badań dotyczących chorób dolnego odcinka przewodu pokarmowego (m.in. mikroskopowego zapalenia jelita grubego, zespołu rozrostu bakteryjnego jelita cienkiego, zespołu jelita drażliwego, raka jelita grubego, nieswoistych chorób zapalnych jelit) i endoskopii (przesiewowej, diagnostycznej i zabiegowej).
Występowanie wewnątrzprzewodowych nowotworów o brodawkowatym typie wzrostu było znane od dawna. Mimo że nazewnictwo tego rodzaju zmian różniło się w zależności od kraju i regionu, to wiadomo było, że charakteryzują się korzystniejszym pooperacyjnym rokowaniem niż rak dróg żółciowych.
Ostatnimi laty odnotowano częstsze występowanie raka brodawkowatego tarczycy, zwłaszcza jednego z jego podtypów – wariantu pęcherzykowego. W ciągu ostatnich 3 dekad jego częstość zwiększyła się 3-krotnie i obecnie stanowi on 10–20% wszystkich raków tarczycy wykrywanych w Europie i Ameryce Północnej. Wariant pęcherzykowy wyodrębniono i opisano w latach 70. ubiegłego wieku jako guz składający się ze skupisk pęcherzyków nowotworowych niezawierających struktur brodawkowatych, lecz wykazujących cechy jądrowe typowe dla raka brodawkowatego tarczycy.
Przeczytaj doniesienia z najnowszego zjazdu EULAR, który odbył się online w dniach 02-05.06.2021 r.
Autor przedstawia na podstawie aktualnych wytycznych typy nawrotu raka jelita grubego po leczeniu radykalnym, badania wykorzystywane w nadzorze onkologicznym oraz zalecenia co do częstości ich wykonywania.
Artykuł zawiera przegląd dostępnej literatury poruszającej tematykę guzów przydatków macicy u kobiet w ciąży i stanowi pomoc dla klinicystów w procesie diagnozowania oraz leczenia takich zmian.
Tegoroczny zjazd American Society of Clinical Oncology (ASCO)) jak zwykle oferował dostęp do ogromnej ilości najnowszych informacji dotyczących terapii chorych na nowotwory złośliwe. W tym artykule przedstawiono wyniki najważniejszych zdaniem autora wyników badań dotyczących terapii systemowej chorych na raka płuca.
W tym roku osobną ścieżkę tematyczną stanowiły między innymi problemy związane z poszerzeniem dostępu do specjalistycznej opieki medycznej za pomocą telemedycyny oraz efektywnością kosztową najnowszych metod diagnostyki onkologicznej w skali globalnej. Jak zawsze, przedstawiono wyniki badań klinicznych i zaktualizowano dane z dotychczasowych obserwacji w trwających badaniach. Przedstawiamy w skrócie wybrane, interesujące z punktu widzenia klinicysty doniesienia z tegorocznego kongresu ASCO.
Immunoterapia jest bezpiecznym rodzajem terapii dla chorych z rozsiewem czerniaka skóry i błon śluzowych. Umożliwia ona uzyskanie przeżywalności całkowitej sięgającej 30 miesięcy już w pierwszej linii leczenia. Skuteczność niwolumabu wykazano nie tylko u chorych z dobrymi czynnikami rokowniczymi, ale także u tych z przerzutami w mózgu. Jeszcze większą skutecznością niż monoterapia cechuje się leczenie dwoma lekami z tej grupy.
Zapadalność i śmiertelność z powodu raka jelita grubego można zmniejszyć przez badania przesiewowe osób w wieku 50–70 lat o przeciętnym ryzyku zachorowania.
Ze względu na stosunki topograficzne pomiędzy narządami miednicy mniejszej zarówno samo występowanie, jak i leczenie operacyjne chorób narządów płciowych wiąże się z ryzykiem zaburzeń czynnościowych lub uszkodzeń anatomicznych końcowych odcinków dróg moczowych.
Autorzy przedstawiają postępowanie paliatywne u chorych na COVID-19 obejmujące: planowanie opieki medycznej z wyprzedzeniem, komunikację, opiekę całościową, opiekę duchową i towarzyszenie choremu, łagodzenie objawów (m.in. duszności), opiekę nad umierającymi oraz udzielenie wsparcia rodzinie w okresie umierania chorego oraz po jego śmierci.
Złe rokowanie gruczolakoraka z komórek przewodowych trzustki sprawia, że stanowi 5. najczęstszą przyczynę zgonów z powodu nowotworów. Artykuł koncentruje się na rozpoznaniu objawów oraz czynników ryzyka, które mogą pomóc we wczesnym kierowaniu pacjentów do ośrodków specjalistycznych, jak również w diagnostyce i leczeniu.
Jakie zmiany wprowadzono w aktualnej klasyfikacji TNM czerniaka i które z nich wływają na postępowanie kliniczne? Jakie informacje muszą zostać podane w raporcie z badania histologicznego?
Ucisk rdzenia kręgowego przez przerzut zajmujący przestrzeń nadtwardówkową jest częstym powikłaniem neurologicznym nowotworów (występującym u 5–10% pacjentów). Stanowi neuroonkologiczny stan naglący, ponieważ korzystny efekt neurologiczny ściśle zależy od wczesnego rozpoznania i leczenia.
Nadciśnienie wewnątrzczaszkowe jest częstym neurologicznym stanem naglącym u chorych na choroby nowotworowe. Pozostawione bez odpowiedniego leczenia szybko prowadzi do nieodwracalnych deficytów neurologicznych i śmierci.
Nowotwory germinalne są najczęstszymi nowotworami litymi u młodych mężczyzn. Jaki wpływ na wyniki leczenia ma typ histologiczny takiego guza? Czy rodzaj utkania wpływa na częstość występowania przerzutów opornych na leczenie i częstość zgonów związanych z chorobą?
