medycyna praktyczna dla pacjentów
Skręcenie stawu skokowego, nazywane potocznie skręceniem kostki, jest urazem polegającym na rozciągnięciu, a niekiedy częściowemu przerwaniu torebki stawowej. W przeciwieństwie do zwichnięcia kostki, w przypadku skręcenia kostki nie dochodzi do przemieszczenia powierzchni stawowych względem siebie.
Skręt jądra ostry stan, w którym dochodzi do skręcenia jądra wraz z powrózkiem nasiennym wzdłuż osi długiej. Skutkuje to zamknięciem naczyń krwionośnych zaopatrujących jądro i w przypadku braku interwencji chirurgicznej – martwicą jądra. Dlatego każdy ból jądra (szczególnie nagły, silny ból jądra, promieniujący do podbrzusza czy pachwiny) powinien zawsze skłaniać pacjenta do konsultacji lekarskiej, optymalnie w ramach izby przyjęć szpitala.
Skrzydlik jest zmianą degeneracyjną spojówki, która polega na wrastaniu tkanki włóknisto-naczyniowej w rogówkę. Nazwę tej zmianie nadano ze względu na jej podobieństwo do skrzydła owada.
Skrzywienie prącia to deformacja prącia polegająca na odchyleniu jego przebiegu od linii prostej. Skrzywienie wrodzone występuje u 1–10% mężczyzn.
Sparganoza jest chorobą pasożytniczą spowodowaną zarażeniem tasiemcem z rodzaju Spirometra (Diphyllobothrium) erinaceieuropaei i gatunkami pokrewnymi. Jest dość rzadko rozpoznawana. Za obszary jej endemicznego występowania uważa się kraje Azji Wschodniej i Południowo-Wschodniej oraz Amerykę Południową.
Spodziectwo (hypospadiasis) jest jedną z najczęściej występujących wad rozwojowych układu moczowo-płciowego u chłopców. Charakteryzuje się tym, że ujście zewnętrzne cewki moczowej znajduje się w nieprawidłowym położeniu na brzusznej powierzchni prącia. Od urodzenia bywa zwężone.
Sporotrychoza jest rzadkim zakażeniem grzybiczym spowodowanym przez grzyba dimorficznego Sporothrix schenckii. Zakażenie następuje przez drobne zranienia skóry przy kontakcie z obumarłymi roślinami, np. podczas ukłucia kolcem róży.
Choroba została po raz pierwszy rozpoznana prawie 2000 lat temu. Aulus Cornelius Celsus opisał w swym dziele De Medicina kobietę, u której występujące w czasie ciąży drgawki ustąpiły po porodzie. Chorobę nazwano rzucawką.
Stany przedrakowe wiążą się ze zwiększonym ryzykiem rozwoju procesu nowotworowego. Stanem przedrakowym nazywa się ogniskowe zmiany morfologiczne, mogące ewoluować w raka inwazyjnego.
Stan przednowotworowy (przedrakowy) to zmiana skórna, na której podłożu statystycznie częściej, niż w przypadku innych chorób, może rozwinąć się nowotwór skóry. Stany przednowotworowe dzielą się na właściwe stany przednowotworowe oraz stany potencjalnie sprzyjające rozwojowi nowotworów.
Stłuszczenie wątroby to stan, w którym w komórkach wątroby gromadzą się krople tłuszczu. Stłuszczenie wątroby może być spowodowane działaniem toksycznej substancji – często alkoholu (jest to wówczas alkoholowe stłuszczenie wątroby) lub nie ma jednej konkretnej przyczyny – mówimy wtedy o niealkoholowej stłuszczeniowej chorobie wątroby.
Stopa cukrzycowa należy do przewlekłych powikłań cukrzycy. Występuje zarówno u chorych na cukrzycę typu 1, jak i typu 2. Jest to owrzodzenie (płytkie albo głębokie przerwanie ciągłości skóry) zlokalizowane zwykle na części podeszwowej lub grzbietowej stopy.
Węgorczyca (strongyloidoza) to choroba pasożytnicza przewodu pokarmowego, płuc i skóry wywoływana przez nicienia – węgorka jelitowego. Zarażenie węgorkiem jelitowym jest szeroko rozpowszechnione na obszarach strefy międzyzwrotnikowej i subtropikalnej, w krajach o klimacie gorącym i wilgotnym. Zarażenie następuje w wyniku wniknięcia inwazyjnych larw poprzez nieuszkodzoną skórę lub błonę śluzową człowieka na drodze bezpośredniego kontaktu ze skażoną glebą (np. chodzenie boso, siadanie na ziemi). W leczeniu stosuje się leki przeciwpasożytnicze.
Stulejka to bliznowate zwężenie ujścia napletka uniemożliwiające jego odprowadzenie poza rowek zażołędny prącia. Stulejka jest problemem często mylonym z fizjologicznie wąskim ujściem napletka, który jest stanem fizjologicznym. W leczeniu stulejki stosuje się zarówno metody zachowawcze (maści na stulejkę) jak i zabiegowe (plastyka napletka lub obrzezanie). Wykonywane niekiedy przez rodziców siłowe ściąganie napletka nie ma uzasadnienia medycznego, jest bolesne dla dziecka i może prowadzić do tworzenia się blizny dodatkowo zwężającej ujście napletka.
Stwardnienie guzowate charakteryzuje się obecnością zmian skórnych oraz guzów o charakterze nienowotworowym. Są to zmiany rozwojowe, które występują w układzie nerwowym, narządzie wzroku, sercu, płucach, nerkach, wątrobie.
W razie zaobserwowania objawów mogących wskazywać na stwardnienie rozsiane należy zgłosić się do lekarza POZ, który w razie potrzeby skieruje pacjenta do dalszej diagnostyki neurologicznej. Należy pamiętać, że objawy stwardnienia rozsianego są niecharakterystyczne i mogą występować w wielu różnych chorobach i stanach.
Jednym z charakterystycznych objawów choroby są tak zwane fascykulacje, czyli zrywania mięśni - drgania, falowanie mięśni lub uczucie chodzenia robaków pod skórą.
Szczelina błony naczyniowej oka to ubytek tęczówki powiązany ze szczeliną (ubytkiem) ciała rzęskowego, naczyniówki, częściowo siatkówki i często również nerwu wzrokowego. Ta wrodzona wada gałki ocznej powstaje w 5.–6. tygodniu życia płodowego.
Szczelina odbytu to rana błony śluzowej kanału odbytu. Objaw szczeliny odbytu to przede wszystkim silny piekący ból odbytu. Leczenie zachowawcze i inwazyjne.
Szczelina odbytu to niewielkie, linijne pęknięcie błony śluzowej kanału odbytu. Objawia się najczęściej bólem i pieczeniem podczas oddawania oraz po oddaniu stolca, a czasem także niewielkim krwawieniem.
Szczelina tarczy nerwu wzrokowego to wada wrodzona, której przyczyną jest brak zamknięcia szczeliny pierwotnego pęcherzyka ocznego w czasie życia płodowego. Wykrywa się ją u 0,25% na 12 000 przebadanych pacjentów.
Jest to wrodzony ubytek tęczówki, który jest pełnościenny (tj. obejmuje całą grubość tęczówki). Brak fragmentu tęczówki może być całkowity, jeśli sięga do jej podstawy, lub częściowy, gdy obejmuje tylko część przyźreniczną. Powstaje w 5. tygodniu życia płodowego.
Szkarlatyna (płonica) to choroba bakteryjna, spowodowana przez zakażenie paciorkowcami. Chorują głównie dzieci, u dorosłych choroba zdarza się sporadycznie. Najczęściej do zakażenia dochodzi w przedszkolach i szkołach.
Szkorbut to choroba spowodowana niedoborem witaminy C (kwasu askorbinowego). Do objawów szkorbutu należą między innymi: krwawienia z dziąseł, zmiany skórne – siniaki, wybroczyny, upośledzone gojenie ran, bóle mięśniowo-stawowe, osłabienie, depresja. Leczenie polega na suplementacji witaminy C
Szpiczak plazmocytowy (szpiczak mnogi) jest chorobą nowotworową układu krwiotwórczego. Szpiczak przebiega wieloetapowo, a najczęściej jej pierwszym objawem są bóle kostne (najczęściej w odcinku lędźwiowym kręgosłupa, miednicy i żebrach) wynikające z niszczenia kości przez nowotwór, a także osłabienie i utrata masy ciała. W leczeniu stosuje się chemioterapię, nowe leki ukierunkowane molekularnie i przeszczepienie szpiku kostnego.
Symptomy zgrzytania i zagryzania zębów - jak często występują i jakie są sposoby leczenia?
Śluzak rzekomy otrzewnej to rzadki guz wychodzący z wyrostka robaczkowego, który produkuje galaretowaty śluz gromadzący się w jamie otrzewnej (w brzuchu). Śluzak rzekomy otrzewnej jest rzadką choroba, zwykle rozwija się powoli i powoduje niecharakterystyczne objawy.
Śródmiąższowe zapalenie nerek to zapalenie toczące się w tkance śródmiąższowej nerek. Może być to proces ostry lub przewlekły Objawy ostrego śródmiąższowego zapalenia nerek to przede wszystkim gorączka, bóle w okolicy nerek oraz osutka. Postać przewlekła może przebiegać bezobjawowo przez wiele lat.
Świerzb jest chorobą wywołaną przez świerzbowca ludzkiego. Powoduje powstanie zmian skórnych, którym towarzyszy uporczywy świąd, nasilający się zwłaszcza w nocy, po rozgrzaniu ciała w łóżku. Źródłem zakażenia jest chory człowiek. Choroba szerzy się przede wszystkim w skupiskach ludzkich (np. w żłobkach, przedszkolach, internatach, domach dziecka, domach opieki społecznej, szpitalach).
Świerzbiączka guzkowa jest niespecyficzną reakcją na drapanie, mogącą wystąpić we wszystkich jednostkach chorobowych, powodujących świąd. Może rozwinąć się również na podłożu samouszkodzeń skóry, gdzie zazwyczaj nie występuje świąd.
Świnka jest ogólnoustrojową chorobą wywołaną zakażeniem wirusem świnki (paramyksowirus) przebiegającą z zajęciem narządów gruczołowych (najczęściej ślinianek, niekiedy trzustki, rzadziej układu nerwowego).
Świnka jest chorobą występującą tylko u ludzi. Do zakażenia dochodzi drogą wziewną, przez kontakt ze śliną i wydzielinami dróg oddechowych rozpraszanymi przez chorych na świnkę podczas kaszlu i kichania. Niektóre osoby mogą być bezobjawowo zakażone wirusem świnki lub przechodzić chorobę bardzo łagodnie, ale stanowią źródło zakażenia dla innych.
Świńska grypa to określenie wirusa grypy H1N1, który w 2009 r. wywołał pandemię. Obecnie wirus ten jest zaliczany do wirusów powodujących grypę sezonową i jest uwzględniony w szczepionkach przeciwko grypie sezonowej.
Tarcza zastoinowa jest to obrzęk tarczy nerwu wzrokowego spowodowany podwyższonym ciśnieniem wewnątrzczaszkowym. Gdy ciśnienie płynu mózgowo-rdzeniowego rośnie, przenosi się ono z obszaru mózgu na okolicę pozagałkową, co prowadzi do ucisku włókien nerwu wzrokowego i biegnących w nim naczyń krwionośnych.
Tasiemce to pasożyty przewodu pokarmowego. Najczęściej u ludzi występuje tasiemiec nieuzbrojony, jego człony mogą być widoczne w stolcu osoby zarażonej. W diagnostyce wykonuje się badania kału, a leczenie polega na stosowaniu leków przeciwpasożytniczych.
Tęgoryjczyca to choroba pasożytnicza jelita cienkiego człowieka wywołana przez nicienie przede wszystkim – Ancylostoma duodenale i Necator americanus. Tęgoryjce bytują w glebie i do zarażenia dochodzi po spożyciu pokarmu zanieczyszczonego skażoną ziemią lub przez skórę, np. przy chodzeniu boso. Zarażenie tęgoryjcami występuje najczęściej w krajach o klimacie tropikalnym i subtropikalnym.
Tętniak aorty to lokalne poszerzenie aorty o ponad 50% normy. Częstość występowania tętniaków aorty rośnie wraz z wiekiem. Tętniaki mają tendencję do powiększania się i pękania. Pęknięcie tętniaka aorty jest stanem zagrożenia życia i wymaga natychmiastowej interwencji chirurgicznej.
Tętniak powstaje wówczas, gdy jedna z warstw budujących tętnicę ulegnie w jednym miejscu osłabieniu. Płynąca pod ciśnieniem krew wypycha na zewnątrz osłabiony fragment tętnicy, tworząc uwypuklenie, które z czasem powiększa się i może pęknąć.
Tężec jest ciężką chorobą układu nerwowego cechującą się skurczami mięśni. Chorobę wywołuje zakażenie rany beztlenową bakterią – laseczką tężca.
Tężyczka to objaw, charakteryzujący się niekontrolowanymi, często bolesnymi skurczami lub drżeniami mięśni oraz nieprzyjemnymi mrowieniami.
Tłuszczakomięsak jest nowotworem złośliwym, wywodzącym się z komórek budujących tkankę tłuszczową. Rokowanie tłuszczakomięsaka zależne jest od podtypu nowotworu, umiejscowienia oraz stopnia zaawansowania w czasie rozpoznania choroby.
Toczeń polekowy jest chorobą wywołaną przez niektóre leki. Objawy przypominają objawy tocznia rumieniowatego układowego. Choroba ma charakter autoimmunologiczny, co oznacza, że układ odpornościowy atakuje własne komórki i tkanki organizmu.
Toczeń rumieniowaty układowy to jedna z układowych chorób tkanki łącznej (tzw. kolagenoz), których przyczyną jest skierowanie układu odpornościowego przeciwko własnemu organizmowi (proces ten nazywamy autoimmunizacją).
Przyczyną toczniowego zapalenia nerek są przeciwciała skierowane przeciwko własnym tkankom, które wiążą się z innymi substancjami wskutek czego powstają kompleksy immunologiczne, które z kolei gromadzą się w kłębuszkach nerkowych, wywołując zapalenie nerek.
Toksokaroza jest chorobą pasożytniczą wywoływaną przez larwy glisty psiej (Toxocara canis) lub glisty kociej (Toxocara cati). Człowiek zaraża się poprzez przypadkowe spożycie jaj glisty (które są wydalane z odchodami przez psy i koty), spożywając posiłek brudnymi rękoma po kontakcie z ziemią lub jedząc nieumyte warzywa czy owoce. Bezobjawowe zarażenie Toxocara nie wymaga leczenia
Toksokaroza oczna to choroba zapalna siatkówki i naczyniówki wywołana przez pasożyta układu pokarmowego psów Toxocara canis. Do zarażenia dochodzi przez połknięcie jaj pasożyta, które z odchodami zwierząt trafiają do piasku i ziemi.
Toksoplazmoza jest chorobą pasożytniczą, wywoływaną przez pierwotniaka Toxoplasma gondii. Objawy toksoplazmozy zależą od drogi zarażenia (toksoplazmoza nabyta, toksoplazmoza wrodzona) i od stanu układu odpornościowego osoby zarażonej. Szczególnie niebezpieczna jest toksoplazmoza w czasie ciąży, ponieważ istnieje ryzyko przeniesienia zarażenia na płód, co może wiązać się bardzo poważnymi konsekwencjami (nawet poronieniem)
Toksoplazmoza jest odzwierzęcą chorobą pasożytniczą wywołaną przez pierwotniaka Toxoplasma gondii. Pasożyta rozsiewają koty, wydalając z kałem pierwotniaki, które mogą przetrwać w glebie przez kilkanaście miesięcy.
Toksoplazmoza jest jedną z najbardziej rozpowszechnionych chorób pasożytniczych u człowieka, wywołaną pierwotniakiem Toxoplasma gondii.
Torbiel osierdzia to torbiel znajdująca się w worku osierdziowym, otaczającym serce. Najczęstszą przyczyną jej powstania jest proces zapalny toczący się w obrębie worka osierdziowego lub rozwój pasożyta.
Torbiel pajęczynówki to nieprawidłowa przestrzeń płynowa w czaszce. Jest zbudowana z opony pajęczej (pajęczynówki) i jest zmianą łagodną. Zwykle torbiel pajęczynówki jest niewielka, nie powoduje objawów i jest przypadkowo wykrywana podczas badań obrazowych głowy.
Torbiel skórzasta oczodołu to łagodny guz wrodzony, który pochodzi z niedojrzałych komórek skóry. Jej powstanie wiąże się z nieprawidłowym podziałem warstw komórek zarodka w okresie embriogenezy lub wadliwym różnicowaniem komórek.
Torbiel szyszynki to łagodna zmiana, która jest zlokalizowana w szyszynce, czyli małym gruczole znajdującym się w mózgu. Zwykle torbiele są małe, nie powodują objawów i nie wymagają leczenia. Szacuje się, że torbiele szyszynki mogą występować nawet u 4% dorosłych osób.
Krzyżowo-guziczna torbiel włosowa to choroba zapalna, której objawem jest pęcherz, powstający w wyniku powiększenia i zakażenia mieszków włosowych w okolicy krzyżowo-guzicznej, czyli na dole pleców, nad szparą pośladkową.
Torbiele dróg żółciowych to łagodne zmiany dróg żółciowych, które maja postać poszerzenia dróg żółciowych o torbielowatym kształcie. Rak dróg żółciowych jest najpoważniejszym i najbardziej niebezpiecznym powikłaniem torbieli dróg żółciowych.
Torbiele jajnika są grupą różnorodnych zmian znajdujących się w jajnikach – żeńskich wewnętrznych narządach rozrodczych. Najczęściej zmiany te nie są groźne dla życia i zdrowia kobiety, mimo tego często po ich zdiagnozowaniu budzą niepokój pacjentek przychodzących do ginekologa. Torbiel jajnika jest workowatą, zwykle kulistą przestrzenią otoczona ścianą, wypełniona płynną treścią.
Torbiele proste nerek to przestrzenie w obrębie miąższu nerki wypełnione płynem, które swoim wyglądem przypominają pęcherzyki.
Torbiele trzustki są zbiornikami płynu, które znajdują się w trzustce. Około połowy przypadków torbieli trzustki to tzw. torbiele rzekome (pozapalne), które stanowią zazwyczaj następstwo ostrego zapalenia trzustki. Torbiele nowotworowe mogą być zmianami łagodnymi z ryzykiem zezłośliwienia lub bez takiego ryzyka, a także nowotworami złośliwymi.
Trąd jest chorobą zakaźną spowodowaną przez bakterie, prątki trądu (Mycobacterium leprae). Bakterie powodujące trąd namnażają się niezwykle wolno, dlatego objawy choroby mogą pojawić się nawet po 2-10 latach od zakażenia i dotyczą głównie skóry, nerwów i błon śluzowych.
Trądzik grzybiczy - zobacz, jak wygląda, jak odróżnić go od trądziku pospolitego i jak skutecznie go leczyć.
Trądzik młodzieńczy to choroba skóry, która występuje powszechnie u osób w wieku nastoletnim. Objawami trądziku młodzieńczego są zmiany skórne zlokalizowane przede wszystkim na twarzy i szyi, w górnej części pleców i na ramionach. W leczeniu trądziku młodzieńczego stosuje się dermokosmetyki, leki stosowane miejscowo (kremy, maści) oraz leki stosowane doustnie. Obecnie dysponujemy lekami, które umożliwiają skuteczne leczenie trądziku młodzieńczego.
U około 20% noworodków na policzkach występują zmiany o typie drobnych zaskórników. W trądziku niemowlęcym oprócz zaskórników pojawiają się wykwity grudkowo-krostkowe, czasami guzki podskórne.
Trądzik odwrócony to przewlekła zapalna choroba skóry. Jej objawem jest pojawianie się w miejscach takich jak pachy, pachwiny, fałdy skórne bolesnych guzków wypełnionych ropą. Guzki łączą się ze sobą, tworzą się przetoki, a ropna treść może wypływać na zewnątrz, czemu zwykle towarzyszy nieprzyjemny zapach. W leczeniu stosuje się leki miejscowe i ogólne (antybiotyki), a także zabiegi chirurgiczne
Trądzik jest powszechną chorobą skóry, w przebiegu której dochodzi do pojawienia się zmian skórnych – zaskórników, grudek, krost. Najczęściej trądzik pojawia się u młodzieży, ale może też wystąpić u niemowląt, dzieci oraz dorosłych. Trądzik najczęściej lokalizuje się na twarzy, szyi, górnej części pleców, ramionach, klatce piersiowej. W leczeniu stosuje się odpowiednią pielęgnację i higienę skóry, leki stosowane miejscowo (np. retinoidy, kwas azelainowy, nadtlenek benzoilu oraz antybiotyki), a także antybiotyki i inne leki przyjmowane doustnie.
Trądzik różowaty to przewlekła choroba skóry, która pojawia się zwykle między 30. a 50. rokiem życia. Początkowym objawem jest napadowe czerwienienie twarzy, a następnie rumień na skórze występuje przewlekle, zwłaszcza w środkowej części twarzy (nos i przylegające do nosa części policzków), mogą występować też teleangiektazje („pajączki” naczyniowe), a także przerost tkanek, głównie w obrębie nosa.
Trichotillomania to zaburzenie psychiczne polegające na uporczywym i niekontrolowanym przymusie wyrywania sobie włosów.
Włosogłówka to pasożyt bytujący w przewodzie pokarmowym człowieka i powodujący chorobę zwaną trichurioza. Do zarażenia dochodzi poprzez spożycie warzyw, owoców lub wody zanieczyszczonej glebą skażoną jajami włosogłówki. Choroba często przebiega bezobjawowo albo powoduje objawy ze strony układu pokarmowego (m. in. bóle brzucha, biegunki, nudności, wymioty). W leczeniu stosuje się leki przeciwpasożytnicze.
Śpiączka afrykańska to choroba występująca endemicznie wyłącznie w Afryce Subsaharyjskiej na terenie sawanny, na obszarach hodowli bydła oraz w parkach narodowych i rezerwatach przyrody. Zarażenie następuje poprzez skórę i jest przenoszone za pośrednictwem śliny krwiopijnej muchy tse-tse. Aż 97% wszystkich zarażeń rejestruje się w południowym Sudanie, Demokratycznej Republice Konga i Angoli.
Trypanosomoza amerykańska, inaczej choroba Chagasa, powodowana jest inwazją pierwotniaka Trypanosoma cruzi, który dostaje się do organizmu człowieka i zwierząt za pośrednictwem owadów. Choroba Chagasa należy do grupy tak zwanych chorób pasożytniczych, występuje wyłącznie w obu Amerykach, głównie na obszarach wiejskich Ameryki Łacińskiej.
Tularemia (potocznie nazywana „gorączką zajęczą”) jest chorobą ludzi i zwierząt spowodowaną zakażeniem bakterią Francisella tularensis. Do zakażenia ludzi dochodzi poprzez ukąszenia kleszczy oraz much jelenich, przez kontakt skóry z zakażonym zwierzęciem, spożycie skażonej wody, ekspozycję zawodową (np. w laboratorium), inhalację zanieczyszczonego kurzu lub aerozolu. Nie opisano żadnego przypadku transmisji zakażenia z człowieka na człowieka.
Wykwity skórne w twardzinie ograniczonej to stwardniałe, wyraźnie odgraniczone ogniska, barwy woskowatej lub porcelanowej, w okresie aktywnym otoczone sinofioletową obwódką (liliac ring), w okresie ustępowania przebarwione lub odbarwione i zanikowe. Na podstawie obrazu klinicznego wyróżniono kilka odmian twardziny ograniczonej.
Twardzina układowa jest przewlekłą układową chorobą tkanki łącznej. Tkanka łączna zapewnia podporę narządom, spaja tkanki i występuję w całym organizmie. Twardzina układowa prowadzi do postępującego włóknienia skóry i narządów wewnętrznych, co powoduje zaburzenia ich funkcjonowania.
Tylna niedokrwienna neuropatia nerwu wzrokowego, zwana też neuropatią niedokrwienną pozagałkową, jest wynikiem zaburzeń w ukrwieniu tylnego odcinka nerwu wzrokowego, leżącego za gałką oczną w oczodole.
Tylne odłączenie ciała szklistego to oddzielenie ciała szklistego od siatkówki w tylnym odcinku gałki ocznej (ku tyłowi od podstawy ciała szklistego). Wraz z wiekiem zaburzeniu ulega jego żelowa konsystencja – ciało szkliste staje się coraz bardziej płynne. Tylne odłączenie się ciała szklistego występuje u 63% osób powyżej 80. roku życia. Częstość jego występowania wzrasta z wiekiem, w szczególności u chorych po operacji zaćmy i zapaleniach ciała szklistego.
Uchyłek przedni odbytnicy to workowate uwypuklenie przedniej ściany odbytnicy w kierunku pochwy. Powstaje w wyniku rozciągania, uszkodzenia lub oderwania przegrody odbytniczo-pochwowej.
Uchyłki to nabyte workowate uwypuklenia błony śluzowej przez warstwę mięśniową ściany jelita. W dwunastnicy zwykle występują pojedyncze uchyłki. Uchyłki zazwyczaj nie powodują objawów i nie wymagają leczenia
Uchyłki jelita grubego należą do najczęstszych chorób przewodu pokarmowego. Powstają u osób dorosłych po wielu latach spożywania diety ubogoresztkowej, typowej dla współczesnych zwyczajów żywieniowych. Pokarm tego rodzaju słabo wypełnia jelito, zwiększa w nim ciśnienie i powoduje pogrubienie ściany jelita.
Uchyłek przełyku to uwypuklenie jego ściany na zewnątrz. Najczęściej występującym uchyłkiem przełyku jest uchyłek Zenkera, który powstaje w górnej części przełyku, za gardłem. Uchyłki mogą powodować dolegliwości, takie jak kłopoty z przełykaniem, uczucie bulgotania podczas połykania i cofanie się treści pokarmowej do gardła, a także nieprzyjemny zapach z ust, co jest spowodowane zaleganiem i fermentacją treści pokarmowej, która dostała się do uchyłka.
Każdy udar mózgu, nawet z niewielkimi objawami, jest stanem zagrożenia życia i wymaga jak najszybszego leczenia w szpitalu, najlepiej na tzw. oddziale udarowym, wyspecjalizowanym w opiece nad chorymi z udarem. Dotyczy to także napadu przemijającego niedokrwienia mózgu (nawet krótkotrwałego), ponieważ bardzo często poprzedza on o kilka godzin lub dni udar mózgu.
Układ limfatyczny składa się z naczyń limfatycznych, grasicy, migdałków, grudek chłonnych i węzłów chłonnych. Chłonka (inaczej limfa), która krąży w układzie limfatycznym, zawiera limfocyty, które są elementem układu odpornościowego. Obrzęk limfatyczny to obrzęk tkanek spowodowany przez zastój chłonki wskutek wrodzonych wad lub nabytego uszkodzenia naczyń chłonnych. Obrzęk najczęściej zajmuje skórę i tkankę podskórną. W leczeniu dąży się do usunięcia przyczyny obrzęku (np. zakażenia) oraz stosuje się przede wszystkim fizjoterapię.
Uraz ciśnieniowy może być wynikiem zarówno fali uderzeniowej (podmuch powietrza spowodowany eksplozją), jak i zmiany ciśnienia w otaczającym środowisku.
Do jatrogennych urazów wewnętrznych krtani może dojść w wyniku intubacji lub podczas niektórych zabiegów medycznych (np. laryngoskopii).
Przyczynami ostrego urazu akustycznego są m.in.: eksplozja, wybuch petardy, wystrzał z broni palnej.
Do urazu mechanicznego gardła dochodzi zwykle podczas upadku dziecka trzymającego w ustach ostry przedmiot – np. ołówek, patyk lizaka.
Urazy krtani mogą być bardzo niebezpieczne i stanowić zagrożenie życia.
Usuwanie ciał obcych na własną rękę jest bardzo ryzykowne, dlatego w takich przypadkach zawsze należy zgłosić się do lekarza.
Najczęstsze urazy są wynikiem aktywności sportowej (częściej w sportach kontaktowych), pobicia lub wypadków komunikacyjnych. Ciało obce w nosie jest jedną z najczęstszych przyczyn jednostronnego upośledzenia drożności nosa u dzieci.
Uraz porodowy to uszkodzenie tkanek miękkich, skóry, kości, nerwów i narządów wewnętrznych noworodka powstałe w przebiegu porodu.
Staw kolanowy jest największym stawem w ludzkim ciele, którego prawidłowe funkcjonowanie jest niezbędne do wykonywania codziennych, podstawowych czynności. Urazy stawu kolanowego, takie jak m.in. skręcenie stawu kolanowego czy jego zwichnięcie mogą być przyczyną niepełnosprawności.
Odmrożenie ucha zewnętrznego zdarza się bardzo często i jest niebezpiecznym urazem. Co robić w razie wystąpienia objawów?
Najczęstszą przyczyną urazu ucha środkowego i kości skroniowej jest wypadek komunikacyjny. Inne powody urazu to upadek, pobicie, urazy podczas uprawiania sportu.
Urazy zewnętrzne krtani powstają w wyniku uderzenia z dużą siłą, takiego jak wypadki komunikacyjne, pobicia (tak zwane urazy tępe) lub mogą być skutkiem działania narzędzia ostrego lub broni palnej (urazy ostre).
Urosepsa jest wynikiem zakażenia dróg moczowych. Objawy urosepsy zwykle na początku przypominają objawy zakażenia układu moczowego, a następnie pojawiają się objawy ogólne. Leczenie urosepsy odbywa się w szpitalu.
Łąkotki to parzyste chrzęstne struktury znajdujące się w kolanie odpowiedzialne m.in. za amortyzację i stabilizację stawu kolanowego. Uszkodzenie łąkotki może być skutkiem zarówno urazu, jak i zwyrodnienia, pacjenci zgłaszają ból z często towarzyszącym obrzękiem kolana i ograniczeniem jego ruchomości.
Najczęstszym typem uszkodzenia mięśnia czworogłowego jest jego oderwanie od przyczepu do rzepki. Do urazu dochodzi w czasie nagłego napięcia mięśnia, gdy noga jest obciążona. Oprócz bólu może pojawić się obrzęk w miejscu uszkodzenia, a po kilku godzinach także zasinienie.
Więzadła poboczne kolana, leżące po jego obu bokach, stabilizują staw. Do ich urazów dochodzi najczęściej podczas uprawiania sportów. W większości przypadków, jeśli uszkodzeniu więzadła pobocznego kolana nie towarzyszą inne urazy, postępowanie można ograniczyć do leczenia zachowawczego polegającego na oszczędzaniu kończyny, unieruchomieniu w ortezie oraz rehabilitacji
Utrwalona cukrzyca noworodkowa (permanent neonatal diabetes mellitus – PNDM) to typ cukrzycy, który ujawnia się zwykle w pierwszych miesiącach życia i trwa przez całe życie.
Osoby uzależnione od komputera spędzają przy nim średnio 35 godzin tygodniowo (poza obowiązkami wynikającymi z zatrudnienia). Wyróżnia się 5 typów uzależnienia związanego z komputerem: erotomanię internetową, socjomanię internetową, uzależnienie od sieci internetowej, przeciążenie informacyjne oraz uzależnienie od komputera.
Niektóre z wad dają się zaobserwować bezpośrednio po urodzeniu, inne w pierwszych miesiącach lub nawet latach życia dzieci i rozpoznawane są „przypadkowo”, np. w trakcie wykonywania badania USG jamy brzusznej.
Wrodzone wady nerek i układu moczowego należą do najczęstszych wad wrodzonych spotykanych u ludzi.
Wady najczęściej ujawniają się prenatalnie lub tuż po urodzeniu, wobec czego interwencja medyczna jest podejmowana bardzo szybko. Pojawienie się duszności, nieprawidłowych ruchów klatki piersiowej, osłabienia czy sinicy wymaga natychmiastowej pomocy lekarskiej.
Na czym polegają, jak długo trwa leczenie, jakie są zagrożenia związane z leczeniem, a jakie korzyści? Dlaczego warto się leczyć?
Wady zgryzu to morfologiczno-czynnościowe zaburzenia w obrębie narządu żucia, które dotyczą nieprawidłowości w ustawieniu zębów oraz wzajemnej relacji szczęki i żuchwy z towarzyszącymi niekiedy objawami ze strony mięśni żucia i stawów skroniowo-żuchwowych.
Wada zgryzu jest zaburzeniem w budowie i w czynnościach narządów jamy ustnej. Zaburzenie może być ograniczone do zębów lub łuków zębowych i ich wzajemnych relacji.
Wąglik jest ostrą odzwierzęcą chorobą zakaźną (zoonozą) o bardzo dużej śmiertelności. Nazwa bakterii pochodzi od greckiego słowa oznaczającego „węgiel”, ponieważ w przebiegu wąglika często tworzą się u ludzi owrzodzenia pokryte czarnym strupem, przypominającym swoją barwą węgiel. Innym wyjaśnieniem jest czarna barwa śledziony, którą obserwuje się u zwierząt padłych na wąglik.
Wągrzyca to choroba spowodowana przez tasiemca uzbrojonego. Dochodzi do niej, kiedy ze spożytych jaj tasiemca wylęgają się postaci larwalne, które przedostają się do krwi i osadzają w narządach wewnętrznych, zwłaszcza w mózgu, w gałce ocznej, mięśniach i w tkance podskórnej, gdzie w ciągu kilku tygodni tworzą wągry.
Wcześniak to dziecko urodzone przedwcześnie - między 22. a 37. tygodniem ciąży. Jest to bardzo różnorodna grupa dzieci, obejmująca zarówno te, które są skrajnie niedojrzałe i trudne do utrzymania przy życiu (noworodki urodzone przed ukończeniem 28. tyg. ciąży, co odpowiada urodzeniowej masie ciała poniżej 1000 g), jak i te, które rodzą się blisko terminu (urodzone między 34. a 37. tyg. ciąży).
Jest to proces zapalny nerwu wzrokowego, który obejmuje jedynie jego wewnątrzgałkowy odcinek, inaczej tarczę nerwu wzrokowego. Zapalenie może zaczynać się pierwotnie w obrębie nerwu wzrokowego lub wtórnie do sąsiadującego zapalenia siatkówki.
Wielotorbielowatość nerek to grupa wrodzonych, uwarunkowanych genetycznie chorób, w których przebiegu dochodzi do występowania w nerkach licznych torbieli, które upośledzają ich działanie i prowadzą do niewydolności.
Więzadła krzyżowe to dwie struktury znajdujące się w stawie kolanowym odpowiedzialne za jego stabilizację. Kontuzje kolana doznawane podczas uprawiania sportu, szczególnie dyscyplin zespołowych oraz narciarstwa, stanowią najczęstszą przyczynę uszkodzenia więzadeł krzyżowych. Niekiedy przerwaniu więzadeł krzyżowych towarzyszą inne uszkodzenia w stawie kolanowym. Postępowanie terapeutyczne dobiera się indywidualnie, zależy ono m.in. od stabilności stawu, wieku pacjenta i jego oczekiwań
Wiosenne zapalenie spojówek i rogówki to poważna choroba alergiczna narządu wzroku dotycząca głównie chłopców przed okresem dojrzewania. Jej przyczyną są złożone mechanizmy alergii i zaburzeń hormonalnych w narządzie wzroku.
Gorączka krwotoczna ebola to choroba wywołana przez wirusa z rodzaju Ebola, który występuje epidemicznie w tropikalnych regionach Afryki i cechuje się dużą śmiertelnością.
Wirus Nipah to wirus odzwierzęcy, a jego rezerwuarem są gatunki nietoperza owocożernego, które nie występują w Europie. Wirus Nipah powoduje zapalenie mózgu o ciężkim przebiegu.
Wirusowe gorączki krwotoczne stanowią grupę kilkunastu chorób zakaźnych o zbliżonym obrazie klinicznym. Wspólne cechy gorączek krwotocznych to nagły początek, ciężki przebieg z gorączką, bólami i uszkodzeniem układu naczyniowego, które objawia się skazą krwotoczną (zaburzeniami krzepnięcia) i niedociśnieniem.
Przyczyną wirusowego zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych jest zakażenie wirusowe ośrodkowego układu nerwowego szerzące się w obrębie błon i przestrzeni płynowych otaczających mózg i rdzeń kręgowy. Zakażenia ośrodkowego układu nerwowego określa się w skrócie jako neuroinfekcje.
Wirusowe zapalenia najczęściej są spowodowane przez adenowirusy oraz wirusa opryszczki. Do zakażenia dochodzi drogą kontaktową przez dotykanie rękami przedmiotów, na których znajdują się wirusy, i przenoszenie ich na powieki.
Ostre wirusowe zapalenie wątroby typu A (potocznie zwane „żółtaczką pokarmową” lub „żółtaczką typu A”) to choroba wywołana przez wirus zapalenia wątroby typu A (HAV), który powoduje zmiany zapalne i martwicze w wątrobie. Zakażenie WZW typu A następuje najczęściej na drodze pokarmowej – przez brudne ręce lub skażoną żywność. Choroba często przebiega bezobjawowo lub z łagodnymi, niecharakterystycznymi objawami.
Włośnica to choroba spowodowana pasożytem Trichinella. Źródłem zarażenia jest spożycia mięsa chorych zwierząt domowych lub dzikich – w Polsce to najczęściej wieprzowina lub mięso dzika. Objawy włośnicy pojawiają się po kilku dniach lub tygodniach i mają przebieg fazowy. Należą do nich między innymi: biegunka, ból brzucha, ból mięśni, gorączka, objawy alergicznego zapalenia naczyń.
Wnętrowstwem (cryptorchismus) określamy stan, w którym jądro po jednej lub obu stronach pozostaje poza moszną. Niezstąpione jądro jest wadą występującą zarówno u ludzi, jak i u wielu ssaków.
U chłopców do około 10. roku życia mogą występować tak zwane jądra wędrujące. Jądra bywają obecne w mosznie, ale czasami są podciągane przez mięsień dźwigacz jądra, do kanału pachwinowego, a nawet z powrotem do brzucha. Jest do mechanizm obronny jądra. Uruchamia się, jeśli dziecko jest zdenerwowane, przestraszone lub jest mu zimno. Ma chronić jądro przed urazami. Jądra są natomiast najczęściej obecne w mosznie w czasie snu i w ciepłej kąpieli.
Wodniakiem jądra (hydrocoele) nazywamy nagromadzenie się płynu w niezarośniętym wyrostku pochwowym otrzewnej lub pomiędzy osłonkami własnymi jądra.
Wrastające paznokcie występują zwykle między 15. a 40. rokiem życia, częściej u mężczyzn niż u kobiet. Z dolegliwości pogarszającej komfort życia mogą stać się poważnym problemem zdrowotnym
Wrodzona łamliwość kości jest uwarunkowaną genetycznie chorobą tkanki łącznej, spowodowaną zaburzeniami w budowie kolagenu. Choroba ta objawia się zwiększoną kruchością i łamliwością kości.
Najczęstszą zmianą chorobową dróg łzowych jest ich wrodzona niedrożność. Zazwyczaj polega ona na braku drożności ujścia przewodu nosowo-łzowego do nosa. W czasie ciąży otwór ten jest zamknięty przez błonę, która pęka, kiedy dziecko zaczyna krzyczeć po porodzie. Ponieważ nie zawsze do tego dochodzi, łzy nie mogą odpływać z worka spojówkowego do nosa i mamy wówczas do czynienia z wrodzoną niedrożnością dróg łzowych.
Łzy z worka spojówkowego są zasysane przez otworki i kanaliki łzowe do worka łzowego. Stamtąd wydostają się przez przewód nosowo-łzowy do jamy nosowej pod małżowinę nosową dolną.
Określenie wrodzona stopa przywiedziona obejmuje taki rodzaj wady, w której oś przodostopia „zagina się” w kierunku przyśrodkowym. Jest to stosunkowo łagodna wada wrodzona stopy.
Jest to wrodzony ubytek powieki, który zazwyczaj dotyczy powieki górnej, choć może występować także w dolnej. Powstaje w rozwoju zarodka między 15. a 36. mm stadium embrionalnego. Może występować jako wada lub dziedziczona w sposób autosomalny dominujący.
Wrodzone malformacje naczyniowe to rzadkie wady spowodowane nieprawidłowym rozwojem naczyń, dotykające niewielkiego procenta populacji. Są zmianami nienowotworowymi spowodowanymi zaburzeniem procesu powstawania tkanki naczyniowej. Mogą mieć znaczący wpływ na psychikę ludzką, powodując różne defekty kosmetyczne.
Wrodzone pęcherzowe oddzielanie się naskórka jest grupą genetycznie uwarunkowanych chorób pęcherzowych skóry, której wspólną cechą jest wybitna wrażliwość skóry na urazy.
Podwichnięcie soczewki jest wynikiem rozerwania lub nadmiernego rozciągnięcia więzadełek, na których jest zawieszona soczewka w gałce ocznej.
Wrodzony ubytek worka osierdziowego jest rzadko obserwowaną anomalią rozwojową, której często towarzyszą inne wady rozwojowe serca, płuc czy pozostałych narządów.
Przy pełnym zarośnięciu lub zablokowaniu światła jelita wada ujawnia się już w pierwszych godzinach lub dniach życia, wymiotami o treści zwykle podbarwionej żółcią.
Zarośnięcie odbytu może być jedną z wad wchodzących w skład zespołów wad genetycznie uwarunkowanych (zespół Downa, zespół Pataua) i występować w wielu postaciach - od łagodnych do niezwykle złożonych.
Wrodzony brak tęczówki jest wadą występującą w obu oczach. Ponieważ barwnej tęczówki nie ma wcale albo jest ona zachowana w stopniu szczątkowym, to oko pacjenta oglądane z zewnątrz wydaje się czarne.
Wrodzony przerost nadnerczy należy do grupy chorób, których przyczynę stanowią zaburzenia genetyczne, prowadzące do nieprawidłowej funkcji nadnerczy. Nadnercza są zaliczane do gruczołów wydzielania wewnętrznego. Produkują hormony, odpowiedzialne za prawidłowe funkcjonowanie organizmu.
Pierwsze objawy pojawiają się zwykle po 3 tygodniach (a wyjątkowo rzadko po 5 miesiącu) życia dziecka. Należą do nich przede wszystkim wymioty, nasilające się i uporczywe.
Wrzodziejące zapalenie jelita grubego (WZJG, colitis ulcerosa) jest chorobą zapalną błony śluzowej odbytnicy lub odbytnicy i okrężnicy, prowadzącym w cięższych przypadkach do powstania owrzodzeń. Należy do grupy nieswoistych chorób zapalnych jelit o niewyjaśnionej przyczynie. Głównym objawem choroby jest biegunka, często z domieszką krwi. Choroba przebiega z rzutami (zaostrzeniem objawów) i remisją. Leczenie colitis ulcerosa ma charakter przewlekły i polega na zapobieganiu nawrotom oraz na łagodzeniu przebiegu zaostrzeń.
Wrzód miękki (chancroid) to bakteryjna choroba przenoszona drogą płciową wywołana przez Haemophilus ducreyi. Sprawdź objawy u kobiet i mężczyzn, powikłania oraz leczenie.
Anafilaksja jest to szybko rozpoczynająca się i zagrażająca życiu reakcja nadwrażliwości organizmu w odpowiedzi na jakiś czynnik (np. pokarm, lek lub użądlenie). Jak się objawia wstrząs anafilaktyczny? Co robić w razie wystąpienia objawów?
Do najczęstszych objawów wstrząśnienia mózgu należą bóle głowy, przejściowa utrata przytomności, splątanie, niepamięć okoliczności urazu, zawroty głowy, nudności, wymioty, niewyraźna mowa, spowolnienie, zmęczenie.
Wszawice należą do częstych pasożytniczych chorób skóry, przy czym najczęstsza postacią jest wszawica głowowa. Wszy głowowe, a zwłaszcza ich gnidy, typowo zajmują okolicę potyliczną i skroniowa głowy owłosionej, zatem warto dokonywać profilaktycznej oceny tych lokalizacji, szczególnie u dzieci w wieku przedszkolnym i wczesnoszkolnym. Wszy łonowe przenoszone są natomiast poprzez kontakty seksualne, a z kolei wszawica odzieżowa może być wektorem dla groźnych dla życia patogenów
Wszawicę wywołują: wesz głowowa, łonowa i odzieżowa. Najczęściej występuje wszawica owłosionej skóry głowy.
Wścieklizna cechuje się najwyższym wskaźnikiem śmiertelności ze wszystkich znanych zakażeń – chorobę przeżywają pojedyncze osoby, które zostały zaszczepione przed wystąpieniem objawów lub zakażone przez mniej zjadliwe szczepy wirusa.
Nowotwory określane mianem dziedzicznych stanowią do 10% wszystkich nowotworów. W rzeczywistości lepsze jest określenie „nowotwory występujące rodzinnie”, czynnikiem dziedziczonym nie jest bowiem nowotwór, ale skłonność do zachorowania na niego.
Do gruczołów wydzielania wewnętrznego należą: przysadka mózgowa, tarczyca, przytarczyce, trzustka, nadnercza, jądra (u mężczyzn), jajniki (u kobiet), szyszynka oraz grasica.
Zespoły wrodzonych zaburzeń ruchów oczu mogą mieć różne przyczyny: porażenia mięśni, nieprawidłowe tzw. paradoksalne unerwienie mięśni czy też mechaniczne przeszkody utrudniające ich działanie.
Spojówka zawiera liczne naczynia krwionośne. Nierzadko zdarza się, że ciągłość tych delikatnych naczyń ulega przerwaniu, powodując wylanie się krwi pod spojówką.
Wypadanie odbytnicy to przemieszczenie ściany jelita grubego poza kanał odbytu i odbyt. W zależności od zaawansowania wyróżnia się wypadanie niepełnościenne, wypadanie samej błony śluzowej lub przemieszczenie wszystkich warstw ściany odbytnicy poza odbyt. Głównym czynnikiem wywołującym wypadanie odbytnicy jest osłabienie mięśni dna miednicy i krocza, w tym zwieraczy odbytu.
Wypadanie włosów może być objawem różnych chorób. Oprócz utraty nadmiernej liczby włosów, włosy mogą stać się suche, cienkie, pozbawione blasku i matowe. Utrata włosów może być efektem przebytej choroby, stresu, niedokrwistości z niedoboru żelaza, nieodpowiedniej diety, przyjmowania niektórych leków (np. cytostatyków, leków immunosupresyjnych, witaminy A, β-blokerów). Do nadmiernego wypadania włosów przyczynia się także nieprawidłowa pielęgnacja – m.in. niewłaściwe czesanie i szczotkowanie włosów, prostowanie włosów, trwała ondulacja. Prawidłowo dziennie dochodzi do utraty 60–100 włosów.
Wyprysk pieniążkowaty jest przewlekłą postacią egzemy skóry. Objawy to liczne okrągłe ogniska na kończynach i tułowiu. Zobacz przyczyny i metody leczenia.
Wysiękowe zapalenie ucha środkowego jest chorobą przebiegającą bez ostrych objawów zapalenia ucha (takich jak ból, wzrost temperatury, objawy infekcji), w której toczący się proces zapalny powoduje gromadzenie się płynu w jamie bębenkowej, a charakterystycznym objawem jest narastający w czasie trwania procesu niedosłuch wynikający z upośledzenia przewodzenia bodźca dźwiękowego.
Wytrysk opóźniony oznacza, iż mężczyzna ma trudność lub nie może osiągnąć ejakulacji, pomimo odpowiedniej seksualnej stymulacji, erekcji i świadomego pragnienia, aby osiągnąć orgazm.
Wytrysk przedwczesny należy do najczęściej rozpoznawanych zaburzeń funkcji seksualnych. Jego rozpowszechnienie wynosi 20–30% populacji mężczyzn. Zdecydowaną większość stanowią przy tym osoby z naturalnie zmiennym wytryskiem przedwczesnym lub z wytryskiem przedwczesnym rzekomym.
Wirus HCV to wirus zapalenia wątroby typu C. Powoduje on zapalenie wątroby, które u 50–85% chorych po fazie ostrej (ostre zapalenie wątroby typu C) przechodzi w przewlekłe zapalenie wątroby typu C. Nieleczone przewlekłe WZW typu C powoduje wiele poważnych powikłań. Istnieją skuteczne i bezpieczne leki, dlatego ważne jest jak najszybsze wykrycie zakażenia, aby nie dopuścić do rozwoju niekorzystnych konsekwencji zdrowotnych.
Zaburzenia barwnikowe skóry to grupa chorób, w których dochodzi do zmiany zabarwienia skóry. Zmiany mogą dotyczyć zarówno niewielkiej powierzchni skóry, jak również zajmować skórę praktycznie całego ciała. Nie wszystkie przebarwienia są chorobą i wymagają leczenia, np. piegi stanowią cechę danej osoby i mogą mieć tendencję do zanikania w okresie jesienno-zimowym. Część zaburzeń może samoistnie ustąpić, np. ostuda, plama soczewicowata.
Choroby czynnościowe pęcherzyka żółciowego i zwieracza Oddiego to choroby, w których występuje ból żółciowy i nie stwierdza się organicznych przyczyn bólu (np. kamicy żółciowej).
Depresję stwierdza się u 2% dzieci (dotyka ona równie często dziewczynki i chłopców) oraz nawet u 8% nastolatków (częściej chorują dziewczęta). Szacuje się, że szeroko rozumiane zaburzenia depresyjne mogą występować 20% nastolatków, a niektóre źródła podają, że objawy depresyjne stwierdza się u blisko co trzeciego nastolatka.
Zaburzenia erekcji definiowane są najczęściej jako niezdolność uzyskania i utrzymania wzwodu członka wystarczającego do satysfakcjonującego odbycia stosunku seksualnego. Często towarzyszy im indywidualny dyskomfort i trudności w relacji z partnerem seksualnym.
Zaburzenia lękowe mogą dotykać nawet do 20% dzieci i nastolatków. W okresie dzieciństwa i dojrzewania występują różne postacie zaburzeń lękowych.
Zaburzenia lękowe to grupa bardzo różnorodnych zaburzeń, które jednak mają wspólną genezę historyczną związaną z pojęciem „nerwicy”, czy „nerwicy lękowej”, a w ich powstawaniu, rozwoju i przebiegu oraz prezentowanych objawach bardzo istotną rolę odgrywają czynniki psychologiczne.
Zaburzenia odżywiania się należą do grupy zaburzeń psychicznych i wymagają kompleksowego leczenia. Do najczęściej występujących zaburzeń zalicza się anoreksję i bulimię.
Natura orgazmu kobiecego jest złożona i nadal nie w pełni zbadana. Pozostaje nieokreślone, czy jest wrodzony, czy wyuczony; czy bardziej istotne są doznania emocjonalne, czy pełna reakcja fizjologiczna; wreszcie - czy jest niezbędny do uzyskania przyjemności i zaspokojenia seksualnego, i na ile jego przeżywanie oraz istotność zależy od cech i potrzeb konkretnej kobiety.
Jeżeli brak reakcji podniecenia jest długotrwały i niezależny od okoliczności, rozpoznaje się zaburzenia podniecenia. Rozróżnia się trzy typy zaburzeń podniecenia – subiektywne, pochodzenia genitalnego i złożone.
Pożądanie seksualne stanowi zespół reakcji emocjonalnych i przeżyć, będących psychiczną reprezentacją iologicznego popędu seksualnego.
Pożądanie bardzo trudno zdefiniować, co może utrudniać rozpoznawanie jego zaburzeń. Jedna z obrazowych definicji ujmuje pożądanie w sposób matematyczny, jako wypadkową sił, które popychają daną osobę w kierunku zachowania seksualnego i sił, które ją przed tym powstrzymują.
Zaburzenia rytmu serca wpływają na efektywność jego pracy. Ilość krwi pompowanej przez serce pracujące nieregularnie, zbyt szybko lub zbyt wolno, może być znacznie mniejsza od prawidłowej. Objawy zmniejszonej ilości krwi pompowanej przez serce do ciała, a szczególnie do mózgu są zwykle dominującymi objawami groźnych zaburzeń rytmu serca. Należą do nich: zawroty głowy, osłabienie, męczliwość, duszność i omdlenia.
O somatyzacji mówimy wtedy, gdy dziecko doświadcza objawów somatycznych, czyli „płynących z ciała”, takich jak różnego rodzaju bóle czy „rozregulowanie” funkcji organizmu (np.: nudności, biegunka, zawroty głowy, omdlenia), ale wyniki badania lekarskiego nie potwierdzają obecności choroby, która tłumaczyłaby ich występowanie.
Zaburzenia urojeniowe, należące do grupy chorób psychicznych, dawniej nazywane były paranoją. Charakteryzują się występowaniem usystematyzowanych, spójnych urojeń (pojedynczego urojenia lub całego ich systemu), którym nie towarzyszą zaburzenia struktury osobowości i intelektu.
Występowanie dolegliwości bólowych w czasie próby penetracji pochwy lub podczas stosunku seksualnego zazwyczaj ogranicza lub uniemożliwia czerpanie przyjemności ze zbliżeń. Niezależnie od przyczyny, jeśli zaburzenia przebiegające z bólem nie są leczone, prowadzą w konsekwencji do unikania sytuacji intymnych, a nawet do awersji seksualnej.
Zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne charakteryzuje się wystepowaniem nawracających, natrętnych myśli (obsesje) i/lub czynności (kompulsje), którym trudno się oprzeć, ponieważ próba powstrzymania się od nich wiąże się z narastającym lękiem, niepokojem, napięciem, cierpieniem.
Zaciskające zapalenie osierdzia jest obecnie rzadkim, ale poważnym następstwem i zarazem końcowym etapem przewlekłego procesu zapalnego toczącego się w osierdziu, który prowadzi do postępującej utraty elastyczności worka osierdziowego.
Zaćma – sprawdź objawy, leczenie i przebieg operacji. Dowiedz się, kiedy wraca widzenie, co wolno po zabiegu i jakie są zalecenia.
Zaćma i jaskra u chorych na cukrzycę.
Zajady, czyli zapalenie kątów ust, to zmiany skórne, które mają postać czerwonych linijnych pęknięć, często łuszczących się i swędzących. Do ich powstania może dochodzić na tle bakteryjnym, grzybiczym lub mieszanym.
Zakażenia grzybicze należą do częstych infekcyjnych chorób skóry spotykanych u dzieci. Najczęściej występują grzybice owłosionej skóry głowy, które należą do chorób wysoce zakaźnych.
Zakażenia Haemophilus influenzae typu b występują na całym świecie i dotyczą głównie nieszczepionych dzieci oraz osób z niekompletnym podstawowym cyklem szczepień.
Inwazyjna choroba meningokokowa jest najczęstszą postacią zakażeń meningokokowych – ciężką, gwałtownie postępującą chorobą bakteryjną wywołaną przez wtargnięcie dwoinek zapalenia opon do prawidłowo jałowych miejsc organizmu, takich jak krew i ośrodkowy układ nerwowy.
Pałeczka okrężnicy, czyli Escherichia coli, jest niegroźną bakterią wchodzącą w skład fizjologicznej flory jelitowej ludzi i zwierząt. Niektóre gatunki bakterii są w stanie wywołać chorobę, zwykle infekcję przewodu pokarmowego. Charakterystycznymi objawami są biegunka, często z domieszką krwi lub śluzu, kurczowe bóle brzucha, nudności, wymioty, gorączka.
Pałeczka ropy błękitnej jest wszechobecna w środowisku; występuje w wodzie, glebie, przewodzie pokarmowym ludzi i zwierząt. Należy do patogenów oportunistycznych, co oznacza, że wywołuje chorobę jedynie w sprzyjających warunkach związanych z osłabieniem odporności, rzadko u zdrowych osób.
Zakażenia przewodu pokarmowego mogą być przenoszone drogą płciową. Wywołują je pierwotniaki, bakterie, wirusy i pasożyty
Zakażenia ucha zewnętrznego mogą być wywołane przez bakterie, wirusy i grzyby.
Zakażenie układu moczowego (ZUM) u dzieci jest stanem zapalnym wywołanym obecnością bakterii (rzadziej wirusów lub grzybów) w drogach moczowych. Jeżeli zapalenie dotyczy nerek (odmiedniczkowe zapalenie nerek) mówi się o zapaleniu górnych dróg moczowych. Stan zapalny pęcherza i cewki moczowej nosi nazwę zapalenia dolnych dróg moczowych.
Występowanie zatruć jest związane z przerwaniem łańcucha chłodniczego oraz złym przechowywaniem produktów spożywczych, zwłaszcza gotowanych w dużej masie. Najczęściej problem dotyczy mięsa, produktów mięsnych i drobiu. Warunki do mnożenia się Clostridium perfringens pojawiają się, gdy mięso jest gotowane, następnie chłodzone i ponownie gotowane następnego dnia.
Bakterie z rodzaju Campylobacter mogą wywoływać zakażenia umiejscowione w różnych narządach, jednak najczęściej wywołują ostre biegunki zwane kampylobateriozami. Pałeczki Campylobacter są jedną z najczęstszych przyczyn biegunek bakteryjnych w krajach uprzemysłowionych.
Jersinioza jest rzadką bakteryjną chorobą odzwierzęcą. Zakażenie przenosi się na ludzi zazwyczaj drogą pokarmową przez skażone pożywienie. Jersinioza najczęściej przebiega jako zapalenie jelita cienkiego lub zapalenie jelita cienkiego i grubego, z ostrą biegunką, która ustępuje samoistnie.
Większość zakażeń wywołanych przez HHV-6, HHV-7 i HHV-8 przebiega bezobjawowo. Jeżeli objawy kliniczne wystąpią, to zazwyczaj przyjmują postać niecharakterystycznej choroby gorączkowej lub – w przypadku wirusów HHV-6 i HHV-7 – gorączki trzydniowej.
Większość zakażeń wywołanych przez wirusy Coxsackie przebiega bezobjawowo. Jeżeli objawy kliniczne wystąpią, to zazwyczaj przyjmują postać niecharakterystycznej choroby gorączkowej, zwanej „letnią grypą” ze względu na sezonowość zachorowań ciepłą porą roku. Swoiste, charakterystyczne zespoły chorobowe towarzyszą jedynie mniejszości zakażeń wywołanych przez wirusy Coxsackie. Najczęściej występują objawy ze strony skóry i błon śluzowych czyli różnorodne wysypki, rzadziej choroby mięśni oraz układu nerwowego.
Zakażenie bakterią Chlamydia trachomatis jest najczęstszą chorobą przenoszoną drogą płciową.
Rozpoznanie zakażeń gronkowcowych ustala się na podstawie objawów klinicznych oraz wyników badań mikrobiologicznych, w których uzyskuje się wzrost gronkowców. W przypadku zatruć pokarmowych, podejrzane środki spożywcze można przesłać do pracowni mikrobiologicznej w celu wykrycia toksyny bądź szczepu wytwarzającego toksynę.
HIV to ludzki wirus nabytego niedoboru odporności, który powoduje upośledzenie odporności zakażonej osoby. Objawy HIV zależą od fazy zakażenia, na początku mogą występować: zapalenie gardła, powiększenie węzłów chłonnych, gorączka, wysypka, ból mięśni i stawów, a następnie choroba wchodzi w okres bezobjawowy, który może trwać nawet wiele lat. Źródłem zakażenia jest osoba zakażona HIV, a zakażenie jest przenoszone przez krew, kontakt seksualny oraz z matki na dziecko podczas porodu lub przez mleko matki.
Zakażenie Clostridioides difficile objawia się biegunką o różnym nasileniu. Czynnikiem ryzyka zakażenia jest antybiotykoterapia, zwłaszcza długotrwała i stosowanie kilku różnych antybiotyków. Przebieg choroby może być łagodny lub ciężki i wymagać leczenia w szpitalu.
Opryszczkę narządów płciowych powoduje wirus Herpes (Herpes simplex virus – HSV). Jest to jedna z najczęściej występujących chorób przenoszona drogą płciową.
Chorobę, znaną pod nazwą rumień zakaźny, „piąta choroba” lub zespół spoliczkowanego dziecka, wywołuje wirus B19 z rodziny parwowirusów (human parvovirus – hPV B19).
Pseudomonas aeruginosa (pałeczka ropy błękitnej) jest tlenową bakterią Gram-ujemną, która w przypadku zakażenia płytek paznokciowych powoduje ich zielone zabarwienie.
W ciąży występują dodatkowe czynniki sprzyjające występowaniu zakażeń układu moczowego. Kiedy zgłosić się do lekarza? Jakie są metody leczenia?
Cytomegalia jest chorobą wywołaną przez wirus cytomegalii (cytomegalovirus – CMV). Szacuje się, że ok. 40–80% populacji (w zależności od regionu świata) jest zakażonych CMV.
Powstanie zakrzepu w żyle może wiązać się ze zmianami miażdżycowymi zachodzącymi w tętnicy środkowej siatkówki. Powodują one bowiem jej stwardnienie, co z kolei przyczynia się do wzmożonego ucisku na ściany żył siatkówki i powoduje zaburzenia przepływu krwi.
Przyczyny nietypowej lokalizacji zakrzepicy są bardzo różne, jednak jej pojawienie się powinno skłaniać lekarza do szerszej diagnostyki pacjenta.
Zakrzepica żylna polega na tworzeniu się zakrzepów krwi w żyłach nóg. Najczęściej rozpoczyna się ona w żyłach znajdujących się w mięśniach łydek i stamtąd, przechodząc do coraz większych żył, może wędrować ku górze.
W zależności od miejsca, w którym powstaje zakrzep, wyróżniamy zakrzepicę dystalną, proksymalną i obrzęk bolesny.
w dni powszednie od 8.00 do 18.00
Cena konsultacji 29 zł
Ginekolog – czym się zajmuje, jakie choroby leczy
Psychiatra – czym się zajmuje, kiedy szukać pomocy
