medycyna praktyczna dla pacjentów
Rozdęcie płuc, czyli nadmierne ich wypełnienie powietrzem, jest jednym z ważniejszych mechanizmów patofizjologicznych u chorych na POChP. Istotą choroby jest trwałe i nieodwracalne zwężenie drobnych oskrzeli.
Dyskinezy to nieskoordynowane, nagłe ruchy obejmujące głównie kończyny oraz głowę, występujące niezależnie od woli. Do grupy dyskinez zaliczane są zaburzenia, takie jak: tiki, drżenie, pląsawica czy też dystonia.
Zmiany zwyrodnieniowe kręgosłupa lędźwiowo-krzyżowego w postaci różnie zaawansowanej dyskopatii stwierdza się w badaniach obrazowych u niemal 70% osób do 50. roku życia i ponad 90% osób po 50. roku życia. Nie jest to jednak równoznaczne z wystąpieniem objawów choroby. Objawy związane z dyskopatią w odcinku lędźwiowym obserwuje się u mniej niż 5% społeczeństwa.
Dyskopatia w odcinku szyjnym jest chorobą przewlekłą, która mimo leczenia nie ma możliwości zupełnie się wycofać. W sprzyjających okolicznościach możliwe jest całkowite wyciszenie jej objawów – po rehabilitacji i/lub operacji oraz przy spełnianiu zaleceń lekarzy i fizjoterapeutów w codziennym życiu.
Dysmorfofobia związana jest z nadmiernym zaabsorbowaniem defektem ciała, który w ocenie otoczenia jest nieistotny lub nie występuje wcale.
Dyspareunia to odczuwanie bólu w związku ze stosunkiem płciowym i w trakcie stosunku płciowego w obrębie narządów płciowych i lub miednicy. Częściej stan taki występuje u kobiet, jednak może się zdarzyć również u mężczyzn.
Dyspepsja to zespół objawów powodujących dyskomfort związany z przyjmowaniem pokarmów i trawieniem – ból w górnej części brzucha, uczucie pełności po jedzeniu, wczesne uczucie sytości, nudności i wymioty. Najczęściej występuje dyspepsja czynnościowa, czyli bez uchwytnej przyczyny.
Dysplazje kostno-stawowe to choroby w większości uwarunkowane genetycznie. Część ich objawów można zaobserwować tuż po narodzinach dziecka lub we wczesnym dzieciństwie. Niski wzrost, dysproporcje ciała, nieprawidłowy chód, ból w okolicach stawów wymagają wdrożenia odpowiedniej diagnostyki. Ważne jest, aby dziecko zostało objęte opieką pediatry i lekarza genetyka, którzy będą w stanie ustalić prawidłową diagnozę i plan dalszego postępowania.
Dystonia to mimowolne ruchy powodujące wyginanie i skręcanie różnych części ciała, co prowadzi do przyjmowania nienaturalnej postawy. Dystonia może dotyczyć wszystkich mięśni, a po latach trwania choroby nieprawidłowe ułożenie ciała się utrwala.
Dystrofia czopkowa jest dziedziczną chorobą plamki siatkówki dotyczącą obojga oczu. Polega ona na selektywnym uszkodzeniu niektórych funkcji czopków siatkówki w plamce. Dystrofia czopkowa jest rzadką chorobą siatkówki u dzieci.
Dystrofia miotoniczna typu 1 jest chorobą mięśni o podłożu genetycznym. Może objawiać się w różnym wieku - w dzieciństwie lub w wieku dorosłym. W przebiegu tej choroby oprócz uszkodzenia mięśni szkieletowych, występują też objawy ze strony innych układów i narządów, np. oczu, serca czy gruczołów wydzielania wewnętrznego.
Dystrofia Stargardta to choroba plamki siatkówki dziedziczona w sposób autosomalny recesywny, która dotyczy obojga oczu. Polega na zaniku fotoreceptorów i nabłonka barwnikowego w plamce.
Dystrofie rogówki to choroby dziedziczne, które występują zwykle w obu oczach. Powstają wskutek genetycznego uszkodzenia pierwotnie prawidłowych komórek rogówki. Sposób dziedziczenia choroby, czas jej ujawnienia się, objawy, przebieg i rokowanie zależą od typu uszkodzenia genetycznego.
Dziedziczna neuropatia nerwów wzrokowych Lebera jest rzadką chorobą wywołaną mutacją w obrębie mitochondrialnego DNA, która jest dziedziczona po matce. Chora kobieta przekazuje zmutowany gen całemu swemu potomstwu, niezależnie od płci. Chorują jednak głównie synowie, a córki stają się nosicielkami nieprawidłowego zmutowanego DNA.
Pierwsze objawy dziedzicznej neuropatii ruchowo-czuciowej pojawiają się zwykle w dzieciństwie lub w młodym wieku dorosłym. Występuje osłabienie nóg, wyszczuplenie łydek (spowodowane zanikiem mięśni) oraz charakterystyczne deformacje kostne stóp.
Dziedziczne zaniki nerwów wzrokowych to różnorodne grupy genetycznie uwarunkowanych chorób nerwu wzrokowego. Zmiany występują zazwyczaj w młodym wieku i prowadzą do postępującej i nieodwracalnej utraty widzenia.
Dżuma jest chorobą ludzi i innych ssaków spowodowaną zakażeniem bakterią Yersinia pestis. Zła sława dżumy jest związana z pandemią, która miała miejsce w Średniowieczu i pochłonęła miliony ofiar. Aktualnie Yersinia pestis utrzymuje się w środowisku głównie dzięki gryzoniom i pasożytującym na nich pchłom.
Choroba jest wywoływana przez wędrujące larwy tęgoryjców nieswoistych dla człowieka, zwykle Ancylostoma braziliense, występującego u kotów i psów. Charakteryzuje się on obecnością typowych zmian skórnych tzw. creeping eruption, na skutek tworzenia się krętych kanalików w skórze z wyraźnym odczynem zapalnym (zespół larwy skórnej).
Wszystkie czerwone obszary na szyjce macicy zwane są erytroplakią, która może powstawać w wyniku ektopii, nadżerki prawdziwej, stanów zapalnych, a także raka przedinwazyjnego, dlatego każde wystąpienie zmian na szyjce macicy wymaga diagnostyki.
Endometrioza jest chorobą narządów płciowych kobiety charakteryzującą się obecnością komórek błony śluzowej trzonu macicy (endometrium) poza jamą macicy (komórki ektopowe). Jest jedną z częstszych przyczyn hospitalizacji na oddziałach ginekologicznych i drugą, po mięśniakach przyczyną histerektomii.
Enteropatia z utratą białka (wysiękowa) to uszkodzenie jelita cienkiego, które prowadzi do zwiększonej przepuszczalności, a co za tym idzie utraty białka z organizmu i upośledzonego wchłaniania składników odżywczych.
Eozynofilie płucne należą do chorób płuc, w których komórki - eozynofile gromadzą się w pęcherzykach płucnych oraz tzw. tkance śródmiąższowej płuc. W większości przypadków nadmierna liczba eozynofilów występuje także we krwi. Nagromadzone komórki tworzą tzw. eozynofilowy naciek zapalny obejmujący w różnym zakresie płuca, oskrzela i naczynia krwionośne.
Eozynofilowa ziarniniakowatość z zapaleniem naczyń (zespół Churga i Straussa) to choroba zapalna, która zajmuje różne tkanki i narządy. Może ona powodować niedrożność naczyń krwionośnych lub krwawienia do otaczających tkanek.
Najczęściej erlichioza występuje w miesiącach letnich i w rejonach wiejskich, co wynika z aktywności i występowania kleszczy. W Europie choroba jest rzadko rozpoznawana (kilkadziesiąt przypadków rocznie). W Polsce, według statystyk PZH, zgłaszane są pojedyncze przypadki erlichiozy.
Esica (okrężnica esowata) to odcinek jelita grubego, a dokładnie część okrężnicy, który jest położony między zstępnicą a odbytnicą. Do chorób obejmujących esicę należą między innymi: zapalenie uchyłków, polipy, rak jelita grubego, nieswoiste zapalenia jelit.
Spożywanie alkoholu w czasie ciąży może mieć istotne skutki dla rozwoju płodu. Zaburzenia powstałe na skutek prenatalnej ekspozycji na alkohol określa się zbiorczym mianem FASD, czyli spektrum płodowych zaburzeń alkoholowych. Dzieci z FASD doświadczają trudności w nauce i kontaktach społecznych.
Fenyloketonuria to choroba uwarunkowana genetycznie, w przebiegu której z powodu niedoboru enzymu – hydroksylazy fenyloalaniny w organizmie gromadzi się fenyloalanina. W Polsce przeprowadza się badania przesiewowe noworodków w kierunku fenyloketonurii. Leczenie polega na przestrzeganiu diety
Fibromialgia to choroba, w której występują wielomiejscowy ból, zmęczenie oraz zaburzenia snu. Objawy fibromialgii są bardzo różnorodne i często sugerują choroby narządów wewnętrznych. Pomimo że sama fibromialgia nie zagraża życiu, prowadzi do obniżenia jego jakości i utrudnionego funkcjonowania. Kompleksowe leczenie, uwzględniające zdrowy tryb życia, różne formy rehabilitacji oraz farmakoterapię mogą znacznie poprawić komfort pacjenta.
Filariozy są grupą chorób ludzi i zwierząt wywoływanych przez robaki nazywane filariami. Filarioza należy do tak zwanych „chorób tropikalnych lekceważonych/zaniedbanych”, nad którymi nie prowadzi się badań dotyczących nowych, bezpiecznych sposobów leczenia ze względu na brak opłacalności inwestycji.
Flebotomia, inaczej krwioupust, to metoda leczenia polegająca na upuszczeniu określonej objętości krwi. Flebotomia ma za zadanie zmniejszenie zapasów żelaza (a także erytrocytów) w organizmie.
Ogniskowy rozrost guzkowy (FNH) wątroby jest drugim pod względem częstości występowania niezłośliwym guzem wątroby. Jego przyczyna nie jest znana. Zazwyczaj FNH nie powoduje żadnych objawów i jest przypadkowo wykrywany w badaniu USG. W określonych przypadkach stosuje się leczenie operacyjne, u pozostałych osób leczenie nie jest konieczne.
Fobia społeczna to jeden z rodzajów zaburzeń lękowych w postaci fobii, które należą do szerszej kategorii zaburzeń psychicznych określanych jako „zaburzenia nerwicowe, związane ze stresem i pod postacią somatyczną”. Charakterystycznym objawem, koniecznym do ustalenia rozpoznania jest lęk, który w przypadku całej grupy zaburzeń lękowych przejawiać się może w najróżniejszy sposób i może być reakcją na różne czynniki, natomiast odnosząc się konkretnie do fobii społecznej, pojawia się w sytuacjach narażenia na kontakty międzyludzkie, zwłaszcza z osobami nieznajomymi
Fotoalergie, znane również jako fotouczulenia, to reakcje skórne wywołane ekspozycją na promieniowanie słoneczne, w szczególności promieniowanie ultrafioletowe (UVA). Objawy mogą wystąpić natychmiast lub z opóźnieniem po kontakcie ze słońcem. Najczęściej są spowodowane lekami lub kosmetykami. W artykule omówimy objawy, diagnozowanie oraz skuteczne metody leczenia fotoalergii.
Ganglion, inaczej torbiel galaretowata, to guzek otoczony torebką wypełniony gęstym płynem. Powstaje jako uwypuklenie torebki stawowej lub pochewki ścięgna – jest to przestrzeń bezpośrednio połączona ze stawem lub okolicą ścięgna, która nadmiernie wypełnia się płynem. Gangliony pojawiają się najczęściej w okolicy stawów rąk, nadgarstka, rzadziej stopy i stawu skokowego.
Gastropareza to opóźnione opróżnianie żołądka powodujące nudności i wymioty. Sprawdź, jakie są przyczyny, objawy oraz metody leczenia – dieta, leki i zabiegi.
Gastropatia rumieniowa to określenie używane w opisach gastroskopii, oznaczające zaczerwienienie i obrzęk błony śluzowej żołądka. Może wskazywać na jej uszkodzenie lub stan zapalny.
Gastropatia żółciowa może przebiegać bezobjawowo lub z minimalnymi objawami i zostaje rozpoznana podczas badań endoskopowych wykonywanych z innych przyczyn.
Ginekomastia to powiększenie jednej lub obu piersi u chłopców lub mężczyzn, spowodowane nadmiernym rozrostem tkanki gruczołowej, a czasem także tłuszczowej. Ginekomastia nigdy nie jest zmianą nowotworową.
Glejak nerwu wzrokowego jest powoli rosnącym pierwotnym guzem nowotworowym, który wywodzi się z utkania glejowego nerwu. Guz rozwija się najczęściej u dziewcząt pod koniec pierwszej dekady życia.
Glejak wielopostaciowy to złośliwy guz mózgu, który szybko postępuje i ma złe rokowanie. Zwykle występuje w półkulach mózgu. Do objawów glejaka należą m.in. ból głowy, zwłaszcza rano, nudności, wymioty, zmiany osobowości, zaburzenia myślenia i pamięci.
Glista ludzka to najczęstszy pasożyt występujący w jelicie cienkim człowieka. Do zarażenia dochodzi przez spożycie jaj inwazyjnych, które znajdują się w ziemi zanieczyszczonej stolcem osoby chorej na glistnicę, np. przy jedzeniu nieumytych truskawek nawożonych ludzkimi odchodami. Leczenie polega na zastosowaniu leków przeciwpasożytniczych.
Glukozuria nerkowa to obecność glukozy w moczu u osoby, u której stężenie glukozy we krwi nie jest zwiększone (nie choruje np. na cukrzycę). Glukozuria nerkowa może występować samoistnie i wtedy jest to łagodny stan, który nie wymaga leczenia ani nie pociąga za sobą niekorzystnych konsekwencji zdrowotnych. Może też być jednak związana z innymi chorobami i wtedy leczenie i rokowanie jest zależne od chorób towarzyszących.
Najczęściej pierwsze objawy głuchoty starczej występują już w 5. i 6. dekadzie życia. Szybkość narastania ubytku słuchu nasila się wraz z wiekiem.
Bakteria Bartonella quintana występuje na całym świecie a doniesienia o przypadkach gorączki okopowej pochodzą z wielu krajów, ale nie określono dokładnie jej rozpowszechniona w różnych społecznościach.
Choroba występuje w krajach basenu Morza Śródziemnego. Wektorem choroby jest określony gatunek kleszczy pasożytujących głównie na psach. W miejscu ugryzienia przez kleszcza i wniknięcia bakterii do organizmu tworzy się „czarna plama” – zmiana martwicza skóry w postaci czarnego strupa.
Gorączka reumatyczna to choroba polegająca na nieprawidłowym funkcjonowaniu układu odpornościowego, która jest spowodowana zakażeniem bakterią zwaną paciorkowcem beta-hemolizującym z grupy A. Najczęściej gorączka reumatyczna rozwija się w wyniku nieleczonej anginy paciorkowcowej, czyli zapalenia gardła i migdałków wywołanego przez ten szczep bakterii. Gorączka reumatyczna uszkadza wiele narządów, przede wszystkim serce, stawy i ośrodkowy układ nerwowy.
Gorączka trzydniowa to częsta, łagodnie przebiegająca wysypkowa choroba zakaźna niemowląt i najmłodszych dzieci (ok. 90% w pierwszych 2 latach życia), bardzo rzadko po 4. roku życia.
Gorączka podczas egzotycznej podróży może być objawem groźnych dla życia chorób tropikalnych i wymaga pilnej konsultacji lekarskiej.
Gradówka to miejscowe, przewlekłe zapalenie o charakterze ziarniniaka tłuszczowego. Przyjmuje ona postać niebolesnego guzka powieki. Gradówki mogą pojawiać się w każdym wieku, mogą występować także u dzieci. Gradówka wymaga często leczenia chirurgicznego.
Gruczolaki wątroby to guzy wątroby, które mogą ulec zezłośliwieniu. W większości przypadków gruczolaki wątroby nie powodują objawów. Kobiety z gruczolakiem wątroby nie powinny stosować doustnych środków antykoncepcyjnych ani wkładek domacicznych uwalniających hormony. Chorzy z gruczolakiem wątroby nie powinni przyjmować steroidów anabolicznych. Leczenie jest operacyjne, głównie z uwagi na ryzyko zezłośliwienia gruczolaka
Grudkowe zapalenie oskrzelików to zapalenie oskrzelików z przerostem tzw. grudek chłonnych, czyli elementów układu limfatycznego w płucach.
Wczesne objawy gruźlicy często są niecharakterystyczne. Należą do nich stany podgorączkowe, pocenie się (szczególnie w nocy), utrzymujący się kaszel, chudnięcie. Objawy zaawansowanej gruźlicy zależą od lokalizacji jej ognisk.
Gruźlica przełyku to zakażenie prątkami gruźlicy (Mycobacterium tuberculosis). Występuje bardzo rzadko, choć rozpowszechnienie AIDS zwiększyło częstość zachorowań. Do zmian w przełyku dochodzi najczęściej w wyniku szerzenia się zakażenia z sąsiadujących narządów.
Gruźlica jest chorobą zakaźną, wywołaną przez prątki kwasooporne z grupy Mycobacterium tuberculosis complex – M. tuberculosis, M. bovis i M. africanum zwane od nazwiska odkrywcy prątkami Kocha. W Polsce szczepienie przeciwgruźlicze (BCG) jest obowiązkowe tylko u noworodków, szczepienie to chroni przed ciężkimi postaciami choroby, szczególnie przed zapaleniem opon mózgowo-rdzeniowych
Grypa jest ostrą chorobą zakaźną. Grypa sezonowa jest wywołana przez typowe wirusy grypy typów A i B.Grypa pandemiczna to groźniejszy rodzaj grypy.Skuteczne w zapobieganiu zachorowaniu na grypę są szczepienia.
Grypa i przeziębienie to najczęstsze choroby, które dotykają co roku miliony Polaków. Przedstawiamy najważniejsze informacje na temat przyczyn przeziębienia i grypy, radzimy jak im zapobiegać oraz prezentujemy najnowsze i skuteczne metody leczenia.
Grypa to bardzo zaraźliwa choroba wirusowa. W sezonie infekcyjnym choruje na nią nawet 20–30% dzieci. U większości przebieg jest łagodny, ale u najmłodszych dzieci mogą wystąpić powikłania, czasem wymagające pobytu w szpitalu
Grypowe zapalenie płuc to zapalenie płuc, które jest wywołane przez wirus grypy typu A lub B.
Grzybica brody to choroba zakaźna wywoływana przez grzyby, zwykle dermatofity zoofilne – przenoszące się na ludzi ze zwierząt, najczęściej hodowlanych. Najczęstszym objawem jest kerion, czyli czerwony, bolesny zapalny guz, z którego może się sączyć ropa.
Grzybica krtani jest najczęściej występuje wtórnie do grzybic jamy ustnej i gardła. Głównym objawem grzybicy krtani jest chrypka.
Grzybica odbytu to zakażenie okolic odbytu grzybami, zwykle drożdżakami z rodzaju Candida. Objawy grzybicy odbytu to świąd, dyskomfort, zaczerwienienie, tkliwość, uczucie wilgotności w odbycie. Leczenie polega na stosowaniu leków przeciwgrzybiczych, miejscowo, a czasem także ogólnoustrojowo.
Grzybica odzwierzęca to choroba, którą człowiek może się zakazić od psa, kota czy bydła. Sprawdź objawy, sposoby leczenia i jak chronić siebie i dzieci przed zakażeniem.
Grzybica pachwin to choroba wywołana przez grzyby, która objawia się czerwonymi plamami pojawiającymi się w pachwinach, na wewnętrznej stronie ud, rzadziej na worku mosznowym i kroczu, którym towarzyszy świąd.
Grzybica układu moczowego to zakażenie dróg moczowych, najczęściej pęcherza moczowego, lub nerek, wywołane przez grzyby inwazyjne, czyli mające zdolność wywoływania zakażenia u ludzi
Grzybice płuc są chorobami rzadko występującymi u dzieci. Większość z nich należy do tzw. zakażeń oportunistycznych, czyli takich, które praktycznie nie rozwijają się u dzieci z prawidłową odpornością.
Grzybica po antybiotykoterapii wynika z nadmiernego rozrostu grzybów, zwykle Candida albicans i dotyczy przede wszystkim jamy ustnej, pochwy u kobiet i przełyku.
Grzybica pochwy powoduje świąd, pieczenie i upławy. Sprawdź, jakie są objawy i przyczyny grzybiczego zapalenia pochwy i sromu oraz poznaj skuteczne metody leczenia.
Najczęstszą przyczyną grzybicy prącia są drożdżaki Candida albicans, dlatego jest też nazywana kandydozą prącia (penisa, napletka, żołędzi).
Zwykle grzybica przełyku jest spowodowana przez gatunek Candida albicans. Najczęściej chorują osoby z upośledzoną odpornością na różnym tle. Leczenie polega na stosowaniu leków przeciwgrzybiczych.
Nie każdy kontakt z zarodnikami grzyba powoduje rozwój choroby, ponieważ w pełni zdrowy organizm człowieka, dzięki licznym mechanizmom obronnym skóry, często potrafi zwalczyć infekcję grzybiczą. Nieznaczne jednak zachwianie równowagi (homeostazy) organizmu umożliwia grzybom wniknięcie do naskórka czy skóry.
Grzybica skóry głowy to zakażenie wywołane przez dermatofity, objawiające się wypadaniem włosów, łuszczeniem i rumieniem skóry. Najczęściej dotyczy dzieci, a leczenie obejmuje leki przeciwgrzybicze doustne i miejscowe.
Grzybica strzygąca to rodzaj grzybicy owłosionej skóry głowy, może być spowodowany przez grzyby przenoszone z człowieka na człowieka lub ze zwierząt na ludzi.
Grzybica twarzy to choroba skóry wywołana przez grzyby – dermatofity. Częściej występuje u dzieci. Objawami są zwykle czerwone, łuszczące się plamy z przejaśnieniem w centrum i silniejszym zaczerwienieniem na obwodzie.
Grzybica ucha zewnętrznego to zakażenie grzybicze, które powoduje swędzenie, czasem także ból przewodu słuchowego, niedosłuch, wydzielinę z ucha, uczucie pełności w uchu i szumy uszne.
Grzybica układowa to ciężkie zakażenie narządów wewnętrznych, mogące prowadzić do sepsy. Objawy zależą od zajętego narządu. W leczeniu stosuje się leki przeciwgrzybicze.
Zakażenia grzybicze ośrodkowego układu nerwowego (OUN) to grupa chorób o bardzo poważnym rokowaniu i dużej śmiertelności. Do najczęstszych grzybic OUN należą: kandydoza, kryptokokoza, aspergiloza, mukormykoza, histoplazmoza. Wiele gatunków grzybów może powodować infekcję u człowieka jednak zdecydowana większość z nich to patogeny oportunistyczne, wywołujące choroby tylko u osób z upośledzoną odpornością.
Guz chromochłonny (pheochromocytoma) jest rzadkim, najczęściej niezłośliwym guzem, najczęściej zlokalizowanym w nadnerczach lub ich sąsiedztwie.
Guz rzekomy oczodołu to rzadka choroba zajmująca tkanki miękkie oczodołu o nieznanej etiologii (przyczynie). Nie ma podłoża nowotworowego, ani nie jest związana z zakażeniem. Choroba ta objawia się zwykle nagłym, jednostronnym niewielkim wytrzeszczem oka z ograniczeniem ruchomości gałki ocznej.
Nowotwory ślinianek występują stosunkowo rzadko i stanowią około 3–6% nowotworów głowy i szyi. Około 80% zmian lokalizuje się w śliniankach przyusznych.
Guzki Heberdena i Boucharda to małe kostne wyrośla, które pojawiają się w stawach palców (stawach międzypaliczkowych). Guzki Heberdena tworzą się na ostatnim stawie palca (najbliżej paznokcia), a Boucharda w stawie znajdującym się mniej więcej w połowie palca. Guzki Heberdena i Boucharda są objawem choroby zwyrodnieniowej stawów rąk. Zwykle są bezbolesne.
Guzki tarczycy są litymi (wypełnione komórkami) lub wypełnionymi płynem (torbiele) zmianami w tarczycy, które można wyczuć w badaniu szyi.
Guzkowe zapalenie tętnic to proces, który powoduje zmiany martwicze w tętnicach średniego i małego kalibru zlokalizowanych w wielu układach i narządach: w obrębie nerek, w układzie nerwowym, przewodzie pokarmowym, układzie sercowo-naczyniowym, w skórze, w obrębie jąder i najądrzy.
Guzy mózgu to nowotwory ośrodkowego układu nerwowego, które mogą był łagodne lub złośliwe. Istnieje wiele rodzajów guzów mózgu i mają one różny przebieg i rokowanie. W leczeniu stosuje się przede wszystkim leczenie chirurgiczne, ale należy pamiętać, że nie każdy guz mózgu wymaga leczenia. Najczęstszym objawem guzów mózgu jest ból głowy.
Guzy oczodołu są stosunkowo rzadką chorobą, występującą zarówno u dorosłych, jak i u dzieci.
Prawie 90% guzów zaodbytniczych dostępne jest w badaniu palcem przez odbyt, jest to więc podstawowe badanie przy podejrzeniu guza między kością krzyżową a odbytnicą.
Hantawirusy to wirusy przenoszące się na ludzi z gryzoni, które mogą powodować poważne choroby, prowadzące do zgonu. W Polsce zakażenie hantawirusami powoduje gorączkę krwotoczną z zespołem nerkowym.
Charakterystyczną cechą wirusa zapalenia wątroby typu B jest integracja jego materiału genetycznego z materiałem genetycznym osoby zakażonej, co powoduje, że całkowite wyeliminowanie wirusa z organizmu jest prawdopodobnie niemożliwe.
Hemikrania ciągła to ból obejmujący połowę głowy, głównie okolicę oczodołu oraz skroni, któremu towarzyszą takie objawy jak łzawienie i zaczerwienienie oka.
Hemikrania napadowa to jednostronny ból głowy, któremu zwykle towarzyszy łzawienie oka oraz wyciek z nosa po tej samej stronie.
Hemochromatoza jest uwarunkowaną genetycznie chorobą, w której dochodzi do zwiększonego wchłaniania żelaza w jelicie cienkim, co prowadzi do przeładowania żelazem, czyli nadmiernego gromadzenia żelaza w tkankach – szczególnie w wątrobie, trzustce, sercu, stawach i przysadce – powodującego uszkodzenie tych narządów. Powikłaniem hemochromatozy jest marskość wątroby, która może prowadzić do raka wątrobowokomórkowego. W leczeniu stosuje się krwioupusty.
Hemochromatoza noworodkowa jest chorobą o bardzo gwałtownym przebiegu, w którym już w okresie płodowym dochodzi do magazynowania żelaza w wątrobie i innych narządach.
Hemofilia to genetyczna choroba krwi zaliczana do grupy osoczowych skaz krwotocznych. Istotą choroby jest wrodzony brak lub niedobór czynników krzepnięcia krwi.
Hemoroidy (żylaki odbytu) to powiększanie się guzków krwawniczych, któremu towarzyszą objawy. Hemoroidy zewnętrzne są widoczne jako sinawe guzki w pobliżu odbytu. Hemoroidy wewnętrzne wyczuwa się palcem podczas bezpośredniego badania przez odbyt. Głównymi objawami hemoroidów jest krwawienie z odbytu, wypadanie guzków poza odbyt oraz świąd i pieczenie okolicy odbytu.
Podstawowym mechanizmem doprowadzającym do pojawienia się hemoroidów w ciąży jest wzrost ciśnienia żylnego wywołany uciskiem macicy na niektóre żyły jamy brzusznej i miednicy, w tym na największą żyłę jamy brzusznej: żyłę główną dolną.
Hiperaldosteronizm to stan spowodowany nadmierną produkcją hormonu zwanego aldosteronem przez nadnercza. Nadmiar aldosteronu powoduje zatrzymanie sodu i wody w organizmie, co skutkuje wzrostem ciśnienia tętniczego.
Hipercholesterolemią nazywamy zwiększone stężenie cholesterolu we krwi. To stan, który może towarzyszyć lub sprzyjać różnych chorobom, np. układu krążenia, jak zawał serca, udar mózgu i inne. Istnieją różne rodzaje hipercholesterolemii, a podczas leczenia zawsze wymagana jest zmiana stylu życia. Stosuje się także leki, przede wszystkim statyny.
Hipercholesterolemia rodzinna to uwarunkowana genetycznie choroba, która powoduje zwiększone stężenie cholesterolu oraz związane z tym powikłania (choroby układu sercowo-naczyniowego, nawet w bardzo młodym wieku). Leczenie jest takie, jak w przypadku innych rodzajów hipercholesterolemii, polega na modyfikacji stylu życia oraz przyjmowaniu leków.
Hipermelanozy to grupa zmian skórnych, w których, występują plamy z nadmiaru barwnika.
Hiperprolaktynemia nie zawsze świadczy o chorobie. Podwyższone stężenie prolaktyny w surowicy stwierdza się prawidłowo w ciąży, w pierwszych miesiącach karmienia piersią oraz w sytuacjach stresowych.
Hiperteloryzm oznacza szerokie rozstawienie oczodołów, nawet 2 razy większe niż normalne, które są zazwyczaj płytsze od prawidłowych. Jest jednym z objawów w zespołach czaszkowo-twarzowych.
Nadmierne owłosienie to dodatkowe owłosienie, które może pojawić się w określonych obszarach ciała lub na całym ciele. Jeśli nadmierne owłosienie występuje u kobiet w miejscach, w których normalnie występuje tylko u mężczyzn (m. in. nad górną wargą, na klatce piersiowej, podbrzuszu), to mówimy o hirsutyzmie. Jeśli natomiast nadmierne owłosienie ma charakter uogólniony – występuje na całym ciele, to jest to hipertrychoza, która może występować zarówno u kobiet, jak i mężczyzn. Leczenie zależy od przyczyny nadmiernego owłosienia.
Hipomelanozy to plamy wynikające z niedoboru barwnika, które mogą być plamami hipopigmentacyjnymi (z małą ilością barwnika) lub plamami bezbarwnikowymi (pozbawionymi barwnika)
Hipoplazja nerwu wzrokowego to wada wrodzona, spowodowana nieprawidłowym rozwojem nerwu wzrokowego w czasie życia płodowego. Przyczyną jego powstania mogą być choroby matki w czasie ciąży (m.in. cukrzyca), zakażenia wewnątrzmaciczne, przyjmowane leki (np. przeciwpadaczkowe, chinina), narkotyki, alkohol.
Hirsutyzm może występować w chorobach przebiegających z dużymi stężeniami prolaktyny (hiperprolaktynemią), np. guzy produkujące prolaktynę, długotrwały stres, przewlekły wysiłek fizyczny.
Histoplazmoza to grzybicze zakażenie płuc wywołane przez Histoplasma capsulatum. Sprawdź, jakie daje objawy, jak ją rozpoznać i leczyć.
Hymenolepioza spowodowana tasiemcem karłowatym jest najczęstszą tasiemczycą u człowieka. Zarażenia są powszechne w krajach rozwijających się i w populacjach bytujących w złych warunkach sanitarno-higienicznych, częściej w klimacie ciepłym.
Cellulitis (zapalenie tkanki podskórnej) to zakażenie bakteryjne obejmujące tkankę podskórną, które zwykle występuje na kończynach dolnych. Dowiedz się, jak rozpoznać chorobę, jakie są przyczyny i kiedy zgłosić się do lekarza.
Idiopatyczne włóknienie płuc jest szczególną postacią przewlekłego, postępującego śródmiąższowego zapalenia ograniczonego do płuc, o nieznanej przyczynie, występującego szczególnie u osób w starszym wieku. Głównymi objawami są duszność i suchy kaszel stopniowo nasilają się przez wiele miesięcy, a niekiedy i lat. Jest poważną chorobą, postępującą, która prowadzi do niewydolności oddechowej.
Termin incydentaloma odnosi się do zmian wykrytych przypadkowo. Niemniej u części pacjentów można zaobserwować objawy związane z wydzielanymi przez guz nadnercza w nadmiarze hormonami.
Klebsiella pneumoniae – co to za bakteria, jakie objawy wywołuje i czy jest wyleczalna? Sprawdź, jak dochodzi do zakażenia, czym różnią się szczepy ESBL, KPC i MBL, jak wygląda leczenie oraz co oznacza bakteria w moczu, pochwie lub w posiewie.
U dzieci, szczególnie tych uczęszczających do żłobka, przedszkola lub posiadających starsze rodzeństwo w wieku przedszkolnym, rozpoznaje się średnio 8–10 infekcji dróg oddechowych w ciągu roku. Większość z nich to łagodne, samo-ograniczające się zakażenia górnych dróg oddechowych. Niektóre, np. zapalenie płuc lub zapalenie oskrzelików, mogą mieć jednak cięższy przebieg.
Infekcyjne zapalenie stawów (septyczne zapalenie stawów) to zapalenie stawów wywołanie przez drobnonustroje (bakterie, grzyby, wirusy), które dostały się do wewnętrznej części torebki stawowej, czyli błony maziowej. Zwykle zapalenie dotyczy jednego stawu. Leczenie zależy od przyczyny zapalenia, im szybciej zostanie wdrożone, tym jest skuteczniejsze
Infekcyjne zapalenie wsierdzia (IZW) to choroba wywołana zwykle bakteriami, w której dochodzi do zapalenia wsierdzia. IZW to poważna, zagrażająca życiu choroba i wymaga leczenia szpitalnego. Objawy są zwykle niecharakterystyczne i należą do nich wysoka gorączka z potami, złe samopoczucie, osłabienie, ból stawów i mięśni oraz nudności.
Coraz szerzej stosowane w diagnostyce cukrzycy badania genetyczne i immunologiczne pozwalają na bardziej precyzyjne różnicowanie typów cukrzycy.
Salmonelloza to choroba wywołana przez bakterie Salmonella, która objawia się nudnościami, wymiotami, biegunką, a także kurczowymi bólami brzucha oraz gorączką. Zwykle salmonelloza ustępuje bez leczenia w ciągu kilku dni. W zapobieganiu salmonellozie największe znaczenie ma przestrzeganie zasad higieny oraz odpowiednia obróbka cieplna żywności – jajek, mięsa, owoców morza, mleka.
Jaskra to grupa chorób, których wspólną cechą jest postępujący zanik nerwu wzrokowego (neuropatia jaskrowa). W przebiegu jaskry może nastąpić całkowita i nieodwracalna utrata wzroku.
Jaskra pierwotnie zamkniętego kąta jest jedną z 2 głównych postaci jaskry. Cechą odróżniającą ją od jaskry otwartego kąta są nawracające bóle oczu (i głowy) z okresowym „zamgleniem widzenia”, pojawiające się we wczesnym stadium choroby.
Mianem jaskry określa się wieloczynnikową grupę chorób, której charakterystyczną cechą jest postępująca neuropatia (specyficzne uszkodzenie) nerwu wzrokowego, a w jej efekcie ubytki w polu widzenia.
Jelito cienkie jest fragmentem przewodu pokarmowego znajdującym się między żołądkiem a jelitem grubym. Składa się z dwunastnicy, jelita czczego i krętego. W jelicie cienkim zachodzi trawienie oraz wchłanianie składników pokarmowych. Jelito cienkie jest niezbędne do prawidłowego funkcjonowania organizmu.
Jelito grube jest końcowym odcinkiem przewodu pokarmowego. W jelicie grubym zachodzi m.in. proces wchłaniania wody, elektrolitów, a także formowania stolca, który następnie jest wydalany przez odbyt. Najczęstszymi objawami chorób jelita grubego są: ból brzucha, zmiany w częstości wypróżnień, a także uformowania stolca – biegunki, zaparcia, domieszka krwi w stolcu, chudnięcie.
Jersinioza to odzwierzęca choroba zakaźna powodowana przez bakterie z rodzaju Yersinia. Głównym rezerwuarem zwierzęcym szczepów Yersinia enterocolitica chorobotwórczych dla ludzi są świnie, dlatego zakażenie ma miejsce najczęściej po spożyciu skażonej żywności, w szczególności surowej lub półsurowej wieprzowiny lub podrobów wieprzowych.
Jęczmień to ostra forma miejscowego zakażenia powiek. Jęczmień objawia się zwykle bolesnym, ograniczonym obrzękiem powieki i obecnością guzka zapalnego. Jęczmień może występować także u dzieci. Podstawą leczenia w przypadku jęczmienia są ciepłe okłady i masaż powieki.
Kamica moczowa to obecność w układzie moczowym złogów (potocznie: kamieni moczowych) zbudowanych z substancji chemicznych, które zwykle znajdują się w moczu. Najczęściej występuje kamica nerkowa, gdy złogi stwierdza się w kielichach i miedniczce nerkowej. Typowym objawem kamicy nerkowej jest kolka nerkowa, czyli nagły, niezwykle silny ból w okolicy lędźwiowej. Leczenie zachowawcze jest skuteczne w przypadku kolki nerkowej spowodowanej drobnym złogiem. W razie powikłań kamicy moczowej konieczna jest interwencja urologiczna
Jedną z przyczyn powstawania kamicy pęcherzyka żółciowego jest intensywne odchudzanie się, obserwowane często u dziewcząt w okresie dojrzewania.
Kamica przewodowa to obecność kamieni (złogów) żółciowych w drogach żółciowych. Kamienie w przewodach żółciowych pochodzą najczęściej z pęcherzyka żółciowego lub tworzą się w samych drogach żółciowych, powodując zablokowanie przepływu żółci.
Istotą choroby jest pojawienie się w przewodach żółciowych nieprawidłowych struktur (nazywanych kamieniami) o średnicy od kilku do kilkunastu milimetrów. Kamienie w przewodach żółciowych znajdowane są u dzieci w różnym wieku, także u noworodków.
Obecność kamieni w przewodach wyprowadzających powoduje zastój śliny w samym gruczole, co doprowadza do obrzęku i powstania stanu zapalnego, to z kolei powoduje znaczne dolegliwości bólowe.
Kamica żółciowa (pęcherzykowa) jest jedną z najczęstszych przyczyn hospitalizacji z powodu chorób przewodu pokarmowego w krajach europejskich. Najczęstszym objawem jest kolka żółciowa.
Grzybica (kandydoza jamy ustnej) to zakażenie drożdżakowe jamy ustnej wywołane grzybami z rodzaju Candida, zwykle Candida albicans. W leczeniu stosuje się leki przeciwgrzybicze.
Kandydoza przewodu pokarmowego to zakażenie grzybami z rodzaju Candida, które dotyczy przewodu pokarmowego. Najczęstszą postacią jest kandydoza jamy ustnej lub kandydoza przełyku. Kandydoza innych odcinków przewodu pokarmowego jest bardzo rzadka.
Najczęstsza lokalizacja wyprzeń drożdżakowych dotyczy fałdów skórnych (pachowe, pachwinowe, szpara międzypośladkowa, okolica podsutkowa, pępek, fałdy brzuszne u osób otyłych) oraz okolicy pieluszkowej u niemowląt. Stwierdza się ogniska zapalne, wyraźnie odgraniczone od skóry zdrowej, sączące, nierzadko pokryte białawym nalotem.
Kaszel krtaniowy najczęściej jest objawem wirusowej infekcji dróg oddechowych obejmującej krtań. Zwężenie światła krtani przez jej obrzęk wywołany infekcją powoduje wydawanie przez dziecko specyficznego dźwięku opisywanego jako szczekanie psa lub dźwięk wydawany przez fokę.
Klasterowy ból głowy to napady silnego, jednostronnego bólu głowy, któremu towarzyszą tzw. objawy wegetatywne zlokalizowane po tej samej stronie, co ból. W cięższych przypadkach mogą wystąpić nudności, a nawet wymioty.
Uszkodzenie nerwu trójdzielnego, któremu towarzyszy silny ból nazywane jest nerwobólem, neuralgią lub rwą twarzową. Zależnie od tego, czy uszkodzenie dotyczy obu nerwów trójdzielnych, czy też jednego, objawy mogą dotyczyć połowy twarzy lub są obustronne.
Kleszcze są ważnymi przenosicielami groźnych chorób zakaźnych. Im dłużej kleszcz tkwi w ciele, tym większe prawdopodobieństwo zakażenia. Kleszcza należy wyciągnąć jak najszybciej i obserwować miejsce ugryzienia. Jeśli pojawi się rumień, może to oznaczać boreliozę
Kleszczowe zapalenie mózgu to choroba odzwierzęca przenoszona przez kleszcze. Rezerwuar choroby stanowią głównie małe gryzonie i kleszcze, które przekazują zakażenie na następne pokolenia. Najczęstszą drogą zakażenia jest ukłucie przez zakażonego kleszcza, rzadko do zakażenia dochodzi drogą pokarmową przez spożycie surowego, niepasteryzowanego mleka zakażonych zwierząt.
Kłębuszkowe zapalenia nerek to grupa chorób charakteryzujących się zajęciem przez proces zapalny kłębuszków nerkowych, co z kolei jest przyczyną nieprawidłowej pracy nerek, a z czasem może prowadzić do niewydolności nerek. Przyczyną kłębuszkowego zapalenia nerek jest nieprawidłowa czynność układu immunologicznego (odpornościowego) i leczenie często polega na stosowaniu leków hamujących działanie tego układu.
Kłębuszkowe zapalenie nerek to grupa chorób, u podstawy których leży uszkodzenie błony filtracyjnej kłębuszków nerkowych, która zaczyna przepuszczać do moczu białko i krwinki czerwone.
Kłykciny kończyste to jedna z najczęstszych chorób przenoszonych drogą płciową. Wywoływane zakażeniem wirusem brodawczaka ludzkiego (HPV). Zobacz jak wyglądają i jak je leczyć
Kolano skoczka to potoczna nazwa obejmująca zmiany zwyrodnieniowe więzadła rzepki, a w szczególności tej jego części, która przyczepia się bezpośrednio do szczytu rzepki. Choroba polega na tym, że dochodzi do degeneracji włókien więzadła w przeciążonym miejscu wskutek nakładania się na siebie mikrouszkodzeń tej struktury.
Niewydolność komórek macierzystych nabłonka rogówki jest to stan, w którym rogówka traci przeźroczystość, a nabłonek rogówki przekształca się w nabłonek spojówki. Choroba ta pierwotnie występuje niezwykle rzadko, natomiast jej odmiany wtórne najczęściej dotyczą oparzeń oczu.
Kontaktowe zapalenie powiek i spojówek to reakcja alergiczna lub toksyczna skóry wokół oczu. Objawia się zaczerwienieniem, świądem, łuszczeniem skóry i obrzękiem powiek.
Kontaktowe zapalenie skóry (inaczej wyprysk kontaktowy) to miejscowa skórna reakcją nadwrażliwości w wyniku bezpośredniego kontaktu z określonymi substancjami chemicznymi lub drażniącymi. Wyprysk kontaktowy może mieć podłoże alergiczne, wynikać z podrażnienia, mieć związek z wykonywaną pracą (np. przewlekłym narażeniem dłoni na określoną substancję) lub ze światłem słonecznym. W leczeniu najważniejsze jest unikanie substancji powodujących wyprysk kontaktowy.
Kostniak kostninowy (kostnawy) to łagodny guz, który występuje zwykle w kościach długich, najczęściej w kości udowej. Kostniaki najczęściej są rozpoznawane u młodych mężczyzn. Objawem kostniaka jest przede wszystkim ból, który może być bardzo silny, zwłaszcza w nocy.
Ostatnio wraz z poprawą opieki perinatalnej obserwuje się stopniowe zmniejszanie częstości występowania krwawień śródczaszkowych, jednak nadal stanowią one poważny problem wcześniactwa, zwłaszcza że coraz częściej udaje się utrzymać przy życiu noworodki skrajnie niedojrzałe.
Jeżeli u chorego po urazie głowy wystąpią objawy sugerujące krwiaka nadtwardówkowego, należy niezwłocznie wezwać pogotowie ratunkowe, gdyż jest to stan bezpośredniego zagrożenia życia. Należy też przy tym pamiętać, że jest to rzadkie powikłanie urazów głowy i powstaje po poważnych urazach.
Uraz głowy powodujący powstanie ostrego krwiaka podtwardówkowego często doprowadza też do utraty przytomności.
Krwotok do ciała szklistego to wydostanie się krwi z naczyń krwionośnych w oku do komory ciała szklistego. Ponieważ ciało szkliste jest pozbawione naczyń, wylew krwi do komory ciała szklistego jest najczęściej konsekwencją chorób naczyniowych siatkówki, tj. cukrzycy i nadciśnienia tętniczego oraz przedarć siatkówki . Najczęstszą przyczyną krwotoku do ciała szklistego u osób dorosłych jest retinopatia cukrzycowa proliferacyjna.
Krwotok podpajęczynówkowy stanowi przyczynę 5% wszystkich udarów mózgu, a więc jest rzadki w porównaniu z udarem niedokrwiennym czy udarem krwotocznym. Stanowi jednak bardzo istotny problem kliniczny, ze względu na poważne skutki, jakie powoduje.
Kryptogenne organizujące się zapalenie płuc nie jest wywołane przez bakterie, wirusy ani grzyby, jak typowe zapalenia płuc.
Kryptokokoza to choroba wywołana przez zakażenie grzybem drożdżakopodobnym z rodzaju Cryptococcus. Kryptokokoza może zajmować różne narządy i układy, najczęściej dochodzi do zakażenia płuc.
Kryptosporydioza to zakażenie pasożytnicze wywołujące wodnistą biegunkę, ból brzucha i odwodnienie. Sprawdź, jak dochodzi do zakażenia, jakie są objawy i jak wygląda leczenie.
Krztusiec, znany dawniej jako koklusz, to ostra choroba zakaźna dróg oddechowych – bakteryjne zapalenie tchawicy i oskrzeli wywoływane przez zakażenie pałeczką krztuśca (Bortedella pertussis). Artykuł opisuje m.in. objawy krztuśca, przebieg choroby, leczenie i powikłania.
Krztusiec, nazywany też kokluszem, to choroba o dużej zakaźności, która atakuje drogi oddechowe. Najbardziej narażone są na nią noworodki i niemowlęta. Typowym objawem jest długotrwały, męczący kaszel. W terapii stosuje się leczenie antybiotykami, ale jest ono skuteczne, gdy zacznie się je we wczesnym okresie choroby. Nieleczony krztusiec może prowadzić do powikłań, dotyczących szczególnie układu oddechowego oraz nerwowego.
Przyjmuje się, że 3/4 populacji przynajmniej raz w życiu miało brodawki. Drapanie brodawki, drażnienie otaczającej jej skóry może spowodować rozsianie zmiany. Większość brodawek znika samoistnie w ciągu roku–dwóch lat.
Gardioza (lamblioza) to choroba pasożytnicza dwunastnicy i jelita cienkiego wywołana przez pierwotniaka Giardia duodenalis przebiegająca z przewlekłą biegunką. Jest najczęstszym zarażeniem pierwotniakowym na świecie. Większość przypadków zarażenia nie powoduje żadnych objawów i ulega samoistnemu wyleczeniu
Jak leczy się choroby dróg żółciowych i pęcherzyka? Kiedy potrzebna jest operacja? Sprawdź objawy, powikłania i metody leczenia.
Ostatnio w prasie codziennej pojawia się wiele doniesień sugerujących, że już w bardzo niedługim czasie można się spodziewać możliwości wyleczenia cukrzycy typu 1. Trzeba więc przy tej okazji powiedzieć, że cukrzyca typu 1 obecnie jest chorobą nieuleczalną i na zmianę tej sytuacji trzeba jeszcze poczekać.
Legionella pneumophilia jest bakterią, która występuje w naturalnych i sztucznych zbiornikach wodnych (baseny), w wodnych systemach chłodzących i systemach nawilżania powietrza. Zakażenie może mieć łagodny przebieg, podobny do grypy – gorączka Pontiac lub powodować chorobę legionistów, która jest ciężkim zapaleniem płuc wymagającym leczenia antybiotykami i może powodować powikłania.
Leiszmanioza jest chorobą szeroko rozpowszechnioną w krajach strefy tropikalnej i subtropikalnej, z wyjątkiem Australii i Oceanii. Na świecie zarażonych pierwotniakami z rodzaju Leishmania jest ponad 12 milionów ludzi.
Leptospiroza jest bakteryjną chorobą zakaźną wywołaną przez krętki z rodzaju Leptospira występujące na całym świecie z wyjątkiem strefy polarnej. Do zakażenia człowieka dochodzi w sposób przypadkowy przez błony śluzowe lub uszkodzoną skórę narażoną na kontakt z płynami ustrojowymi zwierzęcia z ostrą leptospirozą lub poprzez ekspozycję na wodę lub glebę zanieczyszczoną moczem zakażonych przewlekle zwierząt.
Leukocytoklastyczne zapalenie naczyń skóry to zapalenie naczyń krwionośnych znajdujących się w skórze. Może ono występować jako samodzielna choroba albo towarzyszyć innym chorobom lub stanom.
Limfangioleiomiomatoza jest rzadką chorobą wielonarządową rozpoznawaną prawie wyłącznie u kobiet w wieku rozrodczym. Charakteryzuje się niekontrolowanym rozrostem nieprawidłowych komórek podobnych do komórek mięśni gładkich wokół oskrzeli, naczyń krwionośnych i naczyń chłonnych płuca, co prowadzi do zniszczenia miąższu płuc, tworzenia wypełnionych płynem torbielowatych struktur w przebiegu naczyń limfatycznych oraz guzów w jamie brzusznej (naczyniakomięśniakotłuszczaki).
Limfocytowe śródmiąższowe zapalenie płuc jest jedną z postaci tzw. śródmiąższowego zapalenia płuc, czyli zapalenia płuc niezwiązanego z zakażeniem bakteriami, wirusami i grzybami. Choroba rzadko występuje samoistnie. Najczęściej współistnieje z chorobami tkanki łącznej, a zwłaszcza z zespołem Sjögrena, z zaburzeniami immunologicznymi, a szczególnie z pierwotnym i wtórnym niedoborem odporności, z chorobami autoimmunologicznymi tarczycy, z miastenią oraz reakcjami polekowymi. U dzieci często występuje w zakażeniu wirusem HIV.
Linijna IgA dermatoza pęcherzowa (LABD) to autoimmunologiczna przewlekła choroba pęcherzowa, która łączy w sobie cechy kliniczne i histologiczne pemfigoidu i opryszczkowatego zapalenia skóry. Dotyczy zarówno dzieci, jak i dorosłych.
Listerioza jest chorobą zakaźną zazwyczaj spowodowaną spożyciem pokarmu zanieczyszczonego bakteriami Listeria monocytogenes, które występują powszechnie w środowisku naturalnym w wodzie i glebie. Zwierzęta zwykle przechodzą infekcję bezobjawowo, a jej skutkiem może być skażenie żywności pochodzenia zwierzęcego, głównie mięsa i mleka.
Zmiany skórne w liszaju lśniącym mają charakter drobnych, licznych grudek, zwykle o wymiarach 1–2 mm. Najbardziej typowe miejsca ich lokalizacji to trzon penisa i żołądź, szyja, powierzchnie zgięciowe ramion i rzadziej tułów.
W liszaju płaskim zmiany skórne pojawiają się nagle i mają charakterystyczną morfologię. Są to sinofioletowe, lśniące, płaskie, wieloboczne grudki wielkości 1-3 mm. Mają tendencję do zlewania się. Na ich powierzchni można dostrzec białawe linie, tzw. siateczkę Wickhama.
Liszaj prosty przewlekły to przewlekły wyprysk w postaci zlokalizowanej blaszki, powstały w wyniku nawykowego drapania lub pocierania.
W liszaju twardzinowym wykwitem skórnym jest porcelanowobiała zmiana grudkowa, zlewająca się w większe, lekko stwardniałe ogniska, z różnie nasiloną hiperkeratozą mieszkową. Zmiany mogą być umiejscowione na karku i plecach, ale najczęściej zajmują skórę i błony śluzowe narządów płciowych, gdzie często dominują zmiany zanikowe.
Liszajec zakaźny charakteryzuje się występowaniem drobnych, skupionych, powierzchownych i szybko pękających pęcherzyków na rumieniowym podłożu. W krótkim czasie zmiany przybierają postać miodowo żółtych strupów.
Przyczyną powstawania łagodnych zaburzeń poznawczych są zmiany naczyniowe lub uszkodzenia układu nerwowego, czyli neurodegeneracja. Prawdopodobnie zaburzenia takie mogą również powodować liczne, drobne urazy głowy.
Zmiany guzkowe powiek mogą przybierać formy, między innymi takie jak: narośl na powiece, grudka na powiece, brodawczak na powiece, torbiele i znamiona barwnikowe lub owrzodzenie. Ustalenie charakteru zmiany (łagodny lub złośliwy) wymaga konsultacji okulistycznej i warunkuje dalsze postępowanie.
W przypadku zmian łagodnych spojówek możliwe jest całkowite wyleczenie, niejednokrotnie zmiany te odnawiają się jednak i wymagają kolejnych interwencji chirurgicznych. Dotyczy to szczególnie torbieli, brodawczaka czy skrzydlika. W przypadku zarówno brodawczaka przenoszonego przez wirusy, jak i pryszczyka wskazane jest zapobieganie zakażeniom.
Co to jest prostata? Kiedy występuje przerost gruczołu krokowego? Na czym polega leczenie przerostu gruczołu krokowego?
Skłonność do łojotoku jest cechą genetyczną, ale zależy także od wpływu hormonów płciowych. Jest szczególnie nasilony w okresie pokwitania i przekwitania, przy zaburzeniach hormonalnych i zaburzeniach przemiany materii.
Łojotokowe zapalenie skóry (ŁZS) jest chorobą skóry występującą u osób w każdym wieku. Objawy ŁZS to łuszczenie się skóry, rumień oraz świąd. Zmiany skórne pojawiają się najczęściej na owłosionej skórze głowy, twarzy, klatce piersiowej, pod pachami i w pachwinach.
W przypadku dzieci wyprysk łojotokowy najczęściej dotyczy niemowląt i pojawia się w ciągu pierwszych tygodni życia (zazwyczaj między 2. a 10. tygodniem) w postaci tzw. ciemieniuchy lub inaczej „czepca kołyskowego”.
Łokieć tenisisty oraz łokieć golfisty to entezopatie wspólnego przyczepu ścięgien prostowników nadgarstka do nadkłykcia bocznego (łokieć tenisisty) lub nadkłykcia przyśrodkowego (łokieć golfisty) kości ramiennej. Dominującym objawem tych chorób jest pojawiający się przy ruchach ręką ból w okolicy bocznej lub przyśrodkowej łokcia, który może promieniować do przedramienia i nadgarstka. Leczenie polega przede wszystkim na odciążeniu kończyny, rehabilitacji oraz stosowaniu leków przeciwbólowych w celu zmniejszenia nasilenia dolegliwości.
Łupież czerwony mieszkowy to rzadka choroba skóry, w której przy mieszkach włosowych występują rumieniowe grudki oraz plamy rumieniowe z łuską, a także rogowacenie dłoni i stóp – na skórze pojawiają się woskowate, żółtawe lub pomarańczowe zmiany. Choroba może pojawić się w każdym wieku, jej dokładna przyczyna nie jest znana. W leczeniu stosuje się odpowiednią pielęgnację skóry (emolienty, preparaty z mocznikiem, glikokortykosteroidy), a także retinoidy doustne, metotreksat i leki biologiczne.
Nazwa łupież liszajowaty dotyczy dwóch spokrewnionych ze sobą jednostek chorobowych – łupieżu liszajowatego ospopodobnego ostrego i łupieżu liszajowatego przewlekłego. Pierwsza z nich nazywana jest w skrócie PLEVA. W stosunku do drugiej stosuje się skrót PLC.
Łupież jest częstym schorzeniem owłosionej skóry głowy. W jego powstawaniu istotną rolę odgrywa grzyb drożdżopodobny – Pityrosporum ovale.
Łupież pstry jest częstą chorobą skóry wywołaną przez grzyb drożdżakopodobny Malassezia. Powoduje powstanie na skórze plam, początkowo różowych, a następnie przechodzących w żółte lub brunatne, których powierzchnia się łuszczy. Łupież pstry występuje zwykle na karku, ramionach, plecach, klatce piersiowej. Leczenie polega przede wszystkim na używaniu szamponów lub/i kremów przeciwgrzybiczych oraz dbaniu o higienę osobistą. Choroba ma tendencję do nawrotów.
Łupież Giberta (różowy) to choroba skóry, w przebiegu której dochodzi do wystąpienia uogólnionej wysypki, która jest poprzedzona pojawieniem się tzw. zmiany zwiastującej – czerwonej plamy pokrytej w środku łuskami. Łupież Giberta jest najprawdopodobniej związany z zakażeniem ludzkim wirusem herpes typu 6 oraz 7. Choroba ustępuje samoistnie bez leczenia.
Łupież rumieniowy to jedna z częstszych powierzchownych bakteryjnych chorób skóry. Szacuje się, że dotyczy 20% populacji, zwłaszcza starszych mężczyzn. Istnieje niewielkie ryzyko przeniesienia choroby na drugą osobę.
Łupież suchy i tłusty - czym się różnią, jak wyglądają objawy i jak je skutecznie leczyć? Sprawdź, jakie szampony i pielęgnacja pomagają w walce z łupieżem.
Jakie są objawy łuszczycy? Czym różni się łuszczyca krostkowa od zwykłej? Czy łuszczyca dotyczy tylko skóry?
Łuszczycowe zapalenie stawów to przewlekła zapalna choroba narządu ruchu. Objawy łuszczycowego zapalenia stawów są bardzo różnorodne - m.in. ból i obrzęk stawów, palce kiełbaskowate, ból przyczepów ścięgnistych, ból kręgosłupa i krzyża. ŁZS najczęściej rozwija się po wystąpieniu łuszczycy skóry. Oprócz zajęcia narządu ruchu i skóry, choroba może dotyczyć też innych narządów i powodować przyspieszony rozwój miażdżycy.
Do tego typu uszkodzenia dochodzi zwykle nagle w czasie gwałtownego napięcia łydki podczas ciężkiej pracy lub aktywności fizycznej – pacjenci odczuwają w napiętej łydce niespodziewane uderzenie, trzask, silne ukłucie.
Utrata włosów u mężczyzn rozpoczyna się zwykle w okolicy czołowo-skroniowej, a następnie ciemieniowej. Następnie przerzedzenie włosów rozprzestrzenia się w kierunku szczytu głowy, pozostawiając koronę włosów na potylicy i częściowo w okolicach skroniowych.
Kobiecy typ łysienia charakteryzuje się rozlanym łysieniem w okolicy centralnej głowy owłosionej, o największym nasileniu w części czołowej z zachowaniem linii czoła.
Łysienie bliznowaciejące to rodzaj łysienia prowadzący do trwałej i nieodwracalnej utraty włosów. Klasyfikacja opiera się na obrazie klinicznym i wyniku badania histopatologicznego.
Choroba najczęściej dotyczy osób młodych, poniżej 25 roku życia, zdarzają się również przypadki późniejszego pojawienia się zmian. Przyczyny łysienia plackowatego są niejasne. Najczęściej rozważa się tło autoimmunologiczne zależne od limfocytów T.
Majaczenie, inaczej delirium, jest jedną z form zaburzeń świadomości. Innymi słowy jest to przemijająca i odwracalna, uogólniona dysfunkcja czynności mózgu, czyli ośrodkowego układu nerwowego. U chorego z majaczeniem obserwuje się rozmaite objawy zaburzeń stanu psychicznego. Ich nasilenie jest różne.
Makroglobulinemia Waldenströma (WM) to rzadki nowotwór układu krwiotwórczego, który ma zwykle łagodny przebieg i przez długi czas może nie powodować objawów.
O makrosomii mówi się wtedy, gdy urodzeniowa masa ciała przekracza 90. centyl masy ciała dla odpowiedniego wieku płodowego, płci i rasy. W praktyce oznacza to masę urodzeniową większą niż: 4000 g (makrosomia 1. stopnia), 4500 g (makrosomia 2. stopnia) i 5000 g (makrosomia 3. stopnia).
Makulopatia u chorych na cukrzycę.
Malaria, zwana także zimnicą lub – dawniej – febrą, stanowi główną, infekcyjną przyczynę śmierci osób podróżujących do tropiku. Początkowe objawy malarii są zwykle niecharakterystyczne, a brak właściwej diagnostyki i leczenia zarażenia zarodźcem malarii może skutkować zagrożeniem życia.
Małopłytkowość to zmniejszona liczba płytek krwi. Małopłytkowość stwierdza się, kiedy liczba płytek krwi we krwi obwodowej wynosi <150 000/µl. Objawami małopłytkowości są krwawienia skórno-śluzówkowe: drobne wybroczyny (siniaki) pojawiają się w skórze kończyn, tułowia, rzadziej twarzy oraz w błonie śluzowej jamy ustnej. Często występują krwawienia z dziąseł, nosa, dróg moczowych i dróg rodnych u kobiet.
Małopłytkowość immunologiczna to jedna z najczęstszych przyczyn małopłytkowości. W większości przypadków nie udaje się ustalić jej przyczyny. Choroba ma charakter nawrotowy, dlatego konieczna jest okresowa kontrola liczby płytek krwi. Leczenie stosuje się tylko u wybranych chorych. W przypadku długo utrzymującej się małopłytkowości wskazane może być usunięcie śledziony
w dni powszednie od 8.00 do 18.00
Cena konsultacji 29 zł
Ginekolog – czym się zajmuje, jakie choroby leczy
Psychiatra – czym się zajmuje, kiedy szukać pomocy
